PlusBeeldende kunst

De pailletten van Carel Blotkamp zijn een beetje pesterig

Carel Blotkamp, Aurore (2016)Beeld Carel Blotkamp / gallery Andriesse Eyck

Shine

Varel Blotkamp

Waar Andriesse Eyck, Leliegracht 47
Te zien t/m 30/5 (op afspraak)

Carel Blotkamp (1945) is vooral bekend als kunstcriticus en emeritus hoogleraar moderne kunst aan de Vrije Universiteit, maar hij is sinds de jaren zestig ook actief als beeldend kunstenaar. Zijn huidige tentoonstelling bij Andriesse Eyck zit vol verwijzingen naar de kunstgeschiedenis. Blotkamp heeft variaties gemaakt op bestaande kunstwerken. Zo nam hij reproducties van werken van Giacometti, Van Gogh, Flavin en Duchamp, met als gemeenschappelijke deler dat alle afbeeldingen zijn beplakt met kleurige pailletten of plakdiamantjes.

Het beeldende werk van Blotkamp is een beetje pesterig. Het lijkt aanvankelijk vooral de bedoeling om deze beroemde kunstwerken van hun voetstuk te halen. Als je het flessenrek van Duchamp voorziet van rode diamantjes of de Guernica van Picasso beplakt met glinsterende pailletten, ligt het voor de hand dat te zien als een vorm van heiligschennis.

Groene Mondriaan

Iets dergelijks deed Blotkamp al in zijn eerste tentoonstelling in 1976, in de galerie van Albert Waalkens in Finsterwolde. Daar toonde hij een schilderij van Mondriaan, maar de zwarte balken in dat schilderij waren vervangen door groene. Vonden sommige bezoekers niet grappig, want Mondriaan had de kleur groen juist afgezworen.

Blotkamp ontdoet het oorspronkelijke werk vaak van zijn respectabele aura, maar er is meer aan de hand. Zijn werkwijze is vooral ook een formeel onderzoek naar de afbeelding die eronder zit. Vroeger waren in Italiaanse kerken setjes kaarten te koop die als een harmonica aan elkaar zitten. Blotkamp had zulke kaarten nog bewaard uit zijn studententijd en heeft deze nu voorzien van pailletten. Er hangen hier twee setjes, van de Basilica di Torcello in Venetië en de Wieskirche in Zuid-Duitsland. De kleur van de pailletten volgt steeds de kleuren van de onderliggende kaarten, alsof individuele pixels zijn uitvergroot en versterkt.

Mozaïeken hebben de eigenaardigheid dat ze het licht weerkaatsen en dat ze er vanuit verschillende hoeken anders uitzien. Dat effect wordt tenietgedaan door een reproductie. Het is alsof Blotkamp met een eenvoudige ingreep de glinsterende sensatie van het origineel weer tevoorschijn weet te toveren, maar dan op een hedendaagse manier.

Vliegtuigraam

De grotere werken op de expositie zijn niet gebaseerd op bestaande kunstwerken, maar de paillettenweelde is er niet minder om. Bomen en planten doen denken aan Japanse houtsneden uit de 19de eeuw en er zijn werken met zonsondergangen vanuit een vliegtuigraam. Het gaat hier vooral om de verbeelding van het sublieme in de natuur. Over grootsheid, ontzag en verwondering.

Het valt overigens niet mee foto’s te maken van de werken van Blotkamp, want door de glinsterende pailletten sta je bijna altijd zelf op de foto. Dat moet de kunstenaar ook opgevallen zijn. In een hoek van de tentoonstelling hangt een werk met de tekst ‘SELFIE’. Maak een foto van de glinsterende pailletten en u begrijpt de titel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden