De slurf van het olifantje bij het Sloterparkbad dient als fontein.

PlusBlikvangers

De olifant bij het Sloterparkbad heeft niets te spuiten

De slurf van het olifantje bij het Sloterparkbad dient als fontein.Beeld Nosh Neneh

De stad staat vol met kunst, van wereldvermaarde kunstenaars tot anonieme beeldhouwers. Wat zijn de verhalen achter deze beelden?

Hij plonst in de tobbe, valt er weer half uit, weet zich er uiteindelijk helemaal in te wurmen en plast en spettert dat het een lieve lust is. Om eindeloos te bekijken, het filmpje dat Artis online plaatste van het eerste badje van het nieuwe babyolifantje, dat officieel geen naam krijgt omdat de dierentuin zijn inwoners niet wil vermenselijken, maar dat onder aanvoering van een bekende ­columnist steeds breder als Oscar wordt aangeduid. 

Ik stel voor om de even­eens naamloze olifant van beeldhouwer Jan Meefout (1915-1993) in het Sloterparkbad ook de naam Oscar te geven. Ook hij is, aan de rand van het pierenbadje dat aan de oorsprong stond van het huidige buiten- en binnenbadcomplex, het zinnebeeld van waterpret – en in hoogtijdagen is zijn slurf fontein.

De Sloterplas werd in 1948-1956 gegraven en in 1957 werd aan de noordwestkant het Sloterplasbad geopend met het kinderbad waarvoor Meefout zijn bronzen olifant ontwierp. Via de Amsterdamse stadsbeeldhouwer Hildo Krop kreeg Meefout meer opdrachten voor kunstwerken in Amsterdam, die hij als zeer eervol ervoer: “Dan doet de maatschappij een beroep op je talent,” zei hij daarover.

Aanvankelijk was hij opgeleid tot meubelmaker, maar bezocht daarna het instituut voor Kunst­nijverheid en de Rijksakademie. Zijn lievelings­materialen waren steen en hout, zijn vrouw Irmgard was zijn muze. Hij werkte niet met voorstudies, maar zag de vorm al voor zich in de ruwe blokken steen. Grote, sensuele vrouwen­figuren maakte hij, zoals de Rustende Vrouw in de Kastelenstraat in Buitenveldert, die loom op haar elleboog leunt. “Ik kan natuurlijk wel de misère gaan verbeelden, gevallen strijders enzo, maar ik laat liever zien hoe mooi de aarde is. Een vrouw, een kind, of een kat, dat vind ik veel belangrijker.”

Of een olifant, dus. Een olifant die er de afgelopen maanden door de coronacrisis werkeloos en troosteloos bijstond. Er wordt gezeild op de Sloterplas, er wordt gerend – het befaamde Rondje Sloterplas van 5,5 km. Maar het badje blijft leeg, al opende het binnenbad – een van de grootste zwemaccommodaties van Nederland met een 50 meterwedstrijdbad, een springbassin, een doelgroepenbad en een recreatiebad – wel weer zijn deuren. Er wordt niet recreatief gezwommen vooralsnog, de anderhalve meter afstand is moeilijk te handhaven – normaal gesproken wordt het bad op hete zomerdagen als deze door duizend man bezocht. 

De badmeester die ons binnenlaat voor olifantbezoek is er niet heel rouwig om. “Sommige gozertjes raken door het dolle heen, de hormonen knallen uit hun oren en het komt voor dat je er een paar moet weigeren.” Maar Oscar treurt om een verloren zomer. Hij wil gewoon weer iedereen natspuiten, elke dag opnieuw.

Olifant 

Sinds 1965
Kunstenaar Jan Meefout
Waar Sloterparkbad, Slotermeerlaan 2

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden