Plus Muziektheater

De Vallei (een apocalyps) voelt de tijdgeest goed aan

De Vallei Beeld Lex de Meester

Muziektheater
De Vallei (een apocalyps)
Door Productiehuis Zeelandia, Muziektheater Transparant, Bl!ndman, Hans Op de Beeck, Eric Sleichim
Gezien 29/8 Vlissingen
Te zien dinsdagavond, Muziekgebouw

Een oudere generatie die bij een stijgende zeespiegel zich opoffert en de jeugd helpt te overleven. In De Vallei (een apocalyps) voelt Vlaams beeldend kunstenaar Hans Op de Beeck de tijdgeest thematisch goed aan. De productie ging eind augustus in première op het Zeeland Nazomerfestival.

Op de Beeck tekende behalve voor de tekst ook voor het wonderschone decor: de leden van saxofoonkwartet Bl!ndman zitten op een halfronde tribune, prachtig uitgelicht. Ze zijn virtuoos in muziek van de 15/16de-eeuwse componist Josquin des Prez, bewerkt en aangevuld met moderne klanken door Bl!ndmanoprichter Eric Sleichim. Voeg bij dit alles nog de wonderschone ijle zang van sopraan Lore Binon (in Amsterdam Claron McFadden) en de avond kan niet meer stuk. Nou … een paar barsten springen er toch wel in.

Op de Beeck heeft een barokke tekst geschreven die gevaarlijk ver doorbuigt onder het gewicht van de beeldspraken die erin zijn gehangen. Een vuurzee wordt ‘duizend tongen die duivels de hemel likken’ een kroonluchter ‘een fonkelend, halfstok hangend juweel’.

Ze figureren in het relaas van een twintiger die bij een onduidelijke ramp zijn moeder verliest. De moeder die hem zei dat ‘alles goed komt, altijd’. Na omzwervingen belandt hij in een vallei bij de vrouw Jara in een nederzetting die omringd is door vervaarlijk stijgend water. Hij deelt zijn leven met haar, inclusief de rituelen die ze gewoon is, zoals het inmaken van overleden stamgenoten. Je voelt al aankomen welke zware taak de man wacht als zij eerder overlijdt. Uiteindelijk duwt de man het bootje met hun dochter Mirthe af naar een beter leven, terugdenkend aan die beroemde woorden van zijn moeder, terwijl het water hem opneemt.

Acteur Dirk Roofthooft draagt de breedsprakige zinnen bijna fluisterend maar goed verstaanbaar voor in kimono, de voeten in een waterbassin. Hij heeft de ganse tijd zijn ogen dicht, wat ons op afstand houdt. Binon cirkelt met zwarte vleugels rond hem, sierlijk, als zijn geweten of een engel der wrake. Hemelse plaatjes en klanken zijn het, zeer de moeite waard, de tekst is even doorbijten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden