PlusMuziekrecensie

De nieuwe plaat van The 1975 is een uitputtend luisteravontuur

The 1975, Notes on a Conditional FormBeeld AP

Tweeëntwintig liedjes, een vervangen albumcover en een verschijningsdatum die tot drie keer werd verschoven. Op het eerste gezicht heeft het vierde album van het Engelse The 1975 alle trekken van een band in totale verwarring. Hoewel die twijfel na een eerste draaibeurt nog niet weg is, groeit daarna met elke keer luisteren de bewondering voor dit hyper­ambi­tieuze project.

De band heeft in eigen land evenveel haters als verstokte fans. Beide kampen zullen op dit album munitie vinden voor hun standpunt. De tegen­standers zullen zich verbazen over de hoogmoed van het kwartet om bijna elk denkbaar muziekgenre aan te pakken. The 1975 waagt zich aan dancehall (Shiny Collarbone), dreamhouse (Frail State of Mind) en gierende emocore (People). En dan is er ook nog zoete relisatire met de titel Jesus Christ 2005 God Bless America.

Notes on a Conditional Form is ­boven alles vooral ontzettend véél. Een band met gezond verstand zou drie minialbums uit deze pretparkcollectie hebben geknipt. Dat The 1975 die zakelijkheid niet bezit, spreekt uiteindelijk juist voor de band. En zo word je na een uitputtend luisteravontuur toch ingepakt door de lentepop van Roadkill, de jaren­tachtigdisco van If You’re too Shy (Let Me Know) en de autotune-indie van Nothing Revealed/Everything Denied.

Pop

The 1975
Notes on a Conditional Form
(Polydor Records

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden