PlusFilmrecensie

De laatste Star Wars speelt optimaal in op nostalgische verlangens

Beeld Lucasfilm Ltd.

The dead speak! Dat zijn de eerste woorden van de traditionele tekstrol waarmee het negende en laatste deel van de in 1977 begonnen Star Wars-cyclus begint. Ze betreffen een bericht van gene zijde, waarmee keizer Palpatine alias Sithleider Darth Sidious zijn almacht over het sterren­stelsel opeist. Diens terugkeer werd in het afgelopen voorjaar alvast wereldkundig gemaakt, zodat de verwachte protesten ruim voor de première konden luwen.

De despoot werd in 1983 in de bitterzoete climax van Return of the Jedi door Darth Vader persoonlijk over de kling gejaagd. Dat betekende heel wat in het grote geheel en niet alleen voor de fanatieke Star Wars-parochie. ­Daarom wordt de herrijzenis in de nieuwe film met veel omhaal van woorden toegelicht. Er volgen meer momenten waarop tekst en uitleg de boel ophouden of waarin doodgewaande personages zich roeren om de boel weer op gang te helpen.

Het is verleidelijk dergelijke kunstgrepen toe te schrijven aan de tegendraadse keuzes die schrijver-regisseur Rian Johnson in de vorige episode maakte. Johnson rekende in The Last Jedi verrassend snel af met de opper­schurk van dienst en hij durfde het nobele karakter van het Jedi-riddersgilde in twijfel te trekken. Het had gevolgen voor de totstandkoming van het slot, dat in handen van regisseur J.J. Abrams meerdere plooien gladstrijkt en net als diens The Force Awakens optimaal werkt wanneer er op nostalgische verlangens wordt ingespeeld.

In grote lijnen gaat Abrams’ Star Wars: The Rise of Skywalker over klassieke thema’s als erflast, lotsbestemming en de vrije wil, waarbij familiebanden veel gewicht in de schaal leggen, zoals in de oorspronkelijke trilogie van George Lucas. Natuurlijk vindt de door Daisy Ridley puik vertolkte Rey haar wortels – het was nu of nooit – maar het gaat erom wat ze daarmee doet. En natuurlijk worstelt de megalomane Ben Solo alias Kylo Ren (Adam Driver) nog steeds met de keuzes die zijn ouders maakten, maar het gaat om de keuze die hij uiteindelijk zelf maakt. Abrams en co pakken er verstandig en bevredigend mee uit.

Of The Rise of Skywalker ook een bevredigend einde voor de negendelige Skywalkercyclus markeert is een vraag die generaties in verschillende kampen zal ver­delen. Disney wist goed wat er speelde toen het George Lucas 4 miljard dollar voor de complete Star Wars-boedel betaalde: amusement voor het hele gezin dat kinderen betovert en aan nostalgie van ouders en grootouders appelleert blijft altijd vers. Deze halfgeslaagde Star Wars is niet de mijne, maar het gemoed schoot toch vol bij een afscheid van een oude bekende van veertig jaar geleden. Het is net het echte leven: we zeulen de doden altijd mee.

Star Wars: The Rise of Skywalker

Regie J.J. Abrams 
Met Daisy Ridley, Adam Driver, Carrie Fisher, John Boyega 
Te zien in FC Hyena, Filmhallen, Studio K, Arena, City, De Munt, Tuschinski

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden