Songfestival

Dit zijn de grote rivalen van Duncan Laurence

Bezorgt Duncan Laurence – de gedoodverfde favoriet – Nederland eindelijk weer een zege op het Songfestival? Of wordt het toch een van deze vier uitdagers? 

Zweden

Vrolijke spierbundel

John Lundvik Beeld Getty Images

John Lundvik is met Too late for love de grootste uitdager van Duncan Laurence. De inzending voldoet aan de traditie van de Zweedse popmuziek: alles draait om een stevig refrein. Lundvik zet dat kracht bij met vier magnifieke gospelzangeressen. Het is popmuziek volgens de vrolijkste definitie: ‘Een liedje dat je in 3 minuten langs alle leuke kanten van het leven voert’. Voormalig atleet Lundvik – hij legde de 100 meter ooit ruim binnen de 11 seconden af – blijkt in Tel Aviv een vriendelijke spierbundel, die zich niet laat verleiden tot een woordenstrijd met Duncan Laurence. Ook al komt hij volgens de bookmakers het dichtst in de buurt van Laurence’ Arcade, hij waagt zich niet aan grootspraak. “Ik ben tevreden als mijn boodschap overkomt: het is nooit te laat voor de liefde.” 

Australië

Sprookjesachtige act

Kate Miller-Heidke Beeld Getty Images

Naar verluidt is Kate Miller-Heidke met Zero Gravity de winnares van de eerste halve finale. De opera- en folkzangeres is in het bezit van de sprookjesachtigste act van vanavond. Miller-Heidke trad op bij de Londense National Opera en de Metropolitan Opera in New York. De afgelopen jaren zette ze ook pop- en folk op haar repertoire. De bookmakers plaatsten haar eerst buiten de top 10, maar haar act imponeerde zo dat ze dagelijks plekjes steeg. Maar is het lied – een wel erg luchtige kruising van pop en opera – een Songfestivalwinnaar? Een andere hindernis is dat Australië nog niet zo lang lid is van de Songfestivalfamilie. Tv-kijkers zijn vermoedelijk nog niet gewend te kiezen voor een liedje van de andere kant van de wereld. Vaste stemvrienden heeft het land, op Groot-Brittannië na, evenmin.

Rusland 

Op zoek naar revanche

Sergey Lazarev Beeld Vyacheslav Prokofyev/TASS

Het werd dé foto van het Songfestival van 2016. De verbijstering van zanger Sergej Lazarev na de puntentelling. Niet gewonnen! De topfavoriet zou Eurovisie terug naar Rusland brengen, maar het ging mis. Niet lang na Poetins annexatie van De Krim, werkte het anti-Russische sentiment tegen. Aartsrivaal Oekraïne won. Drie jaar later is hij terug om zijn karwei af te maken. Hij zet hoog in met een prijzige podiumpresentatie. Alles minder dan een eerste plaats is een teleurstelling voor Lazarev. Het enige probleem: zijn ballade Scream lijkt te pompeus om alle jury’s en stemmers te verenigen. Aan de andere kant: hij gaf al concerten in heel Europa, voor zalen van soms 5000 man sterk. Gevuld met in het buitenland wonende Russen uiteraard. Maar die bezitten wel een lokale sim-kaart én dus stemmogelijkheid.

IJsland

Horrorcollectief

Hatari Beeld Getty Images

Met mooiboy Luca Hänni (Zwitserland) hoort horrorcollectief Hatari bij de outsiders voor de zege. De IJslandse inzending is een genadeloze bondagesessie met Klemens Hannigan die brulzingt als Till Lindemann van Rammstein met een longontsteking. Toch schuilt er meer achter de act. De performancekunstenaars uit Reykjavik willen met het dystopische Hatrid mun sigra – Haat zal zegevieren – de kapitalistische wereldorde omverwerpen. Ze waren in Tel Aviv de enigen die zich durfden uit te spreken over ‘het conflict’. “Een bezetting,” zei Hannigan, die verder sprak over ‘segregatie’ en ‘tweederangsburgers’. De douze points uit het thuisland gaan zo wel aan Hatari voorbij. Het zullen niet de enigen zijn: IJslands kooien-sm is vermoedelijk voor veel behoudende stemmers een stapje te ver.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden