PlusRecensie

Diepgaand inkijkje in leven van Hillary Clinton

De vierdelige documentaireserie Hillary geeft een uitermate diepgaand, en daarmee uniek inkijkje in het leven van Hillary Clinton.

In de serie zitten veel beelden van Hillary Clinton tijdens de campagne voor het Amerikaanse presidentschap in 2016.Beeld VPRO

Een enorme stoet aan interview­kandidaten heeft regisseuse Nanette Burstein voor de serie ­Hillary weten te regelen. Ze heeft niet alleen hoofdpersoon Hillary Clinton zeven dagen (!) en haar man Bill drie dagen mogen interviewen, ze sprak ook met klas- en studiegenoten, vrienden, journalisten en uiteraard (oud-)collega’s: adviseurs, stafchefs, assistenten. En al die mensen willen ook nog eens openhartig praten.

In de serie is een flinke hoeveelheid materiaal te zien: filmpjes van Hillary als jong meisje, foto’s uit van toen ze rechten studeerde en de eerste verliefde kiekjes met Bill. Daarna: televisie-interviews toen Bill net de politiek inging, nieuwsbulletins over alle schandalen, en shots tijdens haar presidentscampagne in 2016 – haar team had nog 1700 uur aan beeld­materiaal op de plank liggen voor als er ooit een documentaire zou moeten komen over de eerste vrouwelijke president van de VS.

Imagoprobleem

Afgewisseld met de interviews levert dat beeldmateriaal een diepgaand en daarmee uniek portret op. De Clintons gaan zelfs in op vragen over de Lewinskyaffaire, waar we de meeste ins en outs wel over weten – en toch is het boeiend weer eens hun kant van het verhaal te horen.

De nadruk ligt echter voornamelijk op het enorme imagoprobleem van Hillary Clinton. Terwijl velen haar adoreren, of op z’n minst erkennen dat ze haar politieke sporen heeft verdiend, vinden anderen haar ook na dertig jaar in de spotlights kil, berekenend en niet te vertrouwen.

Waarom zeggen mensen nog steeds dat ze privé veel leuker en aardiger is dan in het openbaar? “Ah, de aaibaarheidsfactor … daar beginnen ze bij vrouwen altijd over.”

Na vier uur bingen lijkt de serie dan ook vooral daarover te gaan: de positie van Amerikaanse vrouwen in de afgelopen zestig jaar. De onbehoorlijke opmerkingen die Hillary kreeg te verduren toen Bill in 1979 gouverneur van Arkansas werd, zijn stuitend. 

In een televisie-interview wordt haar zonder poespas gevraagd: “U ben hier niet geboren, u hebt aan een linkse universiteit gestudeerd, u werkt, heeft geen kinderen en gebruikt uw meisjesnaam. Baart het u zorgen dat mensen vinden dat u niet aan het beeld voldoet van een gouverneursvrouw?”

Koekjes bakken

Als in een interview voor de zoveelste keer haar rol als first lady ter sprake komt, laat ze zich ontvallen: “Ik had thuis kunnen blijven om koekjes te bakken, maar ik wil werken. Net zoals ik al deed voordat mijn man beroemd werd.” Ze beledigde in één klap alle Amerikaanse huisvrouwen, wat haar op een storm van kritiek komt te staan – op het hoogtepunt van de haat werd tijdens een rally zelfs een Hillarypop in de fik gestoken.

Wat ze daarna ook doet (een ‘zachter kapsel’ nemen, toch zijn achternaam gebruiken, zich gedragen als een gedienstige echtgenote), ze blijft ‘the ambitious yuppie from hell’.

Net als je denkt: dan valt het qua vrouwvriendelijkheid nú toch allemaal wel mee, zie je haar in de aanloop naar de presidentsverkiezingen over een parkeerterrein wandelen. “U moet wat meer lachen,” zegt een man, terwijl hij met een priemende wijsvinger naar haar wijst. Hillary, met een stalen glimlach: “Dat zal ik doen.”

Hillary is vanaf donderdagavond wekelijks om 23.00 uur te zien op NPO 2.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden