PlusBoekrecensie

De Hollandse droom is even ambitieus als meeslepend

De Hollandse Droom van Martijn Simons is een meeslepende roman. Politiek speelt een rol, maar wordt vooral gebruikt om persoonlijke drama’s nóg pijnlijker te maken. 

De partij heeft grote plannen met hem. Begrijpelijk: hij is een onkreukbare rechter, een en al integriteit, een hondstrouwe sociaaldemocraat met een groot hart voor de minder bedeelden. In zijn jeugd en gezinsleven heeft hij bovendien precies genoeg tegenslagen moeten overwinnen om menselijk en sympathiek over te komen in de media. Die combinatie maakt Rudolf Keller niet alleen tot de gedroomde volgende minister van Jeugd en Gezin, maar ook tot een geschikte hoofdpersoon voor een actuele familietragedie.

Tenminste, als we dat ‘actuele’ niet al te streng interpreteren. De Hollandse droom, de vierde roman van Martijn Simons (1985), speelt zich voor het grootste deel af in het Nederland van een jaar of tien geleden. Beatrix is nog net koningin, Balken­ende nog net premier, de kwestie-Uruzgan sleept zich voort langs allerlei mitsen en maren. De moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh domineren het debat niet meer, maar de breed gedragen onvrede over de multiculturele samenleving in het algemeen, en de islam in het bijzonder, spat nog steeds van de krantenpagina’s en televisieschermen af.

Een roman vol explosieve publieke vraagstukken en schandalen uit de achterkamertjes – en toch is De Hollandse droom geen politiek en ook geen nadrukkelijk geëngageerd boek. Net als in Het diner is politiek vooral een middel om de persoonlijke drama’s nóg pijnlijker te maken, de belangen en conflicten nóg zwaarwegender. Het is niet de enige overeenkomst met Herman Kochs succesroman: ook Simons voert de spanning vanaf de eerste pagina’s ijzersterk op. De Hollandse droom barst van de gevoelige informatie en verdrongen trauma’s, die heel zorgvuldig, bijna plagerig onthuld worden.

In tegenstelling tot Koch laat Simons verschillende personages aan het woord, soms in de eerste, soms in de derde persoon. De personages zijn al net zo goed uitgewerkt als de plot – Simons verplaatst zich even overtuigend in een gefrustreerde zestiger als in zijn ontsporende dochter of haar Marokkaans-Nederlandse ex-jeugdvriendin. Hij geeft politieke kwesties een vanzelfsprekende plek op de achtergrond, brengt ze soms iets meer naar de voorgrond, en vermengt ze steeds opnieuw met bittere persoonlijke drama’s en dilemma’s, ongeveer zoals dat in het leven gaat. De Hollandse droom is een even ambitieuze als meeslepende roman, waarin de actuele vraagstukken en tijdloze familiedrama’s elkaar op vrijwel elke pagina versterken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden