Plus

'De kechs van Boef: niet iedereen is als Nick en Simon'

Vriend en vijand zijn het erover eens: Boefs kijk op vrouwen is kwetsend. Maar mogen popsterren van tegenwoordig dan niet meer uit de pas lopen? Deel twee van twee zienswijzen.

Roelf Jan Duin
Boef is de hiphopversie van de rockster die eerst zijn hotelkamer kort en klein slaat Beeld ANP
Boef is de hiphopversie van de rockster die eerst zijn hotelkamer kort en klein slaatBeeld ANP

Er waren een paar duizend tweets, columns en ingezonden brieven voor nodig, maar nu is Nederland er wel uit: rapper Boef is een lul met vingers. Daar had hij de afgelopen jaren al vaker blijk van gegeven, maar nadat hij de drie vrouwen die hem op oudejaarsavond een lift hadden gegeven en plein public voor 'kech' (hoer) had uitgemaakt, was het voor ­iedereen duidelijk.

Tot zover weinig nieuws onder de zon: over het paard getilde artiesten zijn van alle tijden. Boef is de hiphopversie van de rockster die eerst zijn hotelkamer kort en klein slaat, dan niet op komt dagen bij een fandag en vervolgens een agent in het gezicht spuugt als die hem wil aanhouden voor wildplassen. Een rock-'n-roll­cliché.

Wat de kwestie-Boef tot nationaal debat maakte, was het achterlijke vrouwbeeld dat hij in zijn Snapchatfilmpjes schetste. Daarmee verslikte hij zich in de tijdgeest: waar rappers voorheen wegkwamen met vrouwonvriendelijke teksten over 'bitches en ho's', is de tolerantie voor miso­gynie in het #MeToo-tijdperk tot een nulpunt gedaald. Dat kan ­alleen maar als winst worden ­gezien.

Osdorp Posse
Maar onder de massale verontwaardiging die Boef deze week ten deel viel, ging ook een ander sentiment schuil: dit kan niet los worden gezien van de positie van vrouwen binnen de islam.

Een open zenuw die voor opmerkelijke coalities zorgde: opeens stonden feministen en Geert Wilders zij aan zij bij de vraag hoe breed Boefs achterhaalde denkbeelden gedeeld worden in de moslimgemeenschap en hoe tolerant we moeten zijn tegenover intolerante opvattingen. Het vormt de spil van het complexe islamdebat waar Nederland al sinds het begin van ­deze eeuw mee worstelt.

Je kunt je afvragen of een 24-jarige rapper die nooit de indruk heeft gewekt erg begaan te zijn met ingewikkelde maatschappelijke issues, deze zware materie in de schoenen kan worden geschoven.

In zijn verdediging: Boef is ook maar een straatschoffie dat in korte tijd is uitgegroeid tot een van 's lands bekendste rappers. Iemand die soms domme dingen zegt en doet, zich niet gedraagt conform de geldende normen en die daardoor weerstand oproept.

Voorbeeldfunctie
Boef heeft een voorbeeldfunctie, klonk het vaak. Hij zou zich moeten realiseren dat zijn Snapchatfilmpjes vooral door kinderen worden bekeken. Kinderen die tegen hem opkijken, die beïnvloedbaar zijn en die alles wat hij zegt voor zoete koek slikken.
Maar waar staat geschreven dat popsterren zich netjes moeten gedragen en geen belachelijke of abjecte standpunten mogen innemen? Mag Boef pas weer optreden als hij zich een keurig Nick en Simonimago heeft aangemeten?

Toen ik 14 was luisterde ik naar Osdorp Posse, die rapte over 'discosnollen'. De groep was enorm populair, maar niemand maakte zich zorgen over wat de invloed van die teksten op de jeugd was.

Afgelopen week riepen Tweede Kamerleden echter op tot een boycot van Boef en deden radio-dj's zijn muziek in de ban. Festivals schrapten shows en bij RTL Boulevard kreeg hij te horen dat hij mee moest lopen met Nationale Rokjesdag. Op Facebook werd opgeroepen Boef bij optredens met bier te bekogelen. Dat zou hem leren.

Geluid van de straat
Popmuziek bestaat bij de gratie van spanning, jongerencultuur hoort ouders te verontrusten en hiphop vertolkt het geluid van de straat. Dat geluid is soms hard,
lelijk of onprettig en helaas maar al te vaak gewelddadig en vrouwonvriendelijk, maar past wel in een traditie die teruggaat tot 1982, toen Grandmaster Flash 'The Message' uitbracht, waarin hij rapte over het harde leven in New York.

Boef liet zien dat er nog een lange weg te gaan is tot de vrouwenemancipatie voltooid is. Dat is een droevig stemmend gegeven, maar kan Boef, een ettertje met een Snapchatccount, niet worden aangerekend. Hate the game, not the player.

Verslaggevers Josien Wolthuizen en Lorianne van Gelder vinden dat rapper Boef een denkbeeld heeft dat hopeloos ouderwets is: 'Angstwekkende stap terug in de tijd'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden