Plus Mooi 2020

Dit zijn de meestbelovende dansproducties van 2020

In de eerste weken van 2020 tippen we gebeurtenissen in de kunstwereld om dit jaar in de gaten te houden. Vandaag de meest veelbelovende dansproducties.

Venezuela van Batsheva Company.

1. Going Gaga: Ohad Naharin en Sharon Eyal

Het gaat er niet om dat dans mooi is, het gaat erom dat de beweging van binnenuit komt en laat zien wie je bent. Dat is de filosofie achter de Gaga-aanpak van Ohad Naharin, waarmee hij de afgelopen drie decennia de Batsheva Company naar de wereldtop leidde. Inmiddels is hij artistiek leider af, maar hij blijft gelukkig nieuwe stukken maken. Binnenkort is Venezuela te zien, een werk voor zeventien dansers, waarin zowel gregoriaanse zang als Arabische triphop klinkt en diverse vlaggen wapperen. Tegenstellingen bestaan niet, stelt de Israëlische choreograaf: alles is een kwestie van perspectief.

Twee van Naharins oudere werken worden uitgevoerd door het jonge ensemble van het Nederlands Dans Theater. Black Milk, dat hij in 1985 voor vijf vrouwen creëerde, wordt nu gedanst door mannen; in George & Zalman zijn de vrouwen aan zet. Tijdens het festival Julidans maakt Sharon Eyal (LEV) de cirkel rond met The Brutal Journey of the Heart. Eyal vertoefde een kwart eeuw in Naharins gezelschap en presenteert sinds een aantal jaar heerlijke eigen stukken. Kenmerk: soepele lijven die in huidnauwe kostuums door de ruimte golven. Op pompende beats.

Batsheva Dance Company, Venezuela, 22-23/1, ITA

NDT2, Black Milk en George & Zalman, 13/3 Schouwburg Amstelveen, 21-22/3 ITA

LEV, The Brutal Journey of the Heart, Julidans, ITA

2. Wereldwijde iconen: Frida Kahlo en Lucinda Childs

Introdans danst werk van Lucinda Childs. Beeld Hans Gerritsen

Pijn, angst en eenzaamheid liepen als een rode draad door het leven van Frida Kahlo. De Mexicaanse kunstenares wist dat vorm te geven op schilderijen, waarmee ze wereldwijd faam verwierf. Voor Annabelle Lopez Ochoa is Kahlo een bron van inspiratie: haar zelfportretten, haar taboedoorbrekende leefstijl, maar vooral het feit dat ze zulk compromisloos werk maakte. Die elementen zien we terug in het nieuwe ballet dat Lopez Ochoa presenteert bij het Nationale Ballet in Amsterdam.

Ongelooflijk omvangrijk is het oeuvre van Lucinda Childs, de ‘koningin van de minimal dance’, die in de jaren zestig van de vorige eeuw in New York begon met dans maken en daar tot op de dag van vandaag mee doorgaat. Introdans in Arnhem is het enige Nederlandse gezelschap dat werk van haar uitvoert en ze heeft er ook nieuwe choreografieën gemaakt. Ter ere van haar 80ste verjaardag danst Introdans nu vijf Childscreaties in één programma. Muzikaal gezien impliceert dat een combinatie van Mikolaj Gorècki, Ludovico Einaudi, Wojciech Kilar, John Adams en Simeon ten Holt.

Het Nationale Ballet en Annabelle Lopez Ochoa, Frida, 6-25/2 Nationale Opera & Ballet

Lucinda Childs en Introdans, Icoon, 30-31/3 ITA, 17/4 Schouwburg Amstelveen

3. Identiteit en strijd: Bill T. Jones en Drew Dollaz

The Just and the Blind komt op het Holland Festival. Beeld Fadi Kheir

Hij maakte jarenlang moderne choreografieën voor de Bill T. Jones/Arnie Zane Company in New York, was te gast bij tal van andere dans- en operagezelschappen en werkt samen met kunstenaars uit de meest uiteenlopende disciplines. Altijd gaat het ergens over: racisme, oorlog, homoseksualiteit, aids.

Dit jaar is Jones gastprogrammeur van het Holland Festival, dat daarmee een bijzondere kijk op kunst en de wereld binnenhaalt. Op zijn advies zien wij The Just and the Blind, waarin flexing dans door Drew Dollaz de woorden van Martin Luther King onderstreept. Het festival is coproducent van Deep Blue Sea, een voorstelling over identiteit, met muziek van HPrizm aka High Priest en een toneelbeeld van architect Elizabeth Diller, waarin Jones zelf danst. 

Ook in een lege ruimte betoont hij zich een charismatisch danser, zagen we in zijn TED Talk over creativiteit. De rest van Jones’ input in het programma wordt volgende maand bekendgemaakt, maar een solo van hem louter vergezeld door twee musici zou eveneens een traktatie zijn.

The Just and the Blind, Holland Festival, 24-25/6, Muziekgebouw

4. Aanstormend talent: Lois Alexander en Aleksandra Lemm

In februari al: Neptune van Lois Alexander. Beeld Jesse Immanuel Bom

Het werk van nieuwe makers blijft iets om naar uit te zien. Zowel Lois Aleksander als Aleksandra Lemm werkt samen met een vormgever en een componist. Alexander liet zich inspireren door water voor een solo over fluïde identeit, Lemm maakte een duet over kantelpunten en nieuwe wegen. Dat kan mooi worden.

Lois Alexander, Neptune; Aleksandra Lemm, Tipping Point, 6-7/2, Dansmakers Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden