PlusSerierecensie

De surrealistische serie Atlanta maakt een vermakelijk zoekplaatje van Amsterdam

Donald Glover (l) en Brian Tyree Henry in Amsterdam Beeld FX
Donald Glover (l) en Brian Tyree Henry in AmsterdamBeeld FX

De surrealistische serie Atlanta biedt een beeld van Amsterdam dat op het eerste gezicht realistisch oogt, maar ontregelt omdat het bij nader inzien toch niet helemaal klopt.

André Nientied

Voor een Amsterdammer is het altijd leuk om te zien wat Amerikaanse filmcrews van Amsterdam maken. De bekende clichés (coffeeshops, de Wallen) komen vanzelfsprekend aan bod en het stratenplan klopt zelden. Zo kwam in de serie Sense8 de nooduitgang van het Rijksmuseum ineens op de Kloveniersburgwal uit en bleek er in de film The Hitman’s Bodyguard een vrouwengevangenis te huizen tegen over datzelfde Rijksmuseum.

Ook in het derde seizoen van de serie Atlanta wordt Amsterdam bezocht. Wederom worden clichés niet geschuwd en wordt van het stratenplan een potje gemaakt. Maar in het geval van deze serie van bedenker, schrijver en rapper Donald Glover – alias Childish Gambino –, die zijn surrealistische serie zelf ‘Twin Peaks met rappers’ noemde, is dat geen bezwaar, integendeel.

Blackface

In aflevering 2, getiteld Sinterklaas is Coming to Town, doet rapper Alfred ‘Paper Boi’ Miles (Brian Tyree Henry) Amsterdam aan om op te treden in Paradiso. Zijn manager en beste vriend Earn (Glover) moet hem eerst ophalen uit een politiecel die meer wegheeft van een hotelkamer. Er is roomservice en de uitermate gedienstige agent zet op verzoek de thermostaat laag en doet het licht uit.

De toon wordt kritischer als Earn en Paper Boi bij het verlaten van het politiebureau Sinterklaas tegenkomen, met een zwart geschminkt kind – het is namelijk begin december. Hun Nederlandse chauffeur (Ruben van der Meer) legt desgevraagd uit dat het hier een kinderfeest en een eeuwenlange traditie betreft, en dat Zwarte Piet zwart is omdat hij door de schoorsteen viel. Earn vindt het meer een soort kerstslaaf, ‘maar leuk dat jullie je eigen ding doen.’

Minder leuk vinden ze dat ook het hotelpersoneel in blackface rondloopt en het wordt Paper Boi te gortig wanneer het publiek in Paradiso eveneens zwart geschminkt op de rapper staat te wachten. Overigens werd juist dat shot niet in Nederland gedraaid, maar in Groot-Brittannië, om controverse te vermijden. Maar de boodschap is duidelijk: zolang er in Nederland nog Zwarte Pieten rondlopen, staan we er gekleurd op in het buitenland en valt dat zeker aan Afro-Amerikanen niet uit te leggen.

Liam Neeson

De andere aflevering van Atlanta die in Amsterdam speelt (New Jazz, aflevering 8 van seizoen 3), is lichter van toon. Paper Boi doet in de coffeeshop Grey Area in de Oude Leliestraat aan, die in de serie Hazy Days heet. In de roes die volgt, verdwaalt hij eerst in de onvermijdelijke hoerenbuurt, om vervolgens via een kunstgalerie in een jazzclub genaamd The Cancel Club te belanden. Daar treft hij Liam Neeson aan, die zich aan de bar verontschuldigt over wat hij ooit over mensen van kleur heeft gezegd. Al haat hij ze nog steeds, voegt de Ierse acteur daar vilein aan toe.

Atlanta, hier te zien op Disney+, biedt een beeld van Amsterdam dat op het eerste gezicht realistisch oogt, maar ontregelt omdat het bij nader inzien toch niet helemaal klopt. Dat maakt beide afleveringen over Amsterdam ook interessant voor wie de serie verder niet heeft gevolgd.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden