Plus

‘De rode lantaarn’ ontsnapt uit peloton wielerpodcasts: ‘Je weet altijd van tevoren wat je krijgt’

Veel wielerliefhebbers kunnen niet meer zonder hun wekelijkse portie De rode lantaarn. De podcast met de trouwe schare fans bestaat vijf jaar. ‘We zijn eigenlijk drie Ivo Niehes, het wordt bij ons nooit gevaarlijk.’

De drie presentatoren van 'De rode lantaarn': Willem Dudok, Jonne Seriese en Tim de Gier.  Beeld Ivo van der Bent
De drie presentatoren van 'De rode lantaarn': Willem Dudok, Jonne Seriese en Tim de Gier.Beeld Ivo van der Bent

Tim de Gier is blij dat zijn beide compagnons er zijn. Zonder schaafwonden of andere verwondingen, verbanden of pleisters. Want de Tour de France is in de eerste etappes een ware veldslag. Geen renner lijkt ongeschonden uit de strijd te komen. Valpartijen volgen elkaar in rap tempo op. De vrienden van tienduizenden wielerfans zijn heelhuids door de eerste week gekomen.

De Gier (37) vormt met Willem Dudok (41) en Jonne Seriese (34) het driemanschap van wielerpodcast De rode lantaarn. Samen zitten ze in de keuken aan de achterzijde van het bedrijfspand van Dag en Nacht Media (zie kader), in de Kwakersstraat in West. Een paar bureaus en een glazen wand scheiden hen van de voordeur. De vuile vaat staat nog op het aanrecht. De mannen hebben geen tijd voor de afwas. Er wordt ­gewerkt. Althans, er wordt voorbereid. Straks wordt in de kelder een nieuwe aflevering opgenomen.

De rode lantaarn is ontsnapt uit het peloton van de wielerpodcasts. De Gier, Dudok en Seriese vormen de kopgroep, ze bestonden al voor het medium doorbrak in Nederland. Deze Tour de France vieren ze het vijfjarig bestaan en de tweehonderdste aflevering. Wekelijks scoren ze hoog in de podcastlijsten, met uitschieters tot soms wel 70.000 luisteraars. Ze zijn de winnaar van de Dutch Podcast Award 2020 in de categorie sport.

Voor deze opname heeft Tadej Pogačar huisgehouden in de tijdrit. De concurrentie kijkt ­tegen een enorme achterstand aan. Dudok en Seriese raken in de keuken in een verhitte discussie of de Tour al voor de bergen is beslist. De Gier schiet meteen in zijn sturende rol van wegkapitein. “Jongens, niet al jullie kruit meteen verschieten. De opname moet nog beginnen.”

Grappen

Zo gaat het wekelijks. Het enthousiasme in de wielerzielen is niet te remmen. Denk niet dat De rode lantaarn synoniem is voor een paar uur per week ouwehoeren over de koers. De Gier, Dudok en Seriese nemen hun werk serieus, ­bereiden zich tot in de details voor, kennen vrijwel het hele peloton bij naam en analyseren na elke aflevering de goede en zwakke punten van de uitzending.

De Gier, die samen met Dudok aan de keukentafel begon met De rode lantaarn, heeft eerder uitgesproken dat een goede podcast tegen literatuur aanschurkt. Daarvoor gebruiken ze deze avond een negen pagina’s tellend draaiboek dat ze alle drie op hun scherm voor zich zien. Ruimte tot improvisatie is er genoeg, Seriese maakt daar het meest gebruik van. De grappen zijn soms flauw, soms geniaal, meestal een combinatie van beide.

In de beginfase van de podcast, tijdens de Tour van 2016, lieten luisteraars aan De Gier en ­Dudok weten dat ze heerlijk in slaap vielen met hun stemmen. Beiden wisten niet of ze dat moesten opvatten als een compliment of een belediging.

Tegenwoordig blijven mensen tot diep in de nacht wakker om te wachten tot De rode ­lantaarn online staat. “Als we rond zeven uur ontwaken, zijn de eerste reacties al binnen.”

De humor is een van de krachten van de ­podcast. “We zijn wielerfans, net als onze luisteraars,” zegt Dudok, die ook een eigen communicatiebureau heeft. “We bewandelen een ontwikkelingspad met die luisteraar. Samen proberen we de koers beter te begrijpen.”

Weten wat je krijgt

Seriese, die voorheen handelde in Aziatisch ­antiek en werkte als barman, vult aan: “Ons motto is hoe meer je weet, hoe meer je ziet. Wielrennen is een gelaagde sport. Voor een leek zijn het ongeveer 180 sprinkhanenlichamen die van A naar B rijden. Als je de koers begrijpt, is het veel meer dan dat. Er spelen belangen van ploegen en individuen die soms vrienden, maar even later weer vijanden zijn.”

Samen denken ze dat vaste rubrieken en ­opbouw ook bijdragen aan de nog steeds groeiende luistercijfers. Seriese trekt de vergelijking met een big mac. “Je weet altijd van tevoren wat je krijgt.”

Trouwe luisteraars van De rode lantaarn noemen ze de kameraden van het rode leger. Het zijn er inmiddels genoeg om veldslagen mee te winnen. De interactie met de drie podcast­mannen is groot. Via verschillende kanalen kunnen mensen zich bemoeien met de uit­zendingen. Wekelijks worden verzoeken tot ­rectificatie ingediend om foutieve beweringen van De Gier, Dudok en Seriese recht te trekken. Vaak worden ze afgewezen, een enkele keer ­gehonoreerd.

Zo ontplofte de mailbox van De rode lantaarn bij de uitspraak van Dudok dat Le Bourg-­d’Oisans aan de voet van de Mont Ventoux lag. De wielerwereld bleek te klein. Hoe kon hij dat denken? Het dorp hoorde in een adem met Alpe d’Huez te worden genoemd.

Seriese vindt het een zegen dat hij deze podcast mag maken. Het is een goede reden om de wielersport te volgen. “Ik leef veel ’s avonds en ’s nachts. Overdag kijk ik koers en tussendoor probeer ik mijn twee kinderen in leven te houden. Als mijn vrouw klaagt over de hoeveelheid wielrennen op televisie, kan ik zeggen dat ik werk.”

“Dat privilege geven we ook aan ons rode ­leger,” zegt Dudok, die als enige van de drie zelf regelmatig fietst. Seriese doet dat sporadisch en het is De Gier verboden nadat hij Dudok de struiken in reed. “Onze aanhang heeft ook altijd het recht om wielrennen te kijken, het is ook een vast onderdeel in hun leven.”

Tot die aanhang behoren niet alleen de stille luisteraars. Ongeveer duizend van hen doneren maandelijks een bedrag en daarnaast spon­soren winkelketen Hema, fietsenmerk Canyon, wedkantoor Toto en de website Auto.nl De rode lantaarn.

Botte bijl

In de opnamekelder zijn de drie heren deze avond ouderwets in vorm. In bijna twee uur bespreken ze alles wat wielerminnend Nederland bezighoudt. Ze voelen nog de emoties bij de ­glorieuze overwinning van Mathieu van der Poel op de Mûr-de-Bretagne en de terugkeer van etappewinnaar Mark Cavendish.

Geklaagd wordt er ook, over het slaaptekort dat is ontstaan door het late begintijdstip van De Avondetappe met presentator Dione de Graaff, verplicht studiemateriaal voor hun werk als wielerpodcastmakers.

Seriese treurt hardop over het naderende pensioen van Michel Wuyts. De Vlaamse wielercommentator, bekend om zijn bloemrijke taalgebruik en enorme kennis van de koers, spreekt deze weken voor het laatst bij de beelden uit Frankrijk. “Door hem ben ik wielrennen gaan volgen. Ik houd van hem.”

Trots zijn De Gier, Dudok en Seriese vooral op hun afleveringen met profs. Dylan van Baarle, Annemiek van Vleuten, Mike Teunissen en Ide Schelling, in Frankrijk te zien met de bolletjestrui om zijn schouders, zijn in het verleden met groot plezier aangeschoven. “We zijn eigenlijk drie Ivo Niehes. Het wordt voor de renners nooit gevaarlijk bij ons. We bedrijven geen journalistiek en hanteren niet de botte bijl. Het moet vooral interessant zijn om te luisteren.”

“We zijn natuurlijk zo aardig en enabelend ­omdat we renners willen leren begrijpen,” zegt De Gier. “Daardoor wordt het leuker om ze te volgen.” Seriese knikt bij deze woorden. “Wij werken met onze podcast natuurlijk ook aan een unaniem belachelijk groot succes.”

In de podcast vraagt een wanhopige De Gier zich af waarom Schelling, vriend en terugkerend onderwerp van de show, een abominabele tijdrit reed in zijn bolletjestrui. “Waarom toch? Waarom toch? Hij beheerst normaal gesproken dit onderdeel.”

In de ogen van Seriese is het optreden van de Hagenees een denkbeeldige buiging aan de ­wielerpodcast. “Zien jullie niet waar hij mee ­bezig is? Wij moeten het waarderen. Schelling wil zakken in het klassement. Hij wil maar een prijs overhouden in deze Tour de France: de ­rode lantaarn.”

Dag en Nacht Media

Ooit stond op de website van Dag en Nacht Media, een bedrijf van ondernemers Tim de Gier en Anne Janssens, een uitleg over het fenomeen podcast: ‘een audioprogramma waar je een abonnement op kan nemen en dat je kan luisteren waar en wanneer je wil’. Die uitleg was vier jaar geleden bij de oprichting nog nodig, niemand had van podcasts gehoord.

Inmiddels zijn ongeveer vijftig podcasts aangesloten bij Dag en Nacht Media. Het bedrijf heeft een eigen pand in West en floreert als nooit ­tevoren. De rode lantaarn is een van de succesvolste podcast van Dag en Nacht Media. Andere titels zijn onder meer Neutrale kijkers, Ik ken iemand die en De Vlaamse kunstroof.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden