Plus Achtergrond

De schilderijen van Caroline Walker gluren naar binnen op Savile Row

Met haar nieuwe, grote olieverf­schilderijen biedt Caroline Walker de kijker een blik op vrouwen in onder­grondse naaiateliers van winkels, die werk doen dat anders verborgen blijft.

Pressing van Caroline Walkers. De rechthoekjes op tafel zijn zakken. Beeld Caroline Walker

‘Dat zijn zakken,” zegt Caroline Walker, wijzend naar de rechthoekjes die op de blauwe tafel liggen in het schilderij Pressing. “Ik ben erachter gekomen dat het werk op Savile Row hoogst gespecialiseerd is; deze vrouw is pocketmaker.”

Savile Row is een straat in de wijk Mayfair in Londen en staat bekend om zijn kleermakers. Heb je als man op maat gemaakte kleding nodig, dan ben je daar al sinds eind achttiende eeuw daar aan het juiste adres. De ateliers worden traditioneel gerund door mannen, maar langzaam, sinds een decennia of twee, vinden ook vrouwen hier hun weg. In Grimm Gallery op de Keizersgracht exposeert Caroline Walker de schilderijen die ze maakte van deze kleermaaksters.

Als je deze serie vergelijkt met de schilderijen die Walker drie jaar geleden exposeerde bij Grimm, lijkt de schilder een behoorlijke omslag te hebben gemaakt. In 2016 toonde ze nog schilderijen waarvoor ze fotoshoots met modellen organiseerde, en die scenes wekten de suggestie van een verhaal. Hoogst geënsceneerde beelden dus, op glamoureuze locaties als Palm Springs.

Maar de afgelopen drie jaar ging ze ook schilderijen maken over de realiteit van het stadsleven en maakte ze bijvoorbeeld een serie over de nagelstudio’s in de buurt van haar atelier in Londen. Een opdracht van Kettle’s Yard in Cambridge om een serie te maken over de vluchtelingencrisis bracht haar in contact met vluchtelingen en asielzoekers die ze portretteerde in hun toenmalige accommodaties. “Ik wist voor ik de vrouwen bezocht niet hoe hun accommodaties eruit zouden zien. Dat was nieuw; ik reageerde nu op wat ik zag, in plaats van dat ik het tafereel zelf ontwierp. En het zette me aan het denken over echte levens, in Londen.”

Verbindende factor

Dat leidde tot een nieuwe serie, met glimpen van vrouwen die in Londen werken. Ze liep hiervoor in de schemer door Londen, want dan waren de lampen binnen aan en kon ze vanuit het donker ongezien naar de werkende vrouwen gluren. “Het ging erom hoe je vanuit de publieke ruimte van de straat naar deze private ruimtes kijkt, maar ook om wat deze vrouwen aan het doen waren.”

“Ik ben geïnteresseerd in hoe mensen zich gedragen als ze denken dat er niemand kijkt. Maar het gaat ook over hoe we kijken. Welke aannames hebben we over mensen als we naar ze kijken? Ik wil de kijker betrekken bij wat ik heb geschilderd en dat doe ik door hem of haar via het gezichtspunt op een specifieke plek ‘te zetten’. Ik denk dat dat de verbindende factor is van al mijn schilderijen.”

De beschouwer kijkt inderdaad altijd ergens doorheen of langs; zo lijk je als kijker in de deuropening te staan, of over een kastje met een fruitschaal heen naar het tafereel te kijken.

Niet dat Walker een bedreigende blik bood op deze mensen. Het was eerder de blik van de flaneur. En die blik viel begin 2018 op een kledingmaakster die ’s avonds nog aan het werk was in een atelier op Savile Row. “Toen kreeg ik een bericht via Instagram van de kledingmaakster: ze had zichzelf herkend in het schilderij.”

Kleermaakster

Ze maakten een afspraak en Walker vertelde meer over haar werk. “Ik vertelde dat ik bezig was met een serie over vrouwen die werken. Sommigen hebben een zogenaamd ‘vrouwenberoep’ – kapsters, schoonheidsspecialisten, verkoopsters, schoonmaaksters – maar ik ben ook geïnteresseerd in beroepsgroepen die traditioneel door mannen worden gedomineerd maar waar vrouwen steeds meer positie in innemen. Dat is het geval bij het high-end maatwerk op Savile Row.”

Door het enthousiasme van de kleermaakster durfde Walker te vragen of ze meer schilderijen mocht maken van haar aan het werk, maar dan gezien van binnenin het atelier. Het leidde tot een serie van hoogst geconcentreerd werkende vrouwen in twee ateliers.

Dat de blonde vrouw in het witte overhemd in Cutting een patroon knipt lijkt misschien niet bijzonder, maar dat is het wel. “Het is heel hedendaags om een vrouw dit werk te zien doen, omdat het op Savile Row nog steeds voornamelijk mannen zijn die de positie van ‘master cutmaker’ vervullen. Omdat deze vrouw het moeilijk vond om toegang te krijgen tot die positie, is ze haar eigen bedrijf begonnen.”

Walker maakte er honderden foto’s die als basis dienden voor haar schilderwerk. Daarbij probeerde ze de kleermaaksters zo min mogelijk te storen. “Ik wil niets arrangeren. Ik probeer iets te vangen van de realiteit van iemands leven, van haar dagelijks werk. Dat vind ik op dit moment interessanter dan verhalen verzinnen zoals ik eerst deed.”

“Dit onderwerp biedt me nog heel veel mogelijkheden; ik kom op de meest uiteenlopende plekken en het is zo interessant om een kijkje te krijgen in wat andere mensen doen, hoe ze hun dagen doorbrengen.”

‘A Woman Sewing’ van Caroline Walker is t/m 5 oktober te zien in Grimm Gallery, Keizersgracht 241.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden