Plus Interview

De nieuwe graphic novel van Posy Simmonds speelt in Londen

De tekeningen in de nieuwe graphic novel ogen zeer gedetailleerd. Beeld Posy Simmonds

De 74-jarige Posy Simmonds begon met het tekenen van strips toen ze acht jaar was. Voor haar nieuwste graphic novel Cassandra Darke vond ze inspiratie in haar thuisstad Londen. “Om ideeën op te doen ga ik graag met de bus.” 

De strips van Posy Simmonds worden geroemd om hun sterke vrouwelijke personages, iets wat nog vrij zeldzaam is in de wereld van comics. Waarom ze graag zulke hoofdpersonen heeft? Het antwoord is duidelijk: “Why not? Ik geloof niet dat een man ooit wordt gevraagd waarom hij alleen over mannen schrijft.” Het valt Simmonds op dat vrouwen in stripboeken heel anders worden neergezet dan mannen. “Vaak zijn het helemaal geen volwaardige personages, maar accessoires.”

Simmonds werd in 1945 geboren in het Engelse Berkshire. Vanwege de oorlog woonden er een paar Amerikaanse gezinnen in het dorp, waarvan de vader in de Amerikaanse Air Force diende. “Elke zaterdag stapten ze in enorme Amerikaanse auto’s en gingen ze naar de vliegbasis. De kinderen kwamen dan terug met cola, Hershey bars en stapels stripboeken,” vertelt Simmonds. “Als ze de stripboeken hadden gelezen, mochten wij ze hebben. Superman, Batman, Mickey Mouse, Casper the Ghost, Nancy en af een toe een horrorstrip van de oudere kinderen. Ik weet nog goed dat in één van die horrorstrips in detail was getekend hoe een man door een olijfpers werd gehaald. Dat is waar de fascinatie begon.”

Koffertje met tekeningen

Na de kostschool vertrok ze, als plattelandsmeisje dat nog nooit in zo’n grote stad was geweest, voor een semester naar Parijs. “Dear God, I had so much fun,” verzucht Simmonds als ze aan die tijd terugdenkt. Eenmaal terug in Engeland ging ze graphic design studeren in Londen, aan The Central School of Arts en Crafts. “Na mijn studie ging ik langs elke krant en uitgeverij met een koffertje vol tekeningen. Vaak hadden mensen helemaal geen respect voor mijn werk. Ik weet nog dat een man cola morste op mijn tekeningen en het toen probeerde schoon te vegen met zijn mouw.”

Haar eerste klus was bij The Times. Toen hun vaste illustrator ziek was, vroegen ze Simmonds om diezelfde dag nog vijf tekeningen te maken. “Ik schrok, tijdens mijn studie deed ik soms wel zes weken over een tekening. Maar toen ik de volgende dag voor het eerst mijn tekeningen in de krant zag, was het magisch. Ik bleef wat kleine klusjes doen bij verschillende kranten, tot de editor van The Guardian kwam met een halve pagina ruimte. Of ik daar een stripcartoon wilde maken. Dat heb ik twaalf jaar lang gedaan.”

Haar eerste graphic novel, True Love, kwam uit in 1981. “In die tijd heette het nog gewoon een cartoonstory,” zegt Simmonds. In dit boek draaide ze de rollen om. “De hoofdpersoon is een vrij saai meisje dat droomt dat ze uitgaat met de mooiste jongen ter wereld. Hij is gewoon een mooi gezicht, een seksobject.”

Haar nieuwste boek heet Cassandra Darke. Voor dit verhaal liet Simmonds zich inspireren door A Christmas Carol van Charles Dickens. “Ik loop veel in Londen. In de rijke buurten zie ik altijd de meest extravagant geklede mensen en de grootste auto’s, terwijl ik in de arme buurten steeds meer zwervers zie. De kloof tussen rijk en arm blijft groeien. Het deed me denken aan het victoriaanse Londen uit A Christmas Carol, toen was de stad ook zo verdeeld.”

De hoofdpersonage, de oude kunsthandelaar Cassandra, heeft inderdaad wat weg van Ebenezer Scrooge. Ze leeft bewust een eenzaam leven, is altijd bezig met geld en geeft niks om anderen. Binnen een jaar is aan het licht gekomen dat Cassandra kunst heeft vervalst en is al haar geld opgegaan aan advocaten. Dat haar reputatie is verpest, doet haar niet veel. “Van vrouwen wordt altijd verwacht dat ze anderen willen pleasen, in dat opzicht wijkt Cassandra nogal af. She couldn’t care less.”

Cassandra Darke is een eenzame kunsthandelaar, die haar kunst blijkt te vervalsen. Beeld Posy Simmonds

Gedetailleerd

Vier jaar lang heeft Simmonds gewerkt aan het boek, met enorm gedetailleerde tekeningen. Alles aan de Cassandra klopt. “Ze draagt bijna altijd zo’n muts die helemaal om je hoofd zit, een trapper’s hat heet dat in Engeland. Ik ben naar een winkel gegaan en heb er één opgedaan, het zat vreselijk! Zo heet, it boiled my head. Perfect dacht ik, echt iets voor haar. De muts is een soort helm, haar dikke jas een harnas, samen met haar zware laarzen. Zo schermt ze zich af voor de buitenwereld.”

Simmonds is aan het nadenken over een nieuwe graphic novel. “Ik ga graag met de bus. Soms praten mensen zó hard aan de telefoon, dan vind ik het heerlijk om mee te luisteren. En ik let op wat voor type wat draagt. De laatste tijd zie ik heel veel panterprint en mensen dragen tegenwoordig ook een legging als broek, it’s amazing.”

Posy Simmonds (74) woont in Londen en maakt zich daar zorgen over de de groeiende kloof tussen rijk en arm. Beeld AFP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden