Beeld Artur Krynicki

De Slimste Mens doet je direct verlangen naar een borrel

PlusMarjolijn de Cocq

Ik zat tijdens de kerstdagen een paar afleveringen van De Slimste Mens te bekijken, omdat ze nogal warm aan­bevolen kwamen door meneer Lips. Daarbij hoorde ik Guus Meeuwis ineens de term ‘slokdown’ bezigen.

Als in ‘lockdown slokdown’. En daarbij bedoelde hij niet zijn toegenomen alcoholconsumptie tijdens de coronacrisis, zoals ik meteen aannam. Nee, hij was tijdens de lockdown juist helemaal gestopt met drinken.

Dat is niet een patroon dat ik herken van het afgelopen jaar, bij mezelf noch anderen. In tegendeel: de ‘intelligente’ lockdown was nog niet begonnen of je hoorde in die stralende lentedagen al ver voor de vijf in de klok zat (of laten we zeggen: 16.15, dan was ie er al wel een beetje bij) de kurken ploppen op straat. Het straatbeeld: buren op stoepjes, bezoek op 1,5 meter afstand, roseetje, proseccootje – de dozen lege flessen rondom de glasbakken logen er niet om.

Bij mezelf gleed de schaal net zo hard. Noest thuisgewerkt, lunchpauze vergeten – beloning! (En nog een en nog een). Dat was in die eerste maanden. Toen kwam de zomer en mochten we weer en waren er lunches en terrassen. En toen mochten we weer niet en werd het donkerder en somberder en werd beloning troost (en meer troost en nog meer).

En dan nu: Dry January? U? Ik? Als ik ooit een eigen tegeltekst zou mogen formuleren, dan is dat: ‘Mits met wijn’. Deze doe ik ook graag: ‘Liefde maakt meer kapot dan alcohol goed kan maken’. Ik ben van nature niet geneigd tot kuddegedrag. En eigenlijk heb ik een hekel aan zelfhulpboeken, dus wil ik het net verschenen Drankje? met ‘de nieuwste inzichten over alcohol en gezondheid’ van hoogleraar neuropsychofarmacologie (en wijnbareigenaar!) David Nutt ook meteen terzijde schuiven, want natuurlijk weet ik het allemaal wel (zoals ook u).

Maar ik heb ineens, zomaar uit mezelf, vanaf eind november al een voorschotje genomen.

Er was zo’n moment van in de spiegel kijken en denken: dit is niet leuk meer. Uit het voorwoord van Nutt: ‘Hoe het kan dat zo’n eenvoudig molecuul als alcohol tegelijkertijd zoveel genot en pijn kan veroorzaken.’

Heilig word ik niet, maar ik ben afgelopen maand toch aanzienlijk opgefrist. Voornemens dat te blijven, ook. Met daarbij wel een note to self: nooit meer naar De Slimste Mens kijken. Want als je door het geschmier van het ‘olijke seniorenduo’ (Algemeen Dagblad) Philip Freriks en Maarten van Rossem al niet naar een borrel verlangt, dan doen de antwoorden van de kandidaten je wel naar de fles grijpen. ‘Ik hou van je’ in het Italiaans: “j’adore.” Wie is Ronnie Brunswijk? “Een voetballer.” Waar ligt de Andes? “Italië!” “Frankrijk!” “Spanje!”

“Niet?”

Reageren? m.decocq@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden