Onbewoond eiland

Deze platen neemt musicoloog Frits Zwart mee naar een onbewoond eiland

Frits Zwart (1954) is sinds 2000 directeur van Het Nederlands Muziek Instituut. Ook schreef hij de biografie in twee delen van Willem Mengelberg. Als hij naar een onbewoond eiland wordt verbannen, neemt hij deze platen mee.

Frits Zwart   Beeld
Frits Zwart

1. Johann Sebastian Bach – Cantate nr. 82 Ich habe genug

“Mijn favoriete uitvoering is nog steeds die van de bas Bas Ramselaar, met het Nederlands Bach Collegium onder Jan Pieter Leussink. Destijds gewoon te koop in het Kruidvat. De intensiteit van zijn klank grijpt me elke keer weer naar de keel. En het werk zelf blijft natuurlijk van een ongekende schoonheid.”

2. Gustav Mahler – Symfonie nr. 4

“De dubbel-cd van de Mengelberg Stichting. Daar staat een vertolking van de Vierde op, zo ongekend intens en vrij in zijn behandeling van het tempo, dat geen enkele opname er bij in de buurt komt. Dat beroemde rallentando aan het begin heeft hij blijkbaar maar één keer zo gedaan. De ingeving van het moment – daar ging het Mengelberg om.”

3. Louis Vierne – Adagio uit Symfonie nr. 3

“Ik kom uit een organistengeslacht. En dan mag Vierne niet ontbreken. In dat Adagio zit alles. Kleur, tijdloosheid. De versie van Michael Murray op het Cavaillé-Collorgel in de abdij van St. Ouen in Rouen vind ik de beste.”

4. Franz Liszt – Tre sonetti del Petrarca

“Ik ben een groot liefhebber van Liszt, die zich ontwikkelde van supervirtuoos naar superverstild. Als ik dan toch moet kiezen worden het de Petrarcasonetten uit Années de pèlerinage, die grandioze cyclus waar je nooit op raakt uitgeluisterd. Onder anderen Ciccolino, Berman en Arrau hebben er prachtige opnamen van gemaakt.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden