Plus

Deze theatertalenten op ITS Festival moet je zien

Op het ITS Festival 2018 zijn 70 voorstellingen van theaterstudenten te zien. Het Parool tipt drie veelbelovende producties van jonge makers.

I'm So Many People Beeld William van der Voort

I'm So Many People
Emilie Pos (24) begon aan de acteursopleiding aan de Toneelacademie Maastricht uit liefde voor acteren. ­Tijdens een eerstejaarsvak waar ook aandacht werd besteed aan regie kreeg ze te horen dat er een heuse ­regisseur in haar schuilging.

Stiekem vond ze dat ook leuker, dus stapte ze over naar regie. Pos heeft veel aan haar acteerervaring: "Als regis­seur heb ik het gevoel dat ik alle personages speel."
Haar afstudeerproject I'm So Many People gaat over een groep vrienden, die vertellen over een gezamenlijke vriendin. Haar afwezigheid geeft ze de ruimte om al hun eigen onzekerheden op haar te projecteren.

De voorstelling is geïnspireerd op het stuk Pool (No Water) van Mark Ravenhill en gaat over identiteit, beeldvorming, de zoektocht naar jezelf en hoe die wordt beïnvloed door mensen om je heen. Pos is zich er altijd van bewust welk beeld van zichzelf ze de buitenwereld toont: "Ik denk dat iedereen van mijn generatie hier wel mee worstelt."

Door sociale media is het makkelijk geworden om jezelf te presenteren als degene die je zou willen zijn in plaats van wie je echt bent. "Je hebt als mens tegenwoordig dus eigenlijk constant een publiek, net als in het theater."

Frascati, 23/6, 14 en 16 uur.

Becheltest

Bechdeltest: All Beauty Must Die
Bij een improvisatieles in het eerste jaar aan de Amsterdamse Academie voor Theater en Dans ervoeren studenten hoe moeilijk het is om voor een Bechdeltest te slagen. Dat bleef knagen, want de Bechdeltest weegt fictie op seksisme en seksist wil niemand zijn.

Een artistiek werk voldoet aan de testcriteria als ten minste twee vrouwelijke personages met elkaar spreken over een ander onderwerp dan mannen. De groep ontdekte dat maar weinig bestaande toneelstukken de proef doorstaan: "In veel stukken zie je mannen filosoferen over van alles. Zodra er dan een dialoog tussen twee vrouwen is, gaat het over mannen," aldus productieleider Brian Verhagen (23).

Voor dit afstudeerproject namen de studenten het heft in eigen handen met Oscar van Woensel, de leraar van hun onthullende improvisatieles, en regisseur Lidwien Roothaan. "Dit onderwerp schreeuwt natuurlijk om een vrouwelijke regisseur," aldus Verhagen.

Het resultaat: een theaterstuk dat voldoet aan de Bechdeltest zonder daar inhoudelijk op in te gaan. Zes vrouwen bespreken onder andere geweld, religie en verslaving. De kernvraag: waar staan we als mensheid?

Frascati 2, 20 juni, 14 en 19 uur.

Focus op inhoud en context

Op ITS Festival, in 1990 ontstaan op initiatief van de Theaterschool Amsterdam, maakt het publiek kennis met de nieuwste generatie theatermakers uit Nederland en Vlaanderen. Eerdere festivaledities werden ­bekritiseerd vanwege de nadruk op competitie, presentatie en prijzen. Daarom is de focus vorig jaar verschoven naar inhoud en context. ITS Festival 2018 draait om de afstuderende ­studenten, hun visie en hun werk. De voorstellingen beginnen vandaag in de Academie voor Theater en Dans aan de Jodenbreestraat en spelen verder in Frascati en De Brakke Grond aan de Nes.

De Verloren Zonen Beeld Jenneke Boeijnk

De Verloren Zonen
Nina de la Parra (31) werd door theatermaker Adelheid Roosen gevraagd om een scène voor de WijkSafari te creëren. Bij zo'n project van Roosen en theatergezelschap Zina neemt een groep theatermakers haar intrek in een multiculturele stadswijk.

Elke maker logeert twee weken bij een buurtbewoner en samen creëren zij aan de hand van hun gesprekken een scène. Bezoekers zien twee of drie scènes en maken een wandeling. In dit geval was dat de wijk Overvecht in Utrecht, met het asielzoekerscentrum als hart.

Kevin Klein (23), die vier jaar geleden uit Suriname naar Nederland kwam, liep stage bij het project en gebruikt de scène voor zijn afstudeeropdracht van de Academie voor Theater en Dans. De 17-jarige Amin vertrok twee jaar geleden uit Iran. De twee hebben totaal andere ervaringen en achtergronden maar vinden elkaar in het 'nieuw zijn' in Nederland. Klein speelt zichzelf, maar Amin is geen acteur.

Hoewel hij een aardig woordje Nederlands spreekt, bleek er toch een taalbarrière te liggen. "Toen ik een script had geschreven, merkte ik hoe moeilijk het voor hem was," aldus regisseur De la Parra. De oplossing bleek een opzet met vragen en antwoorden, waardoor Amin geen tekst uit zijn hoofd hoeft te leren.

De Brakke Grond, 24/6, 13, 15, 18 en 20 uur.

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden