PlusOnbewoond eiland

Deze vier platen neemt zanger Xillan mee naar een onbewoond eiland

Singer-songwriter Xillan (Macrooy, 28) lanceerde vrijdag zijn debuut-ep Crowning Gods. Op 10 juni staat hij in Cinetol voor de releaseshow van dit minialbum. Deze vier platen neemt hij mee naar een onbewoond eiland.

Denise van der Bij
Xillan Macrooy Beeld Constance Captures
Xillan MacrooyBeeld Constance Captures

Frank Ocean - Blonde

“Frank Ocean is voor mij de eerste artiest in wie ik mij echt herkende. Blonde is een mooi portret van een queer man die vertelt hoe complex die ervaring kan zijn. Ik weet nog dat hij nog voor zijn eerste album Channel Orange uitkwam een persoonlijke brief schreef waarin hij uit de kast kwam. Toen dacht ik ‘oké, damn, like wow’. Dat betekende heel veel voor mij. Ik hoorde meteen een artiest die zijn stempel ging drukken op de industrie.”

Solange - A Seat at the Table

“Dit album kwam uit in 2016 en toen was ik net van Suriname naar Amsterdam verhuisd. Solange zingt over zoveel belangrijke dingen en voornamelijk hoe het is om als zwarte vrouw in Amerika te leven. Met Trump die president werd, het politiegeweld. Je hoort veel frustratie en verdriet. Ik had in die tijd een soort zelfcensuur. Dat ik van mezelf niet over dit soort onderwerpen mocht praten. Zij heeft dit doorbroken.”

Linkin Park - Minutes to Midnight

“Als tiener ben ik opgegroeid met soulmuziek, tot ik rock ontdekte. Linkin Park was de meest prominente rockband begin deze eeuw. Nadat Chester Bennington zelfmoord had gepleegd, heb ik heel lang niet meer naar het album kunnen luisteren. Ik kwam erachter dat alle teksten over depressie gaan. Wij als fans luisterden hiernaar maar we hebben niets gemerkt. Hij liet zien dat je als artiest moet lijden om succesvol te zijn. Nu wordt er gelukkig heel anders gekeken naar mentale gezondheid.”

John Mayer - Born and Raised

“Ik heb heel veel albums van hem grijsgedraaid. Born and Raised kwam uit toen ik achttien was. In die tijd zit je in een soort gekke fase van volwassen worden en alles wat daarmee gepaard gaat. Dat kan soms heel eenzaam voelen. Ik hoorde op deze plaat dat John Mayer ook op zoek was naar zichzelf. Dat dit zelfs in z’n thirties nog speelde. Deze herkenning was super nice.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden