PlusFilmrecensie

Documentaire Seaspiracy: de waanzin van een stukje vis

Wie de 89 minuten durende documentaire Seaspiracy op Netflix bekijkt, moet de lust tot het eten van een stukje vis vergaan.

De commerciële visvangst is een belangrijke bron van vervuiling van de oceanen. Beeld Netflix
De commerciële visvangst is een belangrijke bron van vervuiling van de oceanen.Beeld Netflix

Als kind raakte fotograaf en documentairemaker Ali Tabrizi gefascineerd door dolfijnen en walvissen; we zien hem op een homevideo aan het begin van de documentaire Seaspiracy enthousiast een dolfijnenshow bijwonen. Ook de documentaires van onder meer Jacques Cousteau waren een inspiratiebron voor de jonge Ali, die op weer een andere homevideo met een rood Costeau-petje op en een videocamera in zijn hand langs de branding rent.

In zijn documentaire Seaspiracy pakt de inmiddels volwassen Tabrizi het professioneler aan, al blijft zijn aanpak persoonlijk. De documentaire is te beschouwen als een persoonlijke zoektocht naar een oplossing voor de vervuiling van de oceanen en de schade van de commerciële visvangst – twee zaken die onlosmakelijk met elkaar verbonden blijken te zijn.

Aanvankelijk is Tabrizi de zoveelste vrijwilliger die plastic afval van stranden opruimt om te voorkomen dat het in zee belandt. Maar wanneer de walvisliefhebber zich verdiept in de illegale walvisvangst komt hij erachter dat Japan nog steeds op walvissen jaagt, hoewel dat sinds 1986 verboden is. Hij reist af naar Japan waar bij Tajii een kloof is waarin walvissen bijeen worden gedreven en gedood. Het maken van filmopnames in deze ‘cove’ is niet zonder risico: politie en beveiligers volgen de documentairemakers op de voet.

4316 voetbalvelden

Tabrizi had natuurlijk ook thuis kunnen blijven en de Oscarwinnende documentaire The Cove (2009) kunnen bekijken, die de walvisjacht in exact dezelfde Japanse kloof aan de kaak stelt. Vreemd genoeg wordt de deze invloedrijke documentaire nergens genoemd in Seaspiracy maar dat is wel weer tekenend voor Tabrizi’s impulsieve en af en toe nogal naïeve aanpak. Maar doortastend is hij wel en daardoor krijgt hij weer andere twijfelachtige zaken boven tafel. Zo blijken plastic rietjes slechts verantwoordelijk te zijn voor 0,03 procent van het plastic afval in zee. De grootste boosdoener is de commerciële visvangst die met zijn plastic netten en ander afval bijna de helft van de plasticsoep voor zijn rekening neemt. ‘Dat is walvis in de kamer waar niemand het over heeft,’ aldus de documentairemaker. Ook veel milieugroepen benoemen deze vervuiler niet, omdat ze volgens Tabrizi worden gesteund door visserijbedrijven.

De kloof in Japan waar de walvissen massaal worden gedood. Beeld Netflix
De kloof in Japan waar de walvissen massaal worden gedood.Beeld Netflix

De gedreven filmmaker strooit kwistig met cijfers. Zo vernietigt het gebruik van sleepnetten de zeebodem met een snelheid van 4316 voetbalvelden per minuut zonder dat er een haan naar kraait. Ter vergelijking: het Amazonegebied raakt door ontbossingen 27 voetbalvelden per minuut kwijt en daar schreeuwen milieugroepen moord en brand over.

Ook over de garantiekenmerken van zogenaamd duurzaam gevangen vis moet de kijker zich geen illusie maken: die duurzaamheid kan nooit worden gegarandeerd.

En kweekvis levert weer veel afval op terwijl de vis zelf weinig diervriendelijk wordt gekweekt.

Wanneer Tabrizi ook nog aantoont dat er op grote schaal slavernij plaatsvindt op Thaise vissersschepen is de enige mogelijke conclusie die de door cijfers en schandalen murw gebeukte kijker kan trekken: stoppen met vis eten. En na het zien van alle uitwassen van de commerciële visvangst in het weinig hoopvol stemmende Seaspiracy is de lust in een stukje tonijn of zalm de kijker ook vergaan.

Seaspiracy

Documentaire

Regie: Ali Tabrizi

Duur: 89 minuten

Te zien op: Netflix

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden