Plus Klapstoel

DJ Dano: 'We werden als een raket af­gevuurd'

DJ Dano (Daniël Leeflang, 1970) is een van de grondleggers van de dancestijlen hardcore en gabber. Over zijn turbulente leven komt nu het boek Wat De Fok Ouwe.

DJ Dano Beeld Harmen de Jong

Amsterdam

"De eerste drie jaar van mijn leven heb ik op de Kostverlorenkade doorgebracht. Daarna gingen we naar de Nieuwe Looiersstraat, waar ik heel lang heb gewoond; toen mijn ouders er weggingen, heb ik het huis van ze overgenomen."

"Mijn moeder was arts, mijn vader journalist bij De Telegraaf. Als hij de deur uitging en linksaf sloeg, kwam hij onderweg een goed verhaal tegen. Als hij rechtsaf sloeg ook. Ik was een heel ondernemend jongetje, ik heb me nooit een seconde verveeld. Al heel vroeg wist ik dat ik de muziek in wilde. Ik drumde en hield van The Police en ska: Madness, The Specials."

Ciske de Rat

"Ik was bijna een van de tegenspelers van Danny de Munk geweest, echt een flinke rol. Ik zat met mijn ouders in een restaurant toen ik plotseling besloot dat ik acteur wilde worden."

"Ter plekke heb ik Moeder Anne gebeld, het castingbureau. Het was zondag, maar de telefoon werd nog opgenomen ook en de volgende dag kon ik langskomen. Ik kreeg rolletjes in commercials, onder meer voor de Philips Videopack, de eerste spelcomputer van Nederland. Bij de audities voor Ciske de Rat zagen ze me wel zitten, ik praatte toen nog heel Amsterdams, maar het mocht niet van de arbeidsinspectie. Ik had al te veel gewerkt."

Ben Liebrand

"Een van de eerste mixers van Nederland. Bij Veronica had hij in de jaren tachtig een nachtprogramma waarin hij met bestaande discoplaten nieuwe muziek maakte. En dan nog met zo'n ouderwetse bandrecorder met van die grote spoelen. Die mixen maakte hij vaak thuis en hij gebruikte daar soms zulke lange tape­loops bij dat zijn moeder in de keuken de band moest vasthouden. Meteen toen ik het hoorde, wist ik: dat wil ik ook. Maar geen idee hoe het moest natuurlijk."

"Ben Liebrand zal wel eens gek zijn geworden van dat joch dat hem zo ongeveer stalkte. Ik denk dat als ik hem voor de zoveelste keer belde, hij zijn moeder wel­eens liet zeggen dat hij niet thuis was. Er zijn heel veel latere dj's en producers opgegroeid met Ben Liebrand. Hij heeft een belangrijke rol in de geschiedenis van de dance, hoewel hij zich lang niet eens bewust was van die invloed."

RoXY

"Ik was in de jaren tachtig medewerker van Het Nieuws van de Dag, de Amsterdamse editie van De Telegraaf. Tegen onkostenvergoeding schreef ik stukjes over wat jongeren bezighield."

"Zo kwam ik in 1989 in de RoXY terecht. Ik vond er in eerste instantie niks aan. Elektronische muziek; ik was als drummer fel tegen drumcomputers. Maar die hele toko stond wel op zijn kop, dus ik had toch wel het idee dat ik iets miste."

"Een paar weken erna ben ik er weer naartoe gegaan. Ik ging midden op de dansvloer staan en goed luisteren. Pas vijf uur later kwam ik er weer van af, helemaal bezweet van het dansen. Het kwartje was gevallen en ik vond die muziek echt te gek. De kop boven mijn stuk in de krant was 'House­muziek gaat het helemaal maken'. Nou, daar hebben we gelijk in gekregen."

"Nee, ik heb nooit gedraaid in de RoXY. Ik had het graag gedaan, maar het is er nooit van gekomen. Ik zat ook al snel in de hardere hoek van de dance natuurlijk. Maar als bezoeker kwam ik er graag, er gebeurde altijd wat."

Xtc

"Gebruik ik al jaren niet meer. Vroeger hoorde het erbij, toen waren er nog echt goede pillen. Helaas heb ik er een handje van om als ik iets doe, ook meteen all the way te gaan. In mijn xtc-hoogtijdagen nam ik er wel twaalf achter elkaar. En voor het slapen gaan nog één. Ik heb ook eens drie maanden lang om de dag lsd geslikt. Toen was ik er wel klaar mee."

"Mijn echte probleem was coke. Eerst nam ik het vooral om de werkdruk aan te kunnen. Maar met coke gaat het zo: eerst gebruik jij het, later gaat het jou gebruiken. Het ziet er nu weer netjes uit, maar ik had een tijdlang geen boventand meer in mijn mond. Tegenwoordig heb ik mijn cokegebruik redelijk in de hand. Ik doe het nog wel, maar het is niet zo dat ik elke week móet. Drinken doe ik wel elke dag."

Gabber

Begin jaren negentig kreeg je in de dance die splitsing tussen mellow en het harde werk, dat later gabber is geworden. De term komt bij dj KC The Funkaholic vandaan, die toen ook in platenzaken werkte."

"Jongens die voor die harde platen kwamen, hoorde hij elkaar met 'gabber' aanspreken. Op z'n Amsterdams, weet je wel: 'Hé gap, hoe gaat ie?' Ze hielden van het soort muziek dat dj's als Buzz Fuzz, The Prophet en ik draaiden."

"Dat er een hele jeugdcultuur omheen ontstond, hadden we totaal niet zien aankomen. Ineens stonden we voor zalen vol kale koppen. Zag er best effe vreemd uit, maar die gasten deden niemand kwaad, dus fok it. Zelf een kale kop? Heb ik echt ­never nooit overwogen. Dat was ook zo maf, ik had, net als die andere hardcore-dj's, juist lang haar, in een staartje zelfs."

Wat de fok ouwe

"Twee en een half jaar geleden werd ik benaderd door Arne van Terphoven. Een boek? Over mij!? Ik zag er niks in, had er ook geen enkele behoefte aan. Maar hij zette door. Na de eerste paar interviews kwam ik in paniek thuis bij mijn vriendin. Hij kwam met vragen over dingen die ik heel lang had weggestopt."

"Er zijn veel dingen gebeurd in mijn leven die echt niet cool zijn. Die drugs natuurlijk, relaties die ik heb verkloot, huiselijk geweld. De hele teringzooi kwam weer naar boven. Echt, ik heb huilend in Arnes armen gelegen. Ik heb hem ook een paar keer midden in de nacht geappt: 'Ik trek de stekker eruit, sodemieter op met dat kutboek van je'."

"Maar het is er toch gekomen. En ik ben er blij mee. Ik ben sindsdien ook veel rustiger. Het is eruit, hè. Alles staat erin. Ik heb veel bereikt, maar ik ben ook een enorme boerenlul geweest. Ik heb het in twee sessies uitgelezen - dat wil wat zeggen voor iemand die bijna nooit leest. Het is meeslepend. Arne trekt je echt ín het verhaal van dat jongetje dat al zo vroeg gegrepen werd door muziek en zich later verstopte in drank en drugs."

Hoeren

"Heb ik regelmatig bezocht, vooral in de tijd dat ik nog met mijn vriendin Sandra woonde en onze dochter Anouk klein was. Het klinkt stom, maar ik deed het vooral omdat ik zo stoned was dat ik niet meer naar huis durfde."

"Bleef ik hangen in de stad, in de hoop dat de drugs uit­gewerkt zouden raken. Maar wat deed ik met mijn stomme kop als ik bij zo'n hoer was: ik legde juist nóg een dikke lijn coke. Qua neuken is er nooit veel gebeurd, ik verstopte me meer bij die hoeren. Domme actie, maar ik wist in die tijd niet altijd raad met mezelf."

Hakken

"Ik kan het niet. Maar ik ben nooit zo'n danser geweest, behalve die ene keer in de RoXY. Dansen doe ik in mijn hoofd. Ik heb hakken altijd een heel raar fenomeen gevonden. Marat was ook zoiets: ineens was het er. Wat zijn die nou aan het doen, dacht ik toen ik het voor het eerst een paar gasten zag doen."

"Binnen de kortste keer danste iedereen op hardcorefeesten zo. Ik heb toen nog een plaat gemaakt met de titel De Ongestelde Flamingo. Op foto's zagen hakkende gabbers er soms uit als een flamingo op één poot. Waar dat 'ongesteld' vandaan kwam, weet ik ook niet."

"Ik verdiende in de jaren negentig echt veel geld, wel twee tot drie ton per jaar. Maar het meeste was zwart, hè. Dat kon niet, vond ik. Net als iedereen wil ik dat 's avonds de lantaarnpalen branden, dus ik moest ook mijn bijdrage leveren."

"Eerlijk duurt het langst, dacht ik, dus ik heb in 1995 zelf de belastingdienst gebeld. Ze wisten nauwelijks wat een dj was, maar al snel stond er een meneer Tax voor de deur - heette hij echt. Ik heb alles laten zien: mijn platen, mijn apparatuur. 'Heeft u daar bonnetjes van?' vroeg meneer Tax. Bonnetjes, hoezo? Ik wist echt van niks."

"Ik heb hem - stom, stom, stom - zelfs mijn agenda laten zien en verteld welke boekingen wit en zwart waren. Drie weken later lag er een blauwe envelop op de mat: een aanslag van 3,5 ton! Het heeft me járen gekost voor ik die had afbetaald."

"Ik had natuurlijk wel veel verdiend, maar het meeste had ik er ook meteen weer doorheen gedraaid. En ik was door die aanslag zo van de kaart dat ik lang geen muziek meer kon maken. Ik kon me gewoon niet meer concentreren. Het voelde of ze mijn kop eraf hadden gehakt."

Tiësto

"Begint inmiddels ook een ouwe lul te worden, toch? Zoals hij en Armin van Buuren nu de hele wereld overgaan, ­deden wij hardcorejongens dat vroeger. Maar wij deden eigenlijk maar wat."

"Een hobby was ineens werk geworden, we wisten niets van management en dat soort shit. We werden als een raket af­gevuurd en moesten maar zien waar en wanneer we terechtkwamen."

"We verdienden veel, maar er zijn ook andere partijen over onze rug rijk geworden. Daar hebben Tiësto en zo wel van geleerd, denk ik. Die hebben hun zaken veel en veel beter voor elkaar. Wat wij in een jaar verdienden, pakken zij in een weekend. Dat zeg ik zonder enige wroeging, hoor."

Yvette van Boven
"Ik ken haar niet. Een kookboekenschrijfster? ik ben gek op koken. Dingetjes met rijst en zo, pastaatjes. Ik houd van lekker eten, maar in het weekend eet ik vrijwel niks. Heb ik mezelf aangeleerd. Ik háát het als ik als dj moet poepen tijdens een set. Door de week eet ik het er wel weer bij."

Arne van Terphoven: Wat De Fok Ouwe. Uitgeverij Mary Go Wild, €19,95.

Het boek wordt 30 september gepresenteerd op een releaseparty in de WesterUnie met o.a. DJ Dano, The Prophet, Gizmo, Buzz Fuzz, Miss Djax, CJ Bolland en Jaydee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden