Plus Achtergrond

Deze video-installatie laat kinderen praten over hun grenzen

Video-installatie TouchMETell, te zien op Cinekid, nodigt mensen uit om te praten over hun grenzen.

Het decor van de video-installatie is gebruikt om het MediaLab in de Wester­gas in te richten.

‘Hoeveel mensen raak je per dag aan? En hoe zou de wereld eruitzien als mensen elkaar meer knuffelen?” vraagt kunstenaar Melanie Bonajo (Heerlen, 1978) aan een aantal spelende kinderen.

Bonajo maakte in opdracht van kindermediafestival Cinekid en het Stedelijk Museum een video-installatie over aanraking: TouchMETell. Voor de installatie selec­teerde ze negen kinderen van tussen de 6 en 9 jaar. In een speciaal gecreëerd ‘landschap’, bestaand uit allerhande zachte, veelkleurige vormen wordt die kinderen het hemd van het lijf gevraagd. “Weten jullie wat seks is? Heeft liefde iets met seks te maken? Kun je gevoelspijn hebben in je lichaam? Wat is gevoel? Ben je wel­eens eenzaam?” vraagt ze terwijl de kinderen elkaar strelen of duwen of met elkaar over de decorstukken rollebollen.

Digitale tijd

Bonajo wil met TouchMETell een discussie op gang brengen over grenzen, genderrollen, lichamelijke autonomie en intimiteit, zowel bij kinderen als bij volwassenen, en het gebrek aan fysiek contact in deze digitale tijd. Bonajo: “We swipen wat af op onze telefoons en iPads, maar we weten nauwelijks nog hoe we met elkaar om moeten gaan als er geen schermpje tussen zit.”

Haar speelse, humoristische video-installatie is een pleidooi om ‘meer op de kracht van het lichaam te vertrouwen’. Knuffelen is fijn, aldus Bonajo, tenminste als je dat zelf graag wilt. “Kinderen leren elkaar te vertrouwen. Ze ontdekken het verschil tussen geven en ontvangen. Waar liggen de grenzen van een ander? Waar liggen die van mijzelf? En hoe praat ik daarover met een ander, hoe geef ik dat duidelijk aan?”

De decorstukken die in haar film te zien zijn, hebben een plek gekregen in het MediaLab van Cinekid waardoor de kinderen in een knuffelbaar tactiel filmlandschap naar de film kunnen kijken. In het Rabo Lab in het Stedelijk Museum staat een kleinere variant, maar de actuele, urgente vraag is dezelfde.

Beide varianten van TouchMETell passen daarmee naadloos in het geëngageerde, anarchistische oeuvre van Bonajo, die studeerde aan de Rietveld Academie en een residentie voltooide aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten. Twee jaar geleden werd ze genomineerd voor de Prix de Rome en vorig jaar voor de Amsterdamprijs.

Het is interessant om TouchMETell te vergelijken met Progress vs Regress (2016), haar video-installatie die op dit moment in het Centraal Museum in Utrecht te zien is in de fijne tentoonstelling Dromen in beton, over de onstuimige levensloop van de Utrechtse wijk Kanaleneiland en woon- en winkelhart Hoog Catharijne.

Zenuwsystemen

Ook daarin onderzoekt Bonajo hoe de technologische vooruitgang mensen – oude van dagen in dit geval – van zichzelf kan laten vervreemden. In een fraai virtueel decor vraagt ze een aantal bejaarden die de komst van de wasmachine nog hebben meegemaakt hoe technologie hun kijk op relaties, werk, geld, tijd en emoties heeft veranderd. Ook hier is de uitvoering speels. Op alle niveaus: voor het scherm plaatste ze drie scootmobiels van waaruit de film kan worden bekeken.

De bezoeker komt op die manier in de set. De grens tussen het werk en de presentatie ervan vervaagt. “Kinderen gaan meteen met de ruimte spelen. Dat zorgt voor een heel andere dynamiek dan als ze naast elkaar op een stoel zouden zitten. Het verandert hun zenuwsystemen, omdat je meer beweegt en je lichaam op een andere manier verbonden is met je hoofd.”

Haar werk gaat over het overbruggen van tegenstellingen, zei Bonajo eerder in deze krant. “Volgens mij is er in ons westerse wereldbeeld een gebrek aan compassie ontstaan. Voor andere culturen, voor dieren, voor jongere of juist oudere mensen. Er wordt altijd gekeken naar wat ons onderscheidt, in plaats van wat de overeenstemmingen zijn – heel jammer. Uiteindelijk zijn we allemaal uitgepoept door onze moeder - en dus gelijk.”

TouchMETell: van 19 t/m 25/10 in het MediaLab van Cinekid op de Westergas en t/m 23/2 in het Rabo Lab van het Stedelijk Museum. 

Voor de 33ste keer Cinekid

Ook deze herfstvakantie is er weer een Cinekid Festival, in de Westergas en op bijna veertig andere locaties in het land. Tijdens deze 33ste editie kunnen kinderen tussen 3 en 14 jaar nieuwe, bijzondere en opvallende films en televisieproducties bekijken en op ontdekkingstocht gaan in het MediaLab. Het Medialab is ‘de grootste digitale speeltuin van Europa’ met de nieuwste apps en games, bijzondere workshops en interactieve kunstinstallaties, zoals TouchMETell en een ‘greenscreen reisbureau’, waar je op plekken komt waar je nog nooit bent geweest.

Tijdens het festival vindt ook Cinekid for Professionals plaats: een internationale, meerdaagse bijeenkomst voor de kindermedia-industrie. Een greep uit het programma:

Het festival wordt morgen geopend met de Vlaams-Nederlandse coproductie Binti, het speelfilm­debuut van de Vlaamse regisseur Frederike Migom. Daarin draait het om de 12-jarige, in Congo geboren Binti, die sinds ze een baby was samen met haar vader zonder geldige verblijfsdocumenten in België woont en ervan droomt een beroemde vlogger te worden.

Er zijn tien films geselecteerd voor de Nederlandse Familiefilm Competitie, waaronder Kapsalon Romy van Mischa Kamp, Mijn bijzonder rare week met Tess van Steven Wouterlood en De club van lelijke kinderen van Jonathan Elbers. De winnaar van de Nederlandse Familiefilm Competitie wordt bekendgemaakt op de feestelijke slotavond op vrijdag 25 oktober in het Westergastheater.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden