PlusDe Erelijst

De mooiste liedjes van Cat Stevens zijn vijftig jaar oud

In deze rubriek bespreekt de muziekredactie van Het Parool een klassieker uit de geschiedenis van pop, jazz of klassieke muziek, die het waard is opnieuw te beluisteren. Deze keer: Teaser and the Firecat van Cat Stevens.

null Beeld

Deze maand is het 50 jaar geleden dat het album verscheen.

Hoogste positie in de hitlijsten: 2 in de VS, 2 in Groot-Brittannië, in Nederland stond de plaat niet in de hitlijsten.

Terug in de tijd: Het begin van de jaren zeventig geldt als een sleutelperiode in de popmuziek. De Beatles waren net met pensioen, het bloemige hippietijdperk liep op zijn einde en de eerste leden van de club van 27 – Brian Jones, Jimi Hendrix, Jim Morrison en Janis Joplin – verwisselden het tijdelijke voor het eeuwige. Er was, kortom, ruimte voor nieuwe stemmen.

Een ervan was van een zoon van een restauranteigenaar in Soho. Steven Georgiou was half Cypriotisch/half Zweeds, maar klonk op zijn eerste platen every inch an English gentleman. Toen hij in 1970 zijn keurige, Cliff ­Richardachtige versie van de rock-’n-roll inruilde voor een meer akoestische en spirituele benadering, bleek hij onder zijn artiestennaam Cat Stevens een megasucces. Zijn kastanjebruine stem en zijn grote talent voor wiegende melodieën brachten hem op zijn vierde album Tea for the Tillerman hits als Wild World en Father and Son.

In oktober 1971 was er al een opvolger, die in de single-hitlijsten misschien iets meer impact had maar als album minstens net zo geslaagd is als zijn voorganger. Op Teaser and the Firecat koos Stevens voor nog spaarzamere begeleiding en schreef hij met The Wind een van zijn mooiste composities. De lieflijke popvertaling van een christelijke hymne uit 1931 leverde hem daarbij een van de grootste hits van zijn loopbaan op: Morning has Broken.

Waarom nu herbeluisteren? Het verhaal van de transformatie van Cat Stevens blijft een van de meest van de fascinerendste uit de popmuziek. Na een bijna-verdrinking in de oceaan van Californië bekeerde hij zich tot de islam. Zijn strikte benadering van zijn religie vertelde hem zich eind jaren zeventig terug te trekken uit de muziek. Onder zijn nieuwe naam Yusuf Islam wijdde hij zich aan koranstudie om pas in 2009 met Another Cup weer een album met popmuziek te maken. Het bleek een plaat die zich kon meten met zijn beste werk en bovendien voorzien was van een vredelievende verzoenende boodschap. Vanaf het album The Laughing Apple (2017) gebruikt hij ook de naam Cat Stevens weer. Vorig jaar verscheen een herbewerking van Tea for the Tillerman waarop hij onder meer Father and Son in duet zingt met zijn 22-jarige zelf.

Verder luisteren? Ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum verschijnt op 12 november een boxset met daarbij behalve het album zelf ook 41 onuitgebrachte demo- en live-opnames, 21 ­video’s een boek met essays van Cat Stevens. Op Spotify is een door de muziekredactie van Het Parool gemaakte playlist te vinden met de beste nummers van Cat Stevens/Yusuf Islam. De lijst is te vinden via gebruikersnaam ‘stefanraatgever.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden