PlusAlbumrecensie

Debuutalbum Arlo Parks: bescheiden, meeslepend, indrukwekkend

Arlo Parks, Collapsed in Sunbeams. Beeld
Arlo Parks, Collapsed in Sunbeams.

Ze kon niet dansen, gedroeg zich volgens de anderen veel te mannelijk, zag er met haar kaalgeschoren hoofd opvallend uit, viel op jongens én meisjes en was heel gevoelig. Arlo Parks had het als tiener best moeilijk op de middelbare school. Gelukkig is er popmuziek, de kunstvorm die als geen ander outcasts de mogelijkheid biedt te laten zien en horen wat ze werkelijk in hun mars hebben.

Anaïs Oluwatoyin Estelle Marinho heet de half Nigeriaanse zangeres uit Londen officieel. Als Arlo Parks trok ze het afgelopen jaar de aandacht met sterke singles, waarop ze heel persoonlijke teksten zong op een mix van folk en soul.

Die combinatie kenmerkt ook haar album Collapsed in Sunbeams, dat wel eens een van de sterkste debuten van dit jaar zou kunnen zijn. Parks’ muziek is bescheiden en meeslepend tegelijk.

Met een mooi hese stem zingt ze over zaken als onzekerheid en depressie, maar een neerslachtig klinkend album is Collapsed in Sunbeams niet. Weemoed is hier de overheersende emotie, vormgegeven in songs die doen denken aan delicate bouwwerkjes met heel veel details. Collapsed in Sunbeams is de prachtige start van een waarschijnlijk heel vruchtbare carrière. Die pestkoppen van toen zullen er van opkijken als ze zien en horen wat er van hun klasgenote is geworden.

Pop

Arlo Parks
Collapsed in Sunbeams
(Transgressive)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden