PlusInterview

De Ziggo Dome was dit jaar 46 weken dicht, maar: ‘2022 wordt ons drukste jaar ooit’

Ziggo Domedirecteur Danny Damman: ‘Onze hele organisatie is door corona op z’n kop gezet.’ Beeld Nosh Neneh
Ziggo Domedirecteur Danny Damman: ‘Onze hele organisatie is door corona op z’n kop gezet.’Beeld Nosh Neneh

Ziggo Domedirecteur Danny Damman (58) beleefde het zwaarste jaar uit zijn loopbaan: 46 weken lang bleef het slot op zijn concerthal. In een stille en donkere zaal kijkt hij uit naar 2022. ‘Verklaar me voor gek, maar ik ben optimistisch.’

Stefan Raatgever

“Het concert van De Dijk op 1 oktober, bij ons in een uitverkochte zaal. Dat was met afstand de mooiste avond van het jaar. Ik begin meteen te lachen als ik erover praat. Gelukkig, want lachen hebben we dit jaar wel heel weinig gedaan. Er zijn zoveel tegenslagen geweest, we waren in totaal 18 maanden dicht; allemaal voelden we: de heropening van 1 oktober moét en zal doorgaan.”

“Ik ben zelf echt een fan van De Dijk. Toen ik in 2019, we hadden nog nooit van corona gehoord, zag dat de band twee jaar later 40 jaar bestond, heb ik meteen de telefoon gepakt: ‘Jullie hebben nog nooit in de Ziggo Dome gestaan. Zullen we eens praten?’ De eerste oktober was de dag in 1981 dat de mannen voor het eerst samen als De Dijk optraden, in een voorprogramma in Paradiso.”

“Twee jaar verder bleek die 1 oktober om nog zoveel meer redenen belangrijk. Oké, het was maar voor 75 procent van onze capaciteit, maar we móchten weer. Het moment dat de deuren opengingen, was zo heerlijk. Eindelijk weer mensen in de gangen, geroezemoes in de hal, lachende gezichten bij de crew. Het bruiste weer.”

Weer op nul beginnen

“We hadden keihard gewerkt om alles klaar te hebben. Een lastige klus, want onze hele organisatie is door corona op z’n kop gezet. Eind 2020 moesten we bijna de helft van onze mensen ontslaan. Daarvan is gelukkig weer een deel terug, maar op sommige vlakken moeten we weer op nul beginnen.”

“Neem de bars. Daar konden we hier in de buurt gewoon geen personeel meer voor vinden. Veel van onze barmensen die begin 2020 voor ons werkten, zijn inmiddels wat anders gaan doen. We huurden een bus en lieten een groep studenten uit Maastricht komen. Onervaren nog. De avond ervoor hebben we ze in de zaal een spoedcursus ‘werken achter de bar’ gegeven.”

“Voor de show heb ik de leden van De Dijk gefeliciteerd met die 40 jaar. Maar, zei ik erbij: ‘Die 18 maanden hebben voor mij ook als 40 jaar gevoeld.’ Ik had T-shirts laten bedrukken: ‘Laat het vanavond gebeuren,’ stond erop. Huub van der Lubbe trok die van hem aan tijdens de toegift. Een eer.”

“Hij begon die avond met Goed je weer te zien. Perfect gekozen. Alles klopte die avond. Tijdens Dansen op de vulkaan kreeg ik een telefoontje vanuit het kantoor hierboven. De bureaus trilden door springen van de mensen in de zaal. Dat hadden onze medewerkers die hier na het eerste coronajaar zijn aangenomen, nog nooit meegemaakt. Fantastisch.”

“Ik had me voorgenomen om niet emotioneel te worden. Wilde juist weer eens echt plezier hebben, maar toen Huub aan het einde van de show iedereen bedankte, stond ik toch met waterige ogen.”

“Het is ook zo’n rotjaar geweest. Vorig jaar in december toostte ik op een mooi 2021. ‘Slechter dan 2020 kan het niet worden,’ zei ik er met een lachje bij. Nou, dat kon dus wel. In 2020 zijn we nog 2 ½ maand volledig open geweest. Dit jaar komen we uit op zes concerten op 75 procent. Meer niet.”

Brainstorms over nieuwe concepten

“En ik was aan het eind van afgelopen zomer juist ontzettend optimistisch. Je merkte het overal in de markt: iedereen wilde weer, het vertrouwen kwam terug. Grote wereldtournees werden bevestigd, er werd weer gebrainstormd over nieuwe concepten en, minstens zo belangrijk, het publiek had ontzettend veel zin. We vonden het best spannend toen het concert van Suzan & Freek werd aangekondigd voor zo’n grote bak als de onze, maar die show verkocht meteen uit, een tweede is al in de verkoop.”

“En toen kwam die persconferentie van half november. Dan stort je wereld gewoon in: daar gingen we weer! Ik was, dat mag je best weten, echt woedend. We hebben álles volgens de regels gedaan, veel geïnvesteerd om alles coronaproof te maken en zelfs een ontzettend dure luchtverversingsinstallatie aangeschaft. Anderhalf jaar lang hebben we klappen gevangen. Waarom dan weer wij? Dat kon toch niet?”

Publiek tijdens een optreden van De Dijk in de Ziggo Dome. De band bestaat veertig jaar en viert dat met een jubileumconcert.  Beeld Paul Bergen/HH/ANP
Publiek tijdens een optreden van De Dijk in de Ziggo Dome. De band bestaat veertig jaar en viert dat met een jubileumconcert.Beeld Paul Bergen/HH/ANP

“In de politiek is het een hardnekkig misverstand: het idee dat wij vandaag Mick Jagger bellen, volgende week de Rolling Stones in de zaal hebben en zo steeds weer makkelijk uitverkopen. Zo werkt het dus niet. Dat soort artiesten werkt op zo’n grote schaal dat planning minimaal anderhalf jaar van tevoren gebeurt. En dan nóg moet alles meezitten voor zo’n deal.”

“Het opgelegde maximale aantal bezoekers van 1250 betekende voor ons meteen sluiting. En geldverlies. Dat zit in doodnormale dingen. Groot en klein. Van 30.000 liter bier in de leidingen dat je als verloren kunt beschouwen tot een paar kilo aan muntblaadjes voor in de cocktails. We hebben allemaal een zakje van dat groen mee naar huis genomen, maar de rest kon gewoon de vuilnisbak in.”

“Maar ja, inmiddels is dat allemaal ook weer achterhaald door de komst van omikron. De fase van piekeren is weer begonnen. We moeten shows verplaatsen, maar waarnaartoe? Voorlopig hebben we iedereen hier op kantoor eind december een week extra vakantie gegeven. Dan kan het gebouw dicht en kunnen de verwarming en de verlichting uit. Dat scheelt weer geld. En onze mensen kunnen even tot rust komen na zo’n teleurstellend jaar.”

“Ik heb dat ook nodig, ja. Ik heb mezelf lichamelijk verwaarloosd. Het was in 2018 en 2019 eindelijk gelukt om 30 kilo af te vallen. Nou, die kilo’s zijn allemaal weer terug. Ik eet slecht, beweeg amper en slaap te kort. Eigenlijk heb ik al die maanden niets anders gedaan dan van ’s ochtends vroeg tot bedtijd achter dat bureau zitten, in een poging te redden wat er te redden viel.”

‘Mezelf weggecijferd’

“Ik voel een enorme verantwoordelijkheid om het voor iedereen zo goed mogelijk te doen. Daarom heb ik mezelf weggecijferd. Tot het moment dat het in het najaar echt even niet meer ging. Depressief is het woord niet, maar ik had er zo genoeg van om alleen maar aan negatieve dingen te werken. Het sloeg op mijn gemoed. Dat komt ook doordat mijn sociale leven normaal voor een groot deel op mijn werk plaatsvindt. Een grapje hier, een praatje daar, een glaasje op de goede afloop; dat was allemaal afgesneden.”

“Ik boek nu af en toe een huisje aan zee. Dan werk ik wel door, maar ben ik toch even uit die cocon. En wat me ook hielp: Ajax kijken. En als ze niet speelden, keek ik op YouTube weleens oude wedstrijden terug. Muziek? Ik merk dat ik thuis veel minder luister dan anders. Het herinnert me iets te vaak aan vervelende dingen. ‘Ja ja, die en die heeft een nieuw album,’ denk ik dan. ‘Maar die gaat dus niet op tournee.’”

“Het nieuwe jaar? Verklaar me voor gek, maar ik zit weer vol optimisme. 2022 wordt ons drukste jaar ooit. Veel concerten zijn nog niet aangekondigd, maar het wordt ramvol. Alle weekenden zijn bezet, alleen doordeweeks is er soms nog iets mogelijk. En juli en augustus – normaal de stille maanden omdat artiesten dan op festivals en niet indoor spelen – lopen ook steeds voller. Dat maakt ons vrolijk, maar tegelijk angstig. Want steeds is er die gedachte: als het maar niet wéér misgaat.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden