De grootsheid van 'muziek voor op een postzegel'

Regisseur Sacha Vermeulen maakte een documentairereeks over de dertigjarige geschiedenis van dance in Nederland. Ze interviewde pioniers en grootverdieners. 'Dj Hardwell is geen persoon meer, maar een merk met een businessplan.'

In de documentairereeks 30 jaar Dutch Dance is ook aandacht voor het gabbertijdperk. Beeld ID&T

In de documentaire wordt Parool-columnist Fons Dellen geciteerd. Onder de kop 'De terreur van het niets' noemt hij dance bij zijn Nederlandse geboorte in 1988 'opdringerige, doorzeurende, afstompende, ­nihilistische non-muziek'.
Sacha Vermeulen: "Geweldig hoe mensen er in die begintijd soms helemaal niets van begrepen. Popjournalist Jip Golsteijn noemde het 'muziek voor op een postzegel'."

"Het was in die jaren heus niet allemaal goed wat er werd gemaakt, maar het was wel de geboorte van een heel belangrijke muziekstroming."

Dertig jaar later is dance een miljoenenindustrie en Nederlands grootste culturele exportproduct. U interviewde pioniers van toen en grootverdieners van nu. Bent u achter het geheim van het succes gekomen?
"Dat is een veelomvattende vraag. De dj's weten het antwoord ook niet tot in detail. De documentaire toont wel de belangrijkste elementen. De volharding van wegbereiders als Eddy de Clercq bijvoorbeeld. Hij draaide net zo lang voor lege zalen in de RoXY tot het publiek de house begreep."

"En je ziet het doorzettingsvermogen van jonge dj's die op zolderkamers bleven experimenteren met drumcomputers. Ze geloofden zo onvoorwaardelijk in het nieuwe geluid. Daarbij komt dat de tweede generatie, met daarin onder anderen Duncan Stutterheim van ID&T, ontzettend slim en zakelijk was."

Benijdt die baanbrekende eerste lichting de huidige generatie van ­miljonairs niet? Zij verdienen groot geld met hun idee.
"Van afgunst of teleurstelling heb ik weinig gemerkt. Het waren andere tijden, daarover is iedereen het wel eens. Zonder scherpe organisatie, zonder managers. Dj's kregen na een optreden cash uitbetaald."

"Of, als ze niet opletten, zelfs helemaal niet. Een ster van nu zoals Hardwell is bijna geen persoon meer. Hij is een merk met een businessplan."

Wat is uw affiniteit met het genre?
"Ik ben een liefhebber, begon niet lang na die beginjaren ook de dancefeesten te ontdekken. Ik groeide op in Gouda en bezocht de Rotterdamse discotheek Nighttown waar vooruitstrevend werd gedraaid. Toen ik begin jaren negentig naar Amsterdam verhuisde, ging er helemaal een ­wereld voor me open."

"Niet zozeer de drugs, maar vooral de saamhorigheid van de dancewereld vond ik geweldig. De RoXY werd mijn favoriete club. Extravagant en volkomen vrij. Lastig om binnen te komen, dat wel. Gelukkig had ik een vriendin die in die tijd verkering had met de portier."

De dance domineert tegenwoordig de hitlijsten. Hoe ziet de toekomst eruit?
"Dance is popmuziek geworden en zal op die manier verder groeien. Shows van dj's zullen nog groter worden. Tegelijk verwacht ik een tegenreactie. De clubcultuur van de jaren negentig is praktisch verdwenen, maar steeds meer mensen verlangen weer naar kleinere en intiemere uitgaansmogelijkheden."

"In Rotterdam is de club Now&Wow terug. Mét een telefoonverbod. Je kunt er net als vroeger in je blootje dansen zonder jezelf de dag er na op Instagram terug te vinden."

30 jaar Dutch Dance. Vanaf zaterdag, drie zaterdagen vanaf 22.55 uur op NPO 3.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden