Plus

De verfilming van dansvoorstelling Framed wil ook de binnenkant van dansers laten zien

Davide Bellotta danste ruim tien jaar in choreografieën van Conny Janssen, maar was al die tijd ook aan het filmen. De online versie van haar nieuwe voorstelling Framed is zijn creatie. ‘Met mijn camera wil ik de binnenkant van de dansers laten zien.’

Fragment uit de dansvoorstelling 'Framed' van Conny Janssen Danst.  Beeld Andreas Terlaak
Fragment uit de dansvoorstelling 'Framed' van Conny Janssen Danst.Beeld Andreas Terlaak

“In Nederland is het leuk, zei mijn vrouw elf jaar geleden.” Zijn vrouw is Nederlands, de twee ontmoetten elkaar tijdens een dansproject in Zwitserland. Zo kwam de in Italië geboren Davide Bellotta in Rotterdam terecht. Hij werd danser bij Conny Janssen Danst. “Ik was altijd bezig met de combinatie dans, muziek en film. Nadat ik in een aantal producties had gedanst, vroeg Conny Janssen mij om een promotiefilmpje voor de volgende voorstelling te maken. Uiteindelijk maakte ik een hele serie trailers voor haar, maar ook muziekvideoclips en commercials voor andere opdrachtgevers. Voor Home maakte ik vier jaar geleden de interviews met de ­dansers, gefilmd op verschillende Rotterdamse locaties.”

Voor Framed – Window on the City leverde Bellotta zowel beelden voor in de voorstelling, als de film die Janssens nieuwste creatie online voor het voetlicht brengt. ‘Een groot slow crescendo’ noemt hij die gang van zaken nu. “Eerlijk gezegd is dit coronajaar een toptijd voor mij. Het heeft me echt veel moois gebracht.”

Een ledscherm van elf bij drieënhalve meter vormt de achterwand in Framed. Daarover hebben Bellotta, decorontwerper Thomas Rupert, lichtontwerper Remko van Wely en de choreograaf uitgebreid gebrainstormd.

“Het is een enorm belangrijk element. Er wordt geen video op geprojecteerd, maar de beelden lichten op. Dat is een hele andere kwaliteit, dus onze vraag was: hoe gaan we film op een goede manier gebruiken? Er moeten niet alleen beelden te zien zijn omdat ze mooi zijn, maar ze moeten iets toevoegen en tegelijkertijd een eigen lijn volgen.”

Dynamische schilderijen

Dankzij Bellotta stroomt het water van de Maas nu het toneelbeeld in. Ook de wijde horizon vanuit een hooggelegen appartement, voorbijschietende kleurvlakken van een metrotreinstel en een nachtelijke skyline met volle maan lichten op.

“Voor een duet dat draait om het verlangen naar bewegingsvrijheid, koos ik voor een meer open frame. Bij een energieke groepsdans maakte ik beelden van de hectiek van de stad. Telkens ging het erom welke vibe ik kon toevoegen, welke ambiance we wilden genereren.”

De beelden zijn niet altijd waarheidsgetrouw, soms heeft Bellotta er dingen aan veranderd. Dat valt vooral op bij de kleuren: het rivierwater komt terug op een grafische manier in zwartwit, het licht achter alle ramen in een groot appartementencomplex is warm lichtroze.

“Samen met de decorontwerper heb ik gezocht naar manieren om het scherm niet alleen te gebruiken voor het laten zien van bestaande beelden van buiten, maar ook om er als het ware op te schilderen. We waren niet op zoek naar een videootje achter de dansers, maar naar een collectie dynamische schilderijen.”

Persoonlijke verhalen

Na de montage van de voorstelling, die normaliter gecompleteerd wordt met de live première, volgde in dit geval nog een week in een leeg theater om het resultaat te filmen.

“Het was natuurlijk een groot voordeel dat ik de manier van werken van de choreograaf zo goed ken. Ik weet waarnaar Janssen op zoek is: de emotionele laag. Met mijn camera wil ik dan ook de binnenkant van de dansers laten zien. Daarom wissel ik een overzicht van de hele groep vanuit de zaal af met close-ups van het ­gezicht van een danser, en dan vooral de ogen. Die mis ik vaak in registraties of livestreams van dansvoorstellingen. Er wordt te veel waarde ­gehecht aan danstechniek, de vorm van de bewegingen en patronen in de ruimte.”

“De emotionele kant van de dans ervaar je wel als je in het theater bent, maar op film zie je vaak vooral de buitenkant. Voor mij was meteen duidelijk dat dat niet genoeg is – in Framed draait het om persoonlijke verhalen van twaalf verschillende mensen uit een stad. De hoofdvraag was: hoe kan ik de mensen die dit zien min of meer hetzelfde gevoel geven als wanneer ze bij een live voorstelling zouden zijn?”

Framed – Window on the city van Conny Janssen Danst: 28/4 t/m 1/5, 20.30 uur, Toneelschuur ­online.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden