PlusAlbumrecensie

De grote Amerikaanse pionier: componist Charles Ives

In 1911 nam Gustav Mahler, toen de chef-dirigent van de New York Philharmonic, een partituur van een Amerikaanse componist mee terug naar Europa, die, als Mahler besloten zou hebben dat stuk te dirigeren, de carrière van die componist een enorme duw had kunnen geven.

Die componist was Charles Ives. Het stuk dat Mahler meenam, was Symphony No. 3, The Camp Meeting. Maar Mahler stierf nog datzelfde jaar en van een uitvoering kwam het niet. Het zou nog 35 jaar duren voordat het publiek kennis kon maken met die derde symfonie. De ontvangst was overweldigend, maar wel wat laat. In 1947 kreeg Ives voor het stuk de Pulitzer Prize, waarna het verhaal vorm kreeg van de grote, genegeerde Amerikaanse pionier, die in zijn muziek technieken had gebruikt die ver vooruit liepen op latere ontwikkelingen in Europa.

Ives, steenrijk geworden als partner in de verzekeringsmaatschappij Ives & Myrick, geloofde dat allemaal wel. Hij had het componeren er inmiddels allang aangegeven.

Op deze cd gaat Michael Tilson Thomas de San Francisco Symphony voor in Ives’ symfonieën nummer Drie en Vier. Wat de opnamen extra aardig maken zijn de presbyteriaanse hymnen, door Ives veelvuldig in zijn werk verwerkt (ongetwijfeld prikkelde dit Mahlers aandacht), die aan de symfonieën vooraf gaan.

Klassiek

Charles Ives - Symphony no. 3, 4 (SFSMedia)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden