PlusAlbumrecensie

Deze bewerking van Gil Scott-Heron is donker, sensueel en spiritueel

Het is een beetje the gift that keeps on giving. Tien jaar geleden, één jaar voor zijn dood, verscheen van Gil Scott-Heron het album I’m new here. Producer Richard Russel had de zwarte zanger, dichter en activist, bekend van vooral de jarenzeventigklassieker The revolution will not be televised, geplaatst in een elektronisch geluidsdecor. Dat was wennen, maar het werkte goed.

In 2011 bewerkte Jamie XX van het Engelse trio The XX I’m New Here tot We’re New Here, een plaat met pure dancemuziek. Dat was nog meer wennen, maar ook dat werkte. En nu is er wederom een bewerking van I’m New Here, dit keer door de Amerikaan Makya McCraven, als producer en drummer actief in de hedendaagse jazzscene van Chicago. Op We’re new again brengt hij de muziek van Scott-Heron juist weer terug naar de basis: een opwindend mengsel van jazz, soul en funk.

McCraven keert de nummers van het album uit 2010 volledig binnenstebuiten. Gebleven is Scott-Herons stem, die zelfs na een leven vol heroïne en andere ellende warm en sensueel klinkt. Maar anders dan Richard Russsel en Jamie XX zet hij onder en rond die stem vooral ‘echte’ instrumenten: trompet, gitaar, piano en zowaar ook harp.

We’re new again klinkt geheim­zinnig en soms ook donker, maar vooral spiritueel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden