Plus Muziek

De nieuwe Bon Iver: drie fraaie liedjes, meer niet

i,i Beeld Bon Iver

Twee Grammy’s won indiegroep Bon Iver – de facto een soloproject van singer-songwriter Justin ­Vernon – voor z’n tweede, titelloze, album. De prijzen kwamen niet ­onverwacht. Het album – een inventieve mix van folk, indie en dromerige psychedelica – was al overladen met lof van recensenten. Ook opvolger 22, A Million werd goed ontvangen.

Het drie jaar na die plaat verschenen i,i is de eerste Bon Iverproductie die dat hoge niveau niet over de hele linie vasthoudt. Daarvoor is de kwaliteit van de liedjes te wisselvallig, de opbouw soms te vergezocht.

De brille van het album lijkt samengebald in drie songs. Dat begint met Hey Ma, een van de beste liedjes die Vernon ooit schreef. Boven onnadrukkelijke elektro-instrumentatie ontvouwt zich een meeslepende ­melodie, die klinkt als een hymne over verlies en eenzaamheid.

Het vervolg U (Man Like), met jarentachtigrelikwie Bruce Hornsby op de piano, is een ander hoogtepunt. Een kruising van een Princeballade en een alt-rockoverpeinzing, overgoten met een subtiele saus van gospel. Ook Naeem, een ballade met een prachtige vraag-antwoordzang, maakt diepe indruk.

Daaromheen fladderen de ideeën te zeer van links naar rechts. Hier een mooie melodie, daar een fraaie sax­solo, maar als geheel minder ontroerend dan we van Bon Iver zijn gewend.

Pop

Bon Iver
i,i
(Jagjaguwar)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden