Plus Recensie

De sound van Keane is na zes jaar nog perfect in model

Pop Keane Cause and Effect (Island Records) Beeld Island Records

Het zijn tumultueuze tijden geweest, maar na zes jaar rust is Keane weer bij elkaar. Zanger Tom Chaplin (40) – in 2006 al eens opgenomen in een afkickkliniek – raakte aan de vooravond van het verschijnen van zijn eerste solo­album opnieuw aan de cocaïne. Het album werd een commerciële flop. Songschrijver en toetsenist Tim Rice-Oxley (43) scheidde en schreef daarover een aantal volwassen break-upliedjes die hij aanvankelijk alleen wilde opnemen. Het plan kwam niet van de grond.

En toen was Chaplin er weer en pakte Keane de draad weer op. Voor de tweede keer afgekickt is Chaplin als vanouds de stem van Rice-Oxley’s innerlijke twijfel. De sound van Keane is nog perfect in model: keurige, hypermelodieuze pianopop met de jongensachtige vocalen van Chaplin als verbindende factor.

Het enige nieuwe zijn de liedjes Love Too Much en The Way I Feel, die vreemd genoeg klinken alsof ze uit de opnamestudio van The Killers zijn ontvreemd: zwaar aangezette synthesizers, glanzende jarentachtigproductie en Chaplin die zijn stem laat overslaan. Allerminst slechte songs, maar wel een merkwaardige keuze voor een comebackalbum. Wie tien jaar geleden verliefd werd op liedjes als Everybody’s Changing of Somewhere Only We Know is ongetwijfeld blij met deze nieuwe aanvoer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden