PlusFilmrecensie

Der Fall Collini is een solide rechtbankfilm

Der Fall Collini, van regisseur Marco Kreuzpaintner, slaagt er niet in om meer dan een rechtbankfilm te zijn, maar binnen de grenzen van het genre is de film solide.

Der Fall Collini

Kalm laat hij zich in een fauteuil in de hotellobby zakken, het bloed nog op zijn schoenen. Dat Fabrizio Collini de steenrijke industrieel Hans Meyer vermoordde in de ­presidentiële suite is geen mysterie. Waar Der Fall Collini om draait, is de ontrafeling van zijn motieven.

Collini zwijgt. En als iemand goed kan zwijgen is het de Italiaanse acteur Franco Nero: de lippen stijf op elkaar, de staalblauwe ogen starend in de verte. Aan de jonge, onervaren advocaat Caspar Leinen (Elyas M’Barek) de taak om barstjes te vinden in dit robuuste blok stilzwijgen; al rijst al snel het vermoeden dat hij deze zaak misschien juist kreeg toegewezen omdat men hem daartoe niet in staat acht.

Der Fall Collini, naar het gelijknamige boek van Ferdinand von Schirach uit 2011, is zo bezig met het opdienen van de plot, dat de personages schetsmatig blijven, terwijl ze barsten van de interne conflicten. Caspar komt uit een gebroken gezin en werd in zijn jeugd onder de vleugels genomen door Meyer, die hij als familie beschouwt. Nu moet hij de man verdedigen die hem bruut ombracht.

In een sterke scène woont Caspar de autopsie bij van Meyer, wat wordt doorsneden met beelden van de warme herinneringen die hij aan hem heeft. Die beelden laten zich moeilijk verenigen met dat levenloze object op de snijtafel.Dat geldt nog in veel grotere mate voor de waarheid die Caspar stukje bij beetje opgraaft.

Het zijn die persoonlijke dimensies van de zaak die Der Fall Collini boven een doorsnee rechtbankfilm zouden kunnen tillen, maar regisseur Marco Kreuzpaintner weet ze in het vervolg van de film nooit echt organisch te integreren. Ondertussen tracht hij de film op te stuwen met een bombastische soundtrack en het op momenten wel erg geforceerd samenbrengen van de tijdslijnen.

Hoewel de film er lang mysterieus over doet, mag het geen verrassing heten dat het gegraaf van Caspar hem richting de Tweede Wereldoorlog stuurt. In een aantal vakkundig uitgevoerde rechtbankscènes worden de mazen blootgelegd die in de daaropvolgende decennia soms doelbewust in de wet werden gewoven. In die ­scènes, waarin de droge wet botst met een radeloze roep om gerechtigheid, is Der Fall Collini op zijn best.

In zijn ambitie om meer te zijn dan rechtbankthriller slaagt de film niet, maar binnen de grenzen van het genre is de film solide. Het tergende zwijgen van de dader, de vastberadenheid waarmee Caspar zich in de zaak bijt en zich door bergen papierwerk heen worstelt, om dan diep in de nacht op die ene naam op die ene pagina te stuiten die alles doet kantelen. Het is bekend terrein, maar saai wordt het zelden. 

Der Fall Collini

Regie Marco Kreuzpaintner
Met Franco Nero, Elyas M’Barek, Alexandra Maria Lara
Te zien in Cinecenter, City, Filmhallen, Tuschinski, The Movies

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden