Plus Interview

De laatste woorden van popster Prince: ‘Hij liep nog over van de plannen’

Foto’s voor de cover van album Dirty Mind uit 1980. Beeld Allen Beaulieu

Enkele maanden voor zijn dood begon popster Prince aan een autobiografie. Het boek kwam in de verste verte niet af, maar verschijnt nu toch, dankzij co-auteur Dan Piepenbring. ‘Prince was meer dan ooit bezig met zijn sterfelijkheid.’

Dan Piepenbring lag al in bed toen zijn telefoon trilde. Het nummer stond niet in zijn mobiel, maar hij wist meteen wie er belde: Prince. Het was 17 april 2016 en de popster had een mededeling voor zijn pas aangestelde biograaf. Die ging over de nachtelijke noodlanding met zijn privévliegtuig enkele dagen eerder en de acute ziekenhuisopname die eropvolgde: “Geloof niets van wat je in de media leest,” zei Prince. “Alles is oké.”

Opgelucht hing Piepenbring op. Prince had in het gesprek ook allerlei nieuwe ideeën voor hun gezamenlijke boek ingebracht. “Ik had voor dat telefoontje lang niets van hem gehoord. Ik dacht: ‘Gelukkig. Het boek is nog steeds on top of his mind. We kunnen nu écht beginnen.”

Het liep anders. Vier dagen later volgde een nieuw telefoontje. Prince was dood. Op zijn 57ste gestorven aan een overdosis van de zware pijnstiller fentanyl. “Ik heb ontzettend gehuild,” vertelt de 32-jarige journalist van The New Yorker én Princefan vanuit Minneapolis.

“Ik geloofde hem volledig toen hij zei dat hij zich weer fit voelde. In die paar maanden dat we elkaar kenden, was ik hem erg aardig gaan vinden. Ik verheugde me erop zijn vriend te worden. Compleet geschokt was ik dat alles nu ophield. Ook dacht ik aan het boek: dat ging natuurlijk nooit meer gebeuren.”

Drieënhalf jaar verder is The Beautiful Ones er toch. Een compleet ander boek dan Prince in zijn hoofd had, maar niettemin waardevol, vindt Piepenbring. De schrijver beschrijft zijn eigen ontmoetingen met de altijd door mysterie omgeven Prince en onthult de eerste hoofdstukken die de popster schreef: over zijn ouders en zijn jeugd in Minneapolis. Ook publiceert hij fotomateriaal dat Prince voor het project had uitgezocht.

Begin 2016 maakte Prince kenbaar een boek over zijn leven te willen schrijven. Waarom juist toen, denkt u?

“Hij heeft het me niet op die manier verteld. Hij was sinds een paar jaar al wel opener geworden. In de jaren negentig was hij extreem op zichzelf. Nu stelde hij vaker zijn Paisley Park open, sprak hij af met jonge artiesten en werd hij zich bewust dat hij ooit een erfenis zou nalaten. Hij vroeg zich af hoe dat het beste kon.”

Afgaand op eigen verslaglegging had u ook weinig idee waarom hij juist u voor die missie selecteerde. U had nog nooit een boek geschreven en was geen bekende van Prince. Toch koos hij u uit een gezelschap gerenommeerde biografen.

“Hij heeft me de reden nooit uitgelegd. Hij wist dat mensen zouden zeggen: ‘Wie is in hemelsnaam die gast die Prince’ boek gaat schrijven?’ Ik denk dat hij daarvan genoot. Prince vertelde me wel dat hij me vertrouwde. Dat is het belangrijkste. Ik denk dat hij het waardeerde dat ik openstond voor nieuwe manieren van schrijven en niet zei: ‘Zo hoort het nu eenmaal bij een biografie’.”

Wat wilde hij precies? Hij leek te twijfelen tussen memoires, een hulpboek voor jonge artiesten of een activistisch pamflet over de muziekindustrie.

“Ik denk het liefste alledrie tegelijk. Het tekende zijn plezier in het schrijven. Hij liep over van de plannen, had hetzelfde enthousiasme als bij het uitbrengen van zijn debuutalbum. Hij zou zeker meer boeken hebben geschreven.”

Denkt u niet dat hij zijn dood ergens voorvoelde en daarom zijn leven op papier wilde hebben?

“Ik heb daarover vaak nagedacht. Hij was zeker meer bezig met zijn sterfelijkheid dan ooit tevoren. Aan de andere kant geloof ik niet dat hij dacht nog maar kort te leven te hebben. Zijn dood was voor mijn gevoel echt een ongeluk. De fentanyl waaraan hij stierf nam hij onbewust, het zat verwerkt in een ander medicijn. Dit boek zou geen requiemkunstwerk à la David Bowies Blackstar geworden zijn.”

U vond hem aardig, zegt u. Ook toen hij u naar Melbourne liet vliegen om daar in zijn hotel aanvankelijk alleen per telefoon met u te willen praten?

“Dat was misschien wat onalledaags, ja. Maar ik begreep het ergens wel: hij liet me daar de eerste zelfgeschreven pagina’s van zijn boek lezen. Ik zou ook nerveus zijn als ik voor het eerst zoiets persoonlijks zou delen.”

Wat was uw mening over zijn hoofdstukken?

“Ik was vanaf de eerste alinea gegrepen. Hij was een hele ritmische schrijver, wist hoe hij de aandacht van de lezer kon vangen. Dat komt natuurlijk door zijn ervaring met liedteksten. Wel vond ik dat hij te snel ging. Ik spoorde hem aan zijn scènes meer te kleuren met details. Ik weet zeker dat dat hem was gelukt: Prince heeft tijdens zijn leven goed om zich heen gekeken én veel onthouden.”

Opvallende passage: hij onthult dat hij als kind dikwijls epileptische aanvallen kreeg.

“Ik vond het heel opmerkelijk hoeveel hij zich daarvan wist te herinneren. Hij schreef dat die black-outs stopten nadat een engel hem bezocht. Hij was ervan overtuigd dat die goddelijke interventie hem had genezen. Wat ik daarvan dacht? Dat doet niet ter zake.”

Ook opmerkelijk is hoe Prince schrijft over jonge collega’s Ed Sheeran en Katy Perry. ‘We moeten blijven zeggen dat we hun muziek niet goed vinden.’ Wat vond hij zo erg aan hun nummers?

“Ik was het zo met hem eens dat ik niet om meer uitleg heb gevraagd, maar ik weet dat hij een ontzettende hekel had aan muziek die puur voor commerciële doeleinden is bedacht. Daarin was hij heel rechtlijnig: gezichtsloze muziek hoort niet op de radio. Het spijt me als ik nu Ed Sheeranfans beledig, maar ik betwijfel of Prince dat heel erg zou vinden.”

Prince wilde voor zijn boek een combi maken van memoires, pamflet en hulpboek voor jonge artiesten. Beeld -

Dan Piepenbring en Prince, The Beautiful Ones - zijn laatste woorden, Xander uitgevers, 29,95 euro. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden