PlusAchtergrond

Deze nieuwe kunstbeurs door ‘broekies’ wil graag de makers laten zien

De nieuwste kunstbeurs van Amsterdam, NockNock Art Fair, is het initiatief van twee jonge buitenstaanders met commerciële dadendrang en een hang naar toegankelijkheid.

Edo Dijksterhuis
Mo Cornelisse, Lost Toys, 2021 Beeld
Mo Cornelisse, Lost Toys, 2021

Veel aan de NockNock Art Fair is onconventioneel. De getoonde kunstenaars die veelal van buiten de geijkte galerievijver komen. De snelheid waarmee de nieuwste kunstbeurs van Amsterdam is opgezet. De opzettelijke schrijffout in de naam. En de organisatie: Anne Rose Cornelisse en Ciel ter Velde, twintigers die net de hotelschool en een filmopleiding achter de rug hebben, maar op kunstgebied een nog redelijk onbeschreven blad zijn.

“Wij zijn broekies in de kunstwereld,” erkent Cornelisse. “Maar soms is het een voordeel om niet te veel te weten. Wij hebben alles op onze eigen manier gedaan: anders dan men gewend is in de kunstwereld, maar we krijgen goede reacties.”

De NockNock Art Fair komt voort uit een gelijknamig platform dat de partners begonnen in coronatijd. “Mijn moeder is kunstenaar en zij liet me meekijken bij een online presentatie die ze deed met haar galerie in San Francisco,” vertelt Cornelisse. “Dat was een eyeopener: je ziet nooit de maker achter het werk. Dat wilden wij ook doen.”

Jazztrio

Afgelopen februari lanceerde het tweetal een website met filmpjes waarin ze aankloppen bij ateliers en in opgewekt tempo de kunstenaars achter de voordeur interviewen. “Wij vragen naar dingen die we zelf willen weten: hoe is iets gemaakt en hoe kom je erop?” licht Ter Velde het concept toe. “Voor de kunstenaars is het promotie die we ook verspreiden via social media. Op de site wordt hun werk te koop aangeboden.”

Inmiddels hebben zestig kunstenaars zich bij het platform aangesloten. Zij betalen een keer per jaar abonnementsgeld en dragen 20 procent van de verkoopopbrengst af. Behalve zichtbaarheid en een verkoopkanaal bieden de kersverse kunstondernemers hun leden kennisevenementen en zijn ze in gesprek met een hotel in Florence en kantoren in Utrecht om die van kunst te voorzien. “Wij zijn geen vertegenwoordigers van kunstenaars zoals galeries dat zijn, maar werken voor een community.”

Datzelfde gevoel van laagdrempelige gastvrijheid streven Cornelisse en Ter Velde ook na op de beursvloer. “Sfeer is heel belangrijk: het moet gezellig zijn,” vindt Cornelisse. “Dus vroegen we het jazztrio dat normaliter optreedt in de Engelbewaarder maar de afgelopen anderhalf jaar niet kon spelen, om de muziek te verzorgen. ’s Avonds is er een dj. En een bevriende start-up schenkt gekoelde rode wijn.”

Posthoornkerk

Op de wanden van de beursstands zijn barcodes aangebracht waarmee bezoekers via hun telefoon kennis kunnen maken met de makers. Voor de piloteditie van NockNock is gekozen voor twintig kunstenaars die een dwarsdoorsnede vormen van het totaalaanbod. Dat varieert van abstracte wandsculpturen van Ward Strootman en Eline de Jonges geschilderde bovenaanzichten van mensen onder de Eiffeltoren tot figuratieve beelden van Ramon Schalkx, die ‘net zo beroemd wil worden als Calder en Rodin’, en het grafische werk van Robert Aalbers waar zijn achtergrond als tattookunstenaar in doorklinkt.

Als locatie is gekozen voor de Posthoornkerk. “Niet te groot, goed bereikbaar en in de buurt waar we wonen. Alle buren krijgen kortingskaarten en we hebben zelf staan flyeren op de Noordermarkt.”

De organisatoren dromen van tweeduizend bezoekers maar vinden de beurs geslaagd met de helft van dat aantal. “Dan doen we het volgend jaar weer, maar dan met honderd in plaats van twintig kunstenaars.”

NockNock Art Fair: 11 t/m 14/11 in Posthoornkerk, Haarlemmerstraat 124-126

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden