Recensie

De stad als een levend beest in Maurice Bogaerts 'Het wezen van de stad' (****)

Gebouwen, huizenblokken en fabrieken worden in 'Het wezen van de stad', de nieuwe expositie van Maurice Bogaert, in piepschuim weergegeven, in beweging gezet, gefilmd, geprojecteerd én van een voice-over voorzien.

Op het postertje voor Maurice Bogaerts expositie staat een wit plastic zakje. Hoewel het hengels heeft en tegen een rode bakstenen muur zweeft, doet het onmiskenbaar denken aan Sam Mendes' portret van een depressieve huisvader in suburbia. Beeld Maurice Bogaert

'American beauty'. Daar gaat 'Het wezen van de stad' niet over, en toch is het beeld goed gekozen door Michiel Schuurman, de ontwerper van al het artwork van De Servicegarage. Vanwege de filmische associatie en vanwege de verwijzing naar de stad. En vooral omdat het, net als 'Het wezen van de stad', de fantasie in werking zet.

Piepschuimen blokjes
Maurice Bogaert - geboren in Heerlen, 1975, hij studeerde aan de Academie Beeldende Kunsten in Maastricht en het Piet Zwart Instituut in Rotterdam - bevraagt de relatie tussen film en architectuur. Zo maakte hij het bekroonde 'The apartment', een installatie annex reconstructie van het appartement in Roman Polanski's psycho-drama Repulsion (1965). Voor elk shot bouwde Bogaert een nieuwe ruimte, precies zoals de camera in de film laat zien. Het publiek kon door de opeenvolgende ruimtes lopen en zo de rol van de camera overnemen. Vervolgens bouwde hij drie scènes na uit Stanley Kubricks horrorfilm 'The shining'.

'Het wezen van de stad' is een logisch vervolg. Opnieuw toont Bogaert hoe camerabewegingen en montage de ervaring van de kijker beïnvloeden, in dit geval van een stad. Een stad als protagonist. Een stad als alle andere. Maar vooral: een stad als Amsterdam, waar Bogaert sinds 2003 woont en waar hij sinds 2006 kunstgeschiedenis doceert aan de Theaterschool. In de ene zaal van De Servicegarage plaatste Bogaert vijf archiefkasten, met daarin allerhande zelfgebouwde, bewegende maquettes. Op een grote draaiende schijf zijn piepschuimen blokjes in allerlei formaten bevestigd, die huizen, fabrieken, blokken en flats voorstellen.

Grotestadperspectieven
Er zijn rudimentaire interieurs, fly-overs, er ligt een metrospoor, er is een stuk stoep, een snelweg en een wolkenlucht. En overal hangen piepkleine camera's, een stuk of twintig in totaal. De beelden worden geprojecteerd op een muur, drie naast elkaar, min of meer at random: close-ups afgewisseld met wijde shots, van binnen naar buiten en van boven naar beneden, allemaal in contrastrijk zwart-wit. Bij de drie grotestadsperspectieven klinkt een voice-over: een tekst van Simone Hogendijk, monotoon, bijna bezwerend gesproken door acteur Klaas Postmus, over de stad als organisme; de stad als een beest, met de gebouwen als haar organen en de mensen als de luizen in de pels, de piskijkers die het wezen proberen te doorgronden.

In een tweede ruimte staat een aantal enorme (huizen)blokken. Ze staan schots en scheef, er zijn geen ramen of deuren. Als je er omheen loopt, zie je de steunbalken en de zandzakken: het is slechts een decor. Ernaast liggen hand-outs met een tekst van Simone Hogendijk, in lijn vormgegeven, zonder begin en zonder eind. De tekst gaat maar door, net als de beeldenstroom in de belendende ruimte, net als de stad zelf. Dát toont 'Het wezen van de stad': de constant ademende en veranderende stad, in een eeuwig durende transitie, een zich eeuwig herhalende (film)sequens van slopen, bouwen, afbreken en weer opbouwen.


Expositie: Het wezen van de stad
Wat: Installatie en live cinema van Maurice Bogaert
Waar: De Servicegarage, Cruquiusweg 79
Te zien: 16/1 t/m 9/2

Het Wezen van de Stad

  • Ons oordeel:
 
Gebouwen als haar organen en de mensen als de luizen in de pels
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden