Plus Interview

Deze film brengt een ode aan de Schotse ravescene van de jaren negentig

In het opzwepende Beats toont de Schotse regisseur Brian Welsh de long night of the soul van twee tieners op zoek naar een illegale rave in het Schotland van de jaren negentig.

Het opzwepende Beats, over de Schotse ravescene uit de jaren negentig.

De film is gebaseerd op het gelijknamige theaterstuk van Kieran Hurley. Wat trok u daarin aan?

“Ik groeide op in Schotland in de jaren negentig en heb mijn tienerjaren in de ravescene doorgebracht. Mijn vrienden hebben jaren mijn verhalen moeten aanhoren over hoe fantastisch die tijd was, en ik liep ook al langer rond met de behoefte er een film over te maken. Toen ik Kierans stuk zag, was dat de sleutel – het voelde alsof het mijn eigen ervaring verbeeldde, op een manier waarvoor ik niet de zelfkennis of de woorden had. Het verweeft op prachtige wijze het intieme verhaal van twee jongens met het grotere sociaalpolitieke belang van die periode.”

De film opent met een titelkaart die dat belang benadrukt, over een wet tegen raves die in 1994 werd aangenomen.

“Precies. Een draconische maatregel, geschreven door hoge heren in Westminster die geen idee hadden wat die ravecultuur die ze probeerden in te tomen nu eigenlijk ­inhield. In de pers werden raves destijds weggezet als in drugs gedrenkte orgies waar satan werd vereerd. Maar die wet was niet alleen gericht op de ravecultuur; het was onderdeel van een pakket aan wetten die allerlei alternatieve manieren van leven criminaliseerden. Dat is alleen maar erger geworden; inmiddels is het vrijwel onmogelijk om buiten het systeem te leven.”

Is de film bedoeld als een viering van een andere levensstijl?

“Absoluut. Dat is de reis die Johnno en Spanner maken: van de status quo, het leven in het systeem, het negen-tot-vijf-bestaan, naar de geestverruimende wereld van ­anarchie, vrijheid en wetteloosheid. Die ontwikkelingen hebben we in onze jeugd allemaal nodig, volgens mij – of je nu lijkt op braverik Johnno, of juist op de ruige Spanner. De grap is dat ik zelf altijd dacht dat ik Johnno was, maar dat mijn vrienden me eerder met Spanner vergelijken. Misschien is dat wel de essentie van het leven: iedereen is Spanner voor iemand anders!”

In de credits staat een uitgebreide crew vermeld voor de organisatie van de illegale rave waarin de film culmineert. Hoe echt was dat feest?

“Het was een full on rave met echt publiek, echte dj’s en echte beats, die we organiseerden in een leegstaande fabriekshal in Glasgow. Ik snap nog steeds niet helemaal hoe we daarmee weggekomen zijn – onder het mom van het maken van een speelfilm hebben we een illegale ninetiesrave georganiseerd. Op die feesten in de jaren negentig liep vaak een gast met een camera rond, zodat ze als de politie kwam konden zeggen dat ze een videoclip aan het draaien waren. Ook bij ons feest stond de politie op de stoep, omdat we te lang door gingen, en wij konden zeggen dat we een speelfilm aan het maken waren.”

Beat is te zien op de vierde editie van Parool Film Fest. Het jaarlijkse filmfestival vindt plaats van 9 tot en met 13 oktober en wordt georganiseerd door Het Parool en September Film. Ga voor meer informatie en tickets naar de website van Paff.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden