Plus Muziek

De nieuwe Vampire Weekend is voor muzikale schatgravers

Het nieuwe album Father of the Bride van Vampire Weekend is een creatief hoogstandje, geschikt voor iedere fan die liever geen modder op zijn festivaloutfit krijgt. 

POP Vampire Weekend Father of the Bride (Columbia) Beeld -

Welnee, indierock is niet dood, liet Vampire Weekendfrontman Ezra Koenig (35) op­tekenen bij het uitkomen van Father of the Bride. Dat album lijkt in een geheel ander muzikaal tijdsgewricht te verschijnen dan het naamloze succesdebuut van de groep (2008) en ­opvolger Contra (2010).

Vampire Weekend leek toentertijd de toekomst van de kwaliteitsrock, maar dreigt een decennium later te eindigen als talent dat maar niet tot volledige wasdom wilde komen. De oorzaak ligt grotendeels buiten de kwaliteit van de muziek: de muzikale mode is simpelweg veranderd.

Ook Father of the Bride is creatief weer van hoogstaand niveau. Rockmuziek zonder de gitaar vol aan te slaan, maar wel steevast voorzien van delicate melodielijnen en verrassende wendingen in de instrumentatie.

Big Blue bevat slepende gitaar à la George Harrison, We Belong Together is een folky suikertaartduet met Danielle Haim en This Life heerlijke seventiespop met een knipoog naar Van Morrisons Brown Eyed Girl.

Zo levert Vampire Weekend nog ­altijd gedistingeerde festivalrock, ­geschikt voor iedere fan die het liefst geen modder op zijn festivaloutfit krijgt. Op de 18 (!) liedjes is veel te ontdekken voor de muzikale schat­graver. De vraag is alleen hoeveel ontdekkingsreizigers van dat type de huidige popmuziek nog telt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.