Deze films zijn vanaf nu te zien in de bioscoop

Welke films moet je zien en welke kun je laten zitten? De filmrecensenten van Het Parool gidsen je ook deze week weer door de nieuw verschenen films.

Remake van Aladdin is in alles slechter dan het origineel

Aladdin is een nogal saai sulletje en de geest lijkt op een grote, zwevende smurf. Met de remake van Aladdin bewijst Disney dat je animatie niet zomaar kunt omzetten naar echte beelden. Vooral bij Genie, de geest in de lamp, is het flink misgegaan. Plat gezegd ziet hij eruit als een grote, zwevende smurf. En dat is niet het enige mankement.

Take Me Somewhere Nice is een sprankelend speelfilmdebuut

Ena Sendijarević brengt met haar filmdebuut Take Me Somewhere Nice een ode aan het niksen. Het is nu te hopen dat de regisseur niet zelf lang gaat niksen en zo snel mogelijk weer zo’n rake film gaat maken. Sendijarević vermengt een droogkomisch oppervlak met een bloedserieuze onderstroom vol grote ideeën over de ­hedendaagse maatschappij en weet met voornamelijk statische shots toch een zeer dynamische energie te creëren.

Walking on Water is een intiem portret van Christo

Een eigengereide kunstenaar die zich een weg door de bureaucratie moet banen om zijn kunstwerk te realiseren. Maar een lieve, aimabele man kun je de beroemde kunstenaar Christo (1935) niet noemen. De tegenstelling tussen de helende kracht van kunst en de pragmatische rompslomp daaromheen geeft Christo: Walking on Water zijn grote kracht.

Madamoiselle de Joncquières heeft een feministisch tintje

De kracht van de spitsvondige kostuumfilm Madamoiselle de Joncquières, een klassiek verhaal van door liefde geïnspireerde wraak, zit hem vooral in de voortreffelijke dialoog. Daarmee bewijst Mouret zich weer als een uitstekende scriptschrijver.

Rafiki is een lieve film over verboden liefde in Kenia

Rafiki van de filmmaker Wanuri Kahiu heeft voor nogal wat commotie gezorgd in Kenia. De film zou lesbische liefde promoten, een strafbaar feit in Kenia. Zou het dan een hele heftige film zijn? Integendeel: de film is juist lief en vertederend. Het bijzondere is dat de Keniase homofobie niet wordt verhuld – de film bevat angstaanjagende scènes met een meute op hol geslagen homohaters – maar dat de nadruk ligt op de veerkracht en levenslust van de verliefde tieners.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden