PlusAlbumrecensie

De vrolijke Thundercat wordt steeds donkerder van toon

Thundercat - It is what it is (Brainfeeder)

Dat was schrikken toen Thundercat in 2017 in Paradiso optrad tijdens het festival Super Sonic Jazz. De man (echte naam: Stephen Lee Bruner) die met Drunk juist een van de spannendste albums van dat jaar had uitgebracht, bleek op het podium een notenpoeper van de ergste soort te zijn. Aan zijn solo’s op vooral de zessnarige bas leek geen einde te komen, enige lijn viel er nauwelijks in te ontwaren.

Hartstikke jammer, want in de studio is Thundercat een van de grote talenten in de hedendaagse zwarte muziek van de VS. Zangeres Erykah Badu, producer Flying Lotus en vooral rapper Kendrick Lamar maakten dankbaar gebruik van zijn diensten. Op zijn vierde solo-album, It is what it is is het, net als op Drunk, een komen en gaan van collega-muzikanten en zangers. Ze komen uit heel verschillende werelden, maar voor Thundercat bestaan er geen scheidslijnen tussen jazz, hiphop en funk.

De vijftien tracks hebben vaak complexe structuren en ritmes, maar anders dan bij dat concert in Paradiso ontspoort de boel nergens. Een song blijft, hoe ingewikkeld ook, een song. De plaat die vrolijk begint, wordt gaandeweg steeds zweveriger en donkerder van toon. Somber, maar vooral heel mooi is Fair Chance, een track die werd geïnspireerd door de dood van rapper Mac Miller, een goede vriend van Thundercat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden