Dionne Slagter over het gevaar van borstprotheses in docu Moordtieten

YouTuber en zangeres Dionne Slagter was blij met haar borstprotheses. Tot ze tijdens de opnames van de documentaire Moordtieten ontdekte dat ze tikkende tijdbommen in zich draagt. ‘Juist van mijn soort kunnen siliconendeeltjes door je lichaam gaan reizen.’

Dionne Slagter: ‘Mijn rondingen staan voor mijn vrouwelijkheid. Zonder mijn borsten zie ik mezelf weer als dat meisje met een eetstoornis.’  Beeld BNNVARA
Dionne Slagter: ‘Mijn rondingen staan voor mijn vrouwelijkheid. Zonder mijn borsten zie ik mezelf weer als dat meisje met een eetstoornis.’Beeld BNNVARA

Ja, natuurlijk had Dionne Slagter (30) weleens gehoord over lekkende siliconen. Ze was bekend met het verhaal van voormalig playmate Zimra Geurts, die door haar protheses zo ernstig ziek werd, dat ze negen maanden aan bed gekluisterd was. Slagter had ­ook gehoord van vrouwen die hun implantaten na klachten lieten verwijderen. Maar zíj had toch nergens last van? Zij hoefde zich toch nergens zorgen om te maken?

Tot documentairemaker Jack Valkering bij haar aanklopte. Hij vroeg haar voor zijn documentaire Moordtieten te duiken in de wereld van de borstimplantaten. Slagter is een van de bekendere vrouwen die open zijn over haar borstvergroting – als Onnedi heeft ze 858.000 abonnees op YouTube, ze was deelnemer van Expeditie Robinson 2019 en winnaar van de ­RTL-zangshow It Takes 2. Haar video uit 2016 over haar operatie werd meer dan een miljoen keer bekeken op YouTube.

Lymfeklierkanker

Valkering toonde Slagter een interview met wetenschapper Henry Dijkman, die stelt dat vroeg of laat álle vrouwen met siliconenborsten er ziek van worden, doordat zich steeds meer siliconen ophopen in vitale organen en zenuwen. Naar schatting heeft een op de dertig vrouwen in Nederland protheses, driekwart uit esthetische overwegingen, de rest als reconstructie na amputatie.

“Ik was sceptisch,” zegt Slagter, “maar zijn verhaal deed me twijfelen. Ik dacht dat ik er goed aan had gedaan door te kiezen voor een goede kliniek en dat mijn research grondig was. Maar de protheses die ik heb, zijn twee jaar terug op last van de overheid van de markt gehaald. Juist ‘mijn’ soort kan veranderen in een bonk snot, waarvan de siliconendeeltjes door je lichaam gaan reizen.”

Alle implantaten ‘zweten’ siliconen, waardoor klachten als chronische vermoeidheid en vergeetachtigheid ontstaan. De soort die Slagter heeft, wordt daarnaast ook gelinkt aan een verhoogd risico op lymfeklierkanker. In 2013, toen Slagter de operatie onderging, was ze daar niet van op de hoogte. Sterker, haar arts sneed een implantaat doormidden om te laten zien dat het goedje keurig aan elkaar geplakt bleef. Lekken leek onmogelijk. “Ze zeiden: ‘Dit kun je er de rest van je leven in laten, misschien dat je het op je vijftigste een keer moet laten verwisselen’.”

Het was toen het beste van het beste, herinnert Slagter zich, die er destijds ruim 4000 euro voor over had. “Als de arts dat niet had gezegd, was het vanaf het begin aan duidelijk geweest dat er risico’s waren. Ook achteraf zijn ze er niet op ­teruggekomen, waardoor ik klachten niet direct koppelde aan de implantaten. Dat neem ik de kliniek ontzettend kwalijk. Ze spelen met levens! Al weet ik niet of ik destijds door betere voorlichting een andere keuze had gemaakt. Ik was ontzettend koppig op die leeftijd en stond anders in het leven.”

Lekkende protheses

In Moordtieten is te zien hoe Slagter zich beetje bij beetje minder senang voelt over haar keuze om een halve kilo aan toxische siliconen in haar lijf te hebben, omhuld door een laagje dat de boel allicht minder goed bij elkaar houdt dan gedacht. Moet ze haar implantaten al voor haar vijftigste verwisselen? Moet ze de protheses dan maar iedere tien jaar vervangen? Zijn ‘zakjes’ met zoutwatervulling een veiligere optie, of een borstvergroting met lichaamseigen vet? Kan ze haar mooie cup überhaupt behouden?

Slagter laat een haartest uitvoeren. Als er pla­tina wordt aangetroffen, een bewijs dat de siliconenprotheses lekken, schrikt ze zich rot. “Ik bleek zo’n hoge concentratie in mijn haar te hebben, dat het echt gevaarlijk was. De implantaten waren niet intact, ik moest contact opnemen met een medisch specialist.”

Laag zelfbeeld

De YouTuber worstelt met de uitslag. Ze vindt het te makkelijk om te zeggen: eruit met die neppers. Of haar weg te zetten als ­‘oppervlakkig’ of ‘slecht voorbeeld’. Ze had jaren geleden niet voor niets haar zinnen gezet op een volle boezem, een besluit dat ze nam na een periode van pesterijen dat ze zo ‘plat als een plank’ was. ‘Het meisje met de twee ruggen’, werd ze genoemd. In 2010 liet ze zich bovendien op­nemen in een Spaanse kliniek om van haar ­anorexia af te komen. Haar gewicht werd weer gezond, maar de bescheiden cup die ze vóór haar ziekte had, kreeg ze niet terug.

“Het gaat bij mij verder dan onzekerheid. Mijn borsten, mijn rondingen, staan voor mijn vrouwelijkheid. Zonder mijn borsten zie ik mezelf weer als dat meisje met een eetstoornis, met een heel laag zelfbeeld. Het idee alleen al dat ik geen protheses zou hebben, brengt me terug naar die tijd. Ik kan dat niet verkroppen. Nu nog niet,” legt ze uit.

“Bovendien, de klachten die eventueel zijn toe te schrijven aan siliconenvergiftiging – ik heb last van vermoeidheid en concentratiestoornissen – zijn nog vaag. Ik ga mentaal werken aan het idee dat ze eruit moeten, ooit.”

Een jonge vrouw die haar om advies vroeg, heeft ze een borstvergroting afgeraden. “Ze moet er goed over na denken, en onderzoek doen naar de risico’s,” zegt Slagter. “Ik had mijn kleine cup door de jaren heen misschien kunnen accepteren. Nu die stap terug zetten is heel moeilijk. Ook omdat ik niet weet hoe ze eruit komen, nadat ze zijn opgerekt door de prothese.”

De documentaire Moordtieten is vanavond om 20.25 uur te zien bij BNN-Vara op NPO 3.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden