PlusBoekrecensie

De vondeling van Eva Maria Staal: grootse gevoelens in prachtige zinnen

Je eerste roman wordt lovend ontvangen, wint prijzen, wordt in meerdere talen vertaald en ook in buitenlandse kranten positief besproken, de filmrechten worden verkocht aan Hollywood en Clint Eastwood schijnt geïnteresseerd te zijn. Om de onsterfelijke sportverslaggeversvraag van stal te halen: wat gaat er dan door je heen?

In het geval van Eva Maria Staal: dat doe ik nooit meer. Dat debuut Probeer het mortuarium verscheen in 2007. Een tijd lang hield ze zich aan haar voornemen: ze schreef alleen nog artikelen en verhalen, onder meer voor Hard gras en Hollands Maandblad – totdat uitgever Mai Spijkers haar belde in 2018, zei ze in een interview met de VPRO Gids.

Zo’n twee jaar later ligt-ie er tóch: De vondeling, Staals tweede roman. Haar debuut speelde zich voor een groot deel af in de wereld van de internationale wapenhandel. In De vondeling neemt ze ons mee naar een Chinees weeshuis, naar het Rotterdam van 1944 tijdens een razzia en naar een winter als dakloze puber, maar het belangrijkste strijdtoneel is altijd weer dat van het gezin en de familie. Of beter gezegd, in dát strijdtoneel komen alle vorige levens en werelden samen, blijven de trauma’s nog generaties lang tegen elkaar aan schuren en pijn doen.

Niet dat je daar altijd bewust iets van meekrijgt; laat staan dat je de collectieve pijn aanpakt. Pas als de vader van hoofdpersoon Agnes op sterven ligt, begint ze in haar verleden en dat van haar vader te graven – eerst vooral door haar verbeelding te gebruiken, later ook door zíjn spullen te doorzoeken. De traumatische geschiedenis komt via verdrongen herinneringen en vergeelde dagboekfragmenten langzaam boven water, met Agnes’ eigen verhaal en dat van haar geadopteerde dochter Lima.

Agnes, haar vader en Lima komen in losse hoofdstukken aan het woord, steeds vanuit de eerste persoon, steeds met een aansprekende, eigen stem. In alle persoonlijke verhalen klinken de moed en de aarzelingen, de heldere wijsheid en de rijke formuleringen van Staal door. Ze deinst niet terug voor haast ondenkbare gruwelen, maar ook niet voor sentiment en zachtheid. Ze deinst, met andere woorden, niet terug voor de grootste gevoelens, die ze in prachtige zinnen en verbijsterende plotwendingen weet te vatten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden