PlusRecensie

De vilten dierenhuiden van Claudy Jongstra moeten aanzetten tot actie tegen klimaatverandering

De huiden zijn geen echte huiden, maar gemaakt van vilt, dat op zijde is gewreven.     Beeld
De huiden zijn geen echte huiden, maar gemaakt van vilt, dat op zijde is gewreven.

Galerie Fontana aan de Lauriergracht 11 heeft sinds kort een tweede ruimte op nummer 15. Een grote, industriële ruimte waar vroeger een staalimporteur heeft gezeten. Bij binnenkomst lijkt het echter eerder een slachterij. Tientallen huiden hangen hier met leren riemen aan metalen frames. Het is een beeld dat vroeger nog veel in steden te zien was, maar nu vooral voortleeft in de herinnering. En in kunstwerken, zoals de geslachte os van Rembrandt bijvoorbeeld. Of de sfeervolle schilderijen van Willem Bastiaan Tholen, die aan het eind van de negentiende eeuw slachterijen verbeeldde.

We hebben hier te maken met een ruimtelijke installatie. De huiden zijn geen echte huiden, maar gemaakt van vilt, dat op zijde is gewreven. Dat zijde geeft een verfijnd effect, maar lijkt ook op glanzende pezen die onder het vlees doorschijnen. Soms zijn er lappen op genaaid. De illusie van een dierenkarkas is af en toe bedrieglijk. Je ziet vlezige spieren en weefsels, bloederige partijen en vetlagen voor je ogen verschijnen, terwijl het in werkelijkheid om gekleurde wol gaat.

Drentse heideschapen

De werken zijn gemaakt door Claudy Jongstra, die internationaal bekend is met haar monumentale wollen wandkleden. Jongstra heeft een studio in het Friese Spannum, waar ze met haar team wol van een eigen kudde Drentse heideschapen gebuikt om viltwerken te maken. Het Drentse heideschaap heeft met zijn lange en niet al te krullerige haar een primitieve uitstraling. Deze schapen waren bijna verdwenen, omdat ze nauwelijks vlees leveren. Op smalle dijken kunnen ze nu grazen op plekken die ontoegankelijk zijn voor machines. De wol wordt op biodynamische manier gekleurd met verfplanten die ook lokaal worden verbouwd. Bij galerie Fontana liggen ook wat van die planten en knollen in een vitrine.

Jongstra maakt prachtige dingen, maar dat blijkt niet helemaal haar eigen insteek. ‘Lang noemde men mij ‘wolkunstenaar’,’ zegt ze op haar website. ‘Een fijn woord, lieflijk, niet bedreigend. Maar het is ook bullshit. Ik ben een activist. Ik wil mensen aanzetten tot actie.’

Ook Woven Skin, het project met wollen ‘dierenhuiden’, heeft een specifieke bedoeling. De nomadische kunstwerken zijn de hele wereld overgegaan naar diverse klimaattoppen. Daar brachten ze Jongstra’s boodschap over, haar zorgen over klimaatveranderingen, biodiversiteit, sociale ongelijkheid en het verdwijnen van ambachtelijke vaardigheden. Hoe het wereldwijd laten rondreizen van vilten kunstwerken bijdraagt om deze problemen uit de wereld te helpen, blijft vooralsnog een beetje duister.

Beyond Woven Skin

Van Claudy Jongstra

Waar Galerie Fontana, Lauriergracht 15

Te zien t/m 16/10

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden