PlusExpositie

De strandbeesten van Theo Jansen bewegen door galerie Akinci

Kronkelend en knarsend kunnen de bewegende strandbeesten van Theo Jansen door galerie Akinci wandelen.

Animaris Uminami (2018) van Theo Jansen. foto Peter TijhuisBeeld Peter Tijhuis

Het begon in 1990 met een ideetje. Duinen worden hoog omdat er zandkorreltjes tegenaan waaien, maar ze blijven laag omdat er ook zandkorreltjes afwaaien. Omdat de zeespiegel stijgt, zou het wenselijk zijn de duinen hoger te maken – om Nederland te beschermen. Theo Jansen bedacht beesten van elektriciteitsbuizen, die zand losmaken en opgooien, waardoor het naar de duinen waait.

Dertig jaar later is natuurkundige, kunstenaar en uitvinder Theo Jansen wereldberoemd met zijn strandbeesten. Het is misschien niet gelukt de duinen hoger te maken, maar hij heeft een indrukwekkend oeuvre bij elkaar geknutseld met elektriciteitsbuizen. Dat laatste is op zich al briljant. Jansen had zulke buizen in 1979 al eens gebruikt voor een vliegende schotel met helium die over Delft vloog en die voor veel consternatie zorgde. Die gele buizen appelleren al sinds hun bestaan aan de homo ludens, de spelende mens. Je maakt er binnen een handomdraai een blaaspijp van. Wie heeft er geen lol mee gehad en en passant de oog-hand coördinatie mee geoefend?

Nieuwe natuur

Maar bewegende strandbeesten, dat is toch andere koek. Aanvankelijk zocht Jansen naar de juiste verbindingen om de buizen met elkaar te verbinden, maar langzamerhand kreeg hij grip op het materiaal. Sindsdien ontwerpt hij als het ware een nieuwe natuur, biologische wezens van geel pvc. De poten van de strandbeesten kregen onderbenen, bovenbenen, voeten en scharnierpunten. Aangehechte zeilen of molenwieken zorgen ervoor dat de beesten werden voortgestuwd.

Bij galerie Akinci staan nu drie van zulke strandbeesten. Op zich al bijzonder, want als je de vele video’s van de strandbeesten op YouTube bekijkt, denk je: dat lukt natuurlijk nooit in zo’n beperkte ruimte op de Lijnbaansgracht. Sommige beesten zijn echt gigantisch.

Golvende bewegingen

Het is toch gelukt. En je mag de beesten bij Akinci ook zelf heen en weer duwen. De Animaris Ordis uit 2006 heeft twaalf poten die zijn opgebouwd uit driehoeken. De poten zijn verbonden met een krukas waardoor ze om de beurt de grond raken. Het is alsof je een twaalfpotige kameel begeleidt. Als Animaris Uminami (Japans voor zeegezicht) en de wat kleinere Animaris Chalips worden voortbewogen, lijken ze op rupsen. Ze maken een golvende beweging. Kronkelend en knarsend kunnen ze door de galerie wandelen.

Akinci heeft ook een aantal tekeningen en dagboekaantekeningen van Jansen opgenomen, naast een aantal ‘fossielen’; fragmenten van dieren waarin specifieke onderdelen centraal staan.

Animaris

Theo Jansen
Waar Akinci, Lijnbaansgracht 317
Te zien t/m 22/2

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden