PlusBlikvangers

Deze 6 vrolijke wildplassers lijken op het water te lopen

De stad staat vol met kunst, van wereldvermaarde kunstenaars tot anonieme beeldhouwers. Wat zijn de verhalen achter deze beelden?

Tayouken Piss (Gulden Kruispad).Beeld Nosh Neneh

‘Toen ik er kwam, zag ik niks grappigs. Daarom wilde ik iets grappigs maken,’ zegt de Kameroens-Belgische kunstenaar Pascale Marthine Tayou in een filmpje dat in de zomer van 2009 is gemaakt bij de presentatie van zijn fontein Tayouken Piss, die nog altijd onder het viaduct aan de Groesbeekdreef in Zuidoost staat.

En vrolijk zijn ze, de zes wildplassers, die op het water lijken te lopen. Tayou liet zich voor Tayouken Piss (Les pisseurs d’Amsterdam), zoals de officiële naam van zijn zes ‘fonteinbeelden’ luidt, inspireren door Manneken Pis, het olijke kereltje dat sinds de 17de eeuw in Brussel staat te plassen. Maar hij vormde de zes identieke beelden naar zichzelf; de fontein bestaat uit zes levensgrote replica’s van de naakte kunstenaar, in egaal rood, groen, geel, blauw wit en zwart – de kleuren van de vlaggen van Kameroen, België en Nederland.

Toen ze eenmaal waren gemaakt, moest er nog wel wat worden gesleuteld aan de piemels. Die hingen namelijk naar beneden, wat voor een beetje een lullig straaltje zorgde. Dat euvel werd eenvoudig verholpen; de piemels werden een paar graden omhoog gericht, waardoor de beelden een waterstraal produceren waar menig man jaloers op is.

Als ze het tenminste doen.

Tayouken Piss maakte aanvankelijk onderdeel uit van de Straat van Sculpturen, een beeldenroute met werken van vijftien kunstenaars (onder anderen Jennifer Tee, Thomas Hirschhorn, Peter Stel en Jennifer Allora & Guillermo Calzadilla) tussen station Bijlmer-Arena en metrostation Kraaiennest, die werd geopend door koningin Beatrix. Voor oplevering was Tayou ervan overtuigd dat zijn kunstwerk moeilijkheden zou veroorzaken; dat het als aanstootgevend zou worden gezien.

Het tegendeel bleek waar: zijn beelden werden omarmd door de buurt. Nadat de manifestatie succesvol was afgesloten, vroegen bewoners of Tayouken Piss kon blijven staan. Dat kon; de stichting Straat van Sculpturen zou voor het beheer blijven zorgen. In 2010 behaalde Tayouken Piss nog de tweede plek bij de verkiezing van de Amsterdamse Straatkunstprijs, maar in 2010 kwam er een einde aan het artistieke geklater. Door de economische crisis slaagde de stichting er niet in om middelen te verzamelen voor een nieuwe manifestatie.

Het beheer van de beelden werd overgedragen aan stadsdeel Zuidoost, maar Tayouken Piss was een speciaal geval vanwege de hoge kosten die met het beheer zijn gemoeid (inclusief het schoonmaken van de pompen en de energierekening van jaarlijks enkele duizenden euro’s). Toch werden de beelden in de zomer van 2015 nog een keer in oude glorie hersteld, sindsdien zouden ze gedurende de zomermaanden moeten plassen. Maar dat doen ze dus ook wel eens niet, helaas – een probleem dat wel meer oudere mannen hebben.

Sinds 2009
Kunstenaar Pascale Marthine Tayou
Waar Gulden Kruispad

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden