Plus

De Golden Globes: Decolletés, prinsessen en nul naturel

Welke vrouw wil zich anno nu alleen nog met hulp kunnen voortbewegen in een jurk? En waarom verschenen zo veel vrouwen na #MeToo en #TimesUp toch in outfits waar hun tepels bijna uitvielen? Kortom, wat kunnen we leren van de Golden Globes dit jaar?

Lady Gaga op de Golden Globes Beeld AFP

The elephant not in the room, de metafoor die Golden Globes-presentator Seth Meyers vorig jaar gebruikte voor de gevallen producer Harvey Weinstein, was er ook dit keer niet bij in het Beverly Hilton in Los Angeles tijdens de uitreiking. Waarschijnlijk zat Weinstein zich te schamen onder een steen, ver weg van het glamourgebeuren.

Een jaar geleden spraken diverse actrices hun vreugde uit over het feit dat ze zich eindelijk tijdens het awardgala eens níet hoefden te kleden naar de wensen van Weinstein. Ze ervaarden het als een bevrijding niet op het podium te hoeven staan als prooien waaraan de griezelproducent en consorten zich konden verlekkeren.

Dat jaar draaide het om de inhoud. Een groep actrices verscheen saamhorig in het zwart om uiting te geven aan de droeve toestand in Hollywood, een beerput die nog maar kort daarvoor was opengetrokken.

Het zwart moest ook ­onderstrepen dat het eindelijk eens niet ging om wie elkaar kon aftroeven met de mooiste, grootste, meest hysterische of felgekleurde jurk. Om nog maar niet te spreken van de duurste sieraden. Het bleek goed voor de aantrekkelijkste en modernste rodeloperparade van het afgelopen decennium.

Marie Antoinettes cake
Afgelopen zondag was die saamhorigheid ­geheel vergeten. Neem Lady Gaga in haar haute couture Valentinojurk van lichtblauwe taftzijde met een lila zweem, die niet anders bedoeld kon zijn dan iedereen in grootsheid overtreffen. Ze kon er nauwelijks in zitten.

Vanwege de extravagante sleep vereiste de jurk een team van 'veedrijvers' (aldus de Amerikaanse pers) om überhaupt het podium te kunnen bereiken om de welverdiende prijs in ontvangst te nemen. Ze kreeg die voor Shallow, de titelsong van de film A Star Is Born: het kassucces waarin Gaga op haar mooist is - au naturel.

Het was voor Gaga blijkbaar lang genoeg naturel geweest. Haar haar werd deels blauw gepoederd voor de uitreiking: 'een ode aan de zestiende-eeuwse Europese aristocratie'. Als kers op de cake kwam er ook nog een ketting vol Auroradiamanten van Tiffany's aan te pas ter waarde van vijf miljoen dollar, mét een eigen beveiligingsteam.

Je zou denken dat het een grap was, een knipoog naar de diva's van het oude Hollywood, maar ik ben bang van niet. Coco Chanel moet zich in haar graf omdraaien, om niet te spreken over Gaga's personage in de film: de ­onafhankelijke tough cookie Ally Campana, ­onweerstaanbaar in haar eenvoudige zwarte bloesje en legging in panterprint.

Julia Roberts' okselhaar in '99 Beeld Getty Images
Patricia Arquette (links) en Claire Foy Beeld AFP

In de tijd van koningin Marie Antoinette moesten vrouwen aan het Franse hof dankzij extravagante paniers (een soort kooi aan weerszijden van de heupen) zijwaarts een huis of kamer binnengaan. Hun hulpeloosheid was hun charme, maar welke vrouw wil in 2019 in godsnaam nog al die hassle? Dat was vraag één na het zien van Gaga.

Stripfiguren
Vraag twee (en verbijstering) betrof de diverse decolletés met een hoofdletter D. Niks mis met een fraai decolleté, maar wanneer gaat een blote jurk te ver naast een dame met een #TimesUp-lintje om de pols?

Neem Patricia Arquette. Of grof gezegd: de bloemkolen van Patricia Arquette, een dame die prat gaat op haar strijd voor gelijke rechten voor mannen en vrouwen in Hollywood. Ook is ze uitvoerend producent van Kamala Lopez' documentaire Equals Means Equal, over de status van vrouwen in Amerika. De film behandelt ­onder meer verkrachting, kinderprostitutie en zwangerschapsrechten.

Arquette, ze mocht een globe in ontvangst ­nemen, barstte uit haar Vivienne Westwood-jurk alsof de melk was overgekookt, zou wijlen couturier Frans Molenaar zeggen.

Was het omdat Arquette in Escape at Dannemora, in haar eigen woorden, 'een bleke, onaantrekkelijke en opgezwollen' gevangenisbewaker speelt van 'a certain body type'? Wilde ze laten zien dat ze in het echte leven wél alle ingrediënten in huis heeft om aantrekkelijk te worden gevonden?

Modeontwerper Alexander van Slobbe (Hacked by_) zei drie keer goed te hebben moeten kijken om te geloven wat hij op de rode loper voorbij zag komen. "Stripfiguren zijn het. Gewoon te veel Walt Disney gekeken. Arquette leek wel een rollade, al het vlees erin geperst. Je moet altijd aardig zijn voor mensen die wat volumineuzer zijn, maar dit is pijnlijk. Moet je er nou om ­lachen of is het geil? Ik weet het niet."

Leve de bob
Het ouderwetse, eeuwige beeld van de prinses bestaat nog steeds, zegt hij over Lady Gaga. "Pofmouwtje, prinsessenlijn, het enige wat ­zogenaamd bijzonder is, is dat ze de hele rol stof, toch al snel een meter of twintig, aan de jurk heeft vastgenaaid. Als ze daadwerkelijk die rol onder haar arm had meegedragen was het conceptueel nog interessant geweest."

Een kleine furore was er wel tijdens de Globes. Prinsessenkapsels moesten wijken voor een sportieve, krachtige bob. The New York Times had het zelfs al over een vaarwel 'to real housewife hair', ellenlang golvend of gesteild haar óf een klassieke chignon. Diverse actrices hadden de schaar in de haren gezet ten faveure van een bob of lob (lange bob): Claire Foy, Lucy Boynton, en model en partner van Bradley Cooper Irina Shayk bijvoorbeeld.

Dit 'major bob moment', volgens eerdergenoemde krant, komt precies honderd jaar nadat een lawine van vrouwen - 20.000 per week, volgens the Women's Improvement League - een schandaal had veroorzaakt door de taillelange haren af te knippen naar voorbeeld van vrije denkers en powervrouwen Coco Chanel en ballroomdanseres en ster Irene Castle.

Geen botox
Over beharing gesproken: konden we Julia ­Roberts nog maar even dat podium op krijgen in die Vivienne Tam-jurk met flinke haardos ­onder de oksels (de look veroorzaakte een aardschok tijdens de première van romantische ­komedie Notting Hill in 1999 in Londen).

Ik wil niet beweren dat je met okselhaar de ­wereld redt, maar het was baanbrekend dat een beroemde vrouw de geijkte schoonheidsstandaard, veelal opgelegd door mannen, aan haar laars lapte. Roberts bekende later overigens niet bewust een feministisch statement te hebben willen maken. Ze was eenvoudigweg zichzelf.

Iemand die ook zichzelf was zondagnacht ­Nederlandse tijd was Jamie Lee Curtis. Op haar Instagramaccount kreeg de 60-jarige Curtis pluimen voor haar korte grijze haren in combinatie met haar powervolle witte Alexander McQueen-jurk. Op Twitter lag ze echter onder vuur omdat ze - houd je vast - geen botox ­gebruikt. Een hater vroeg zich af of Curtis die avond 104 was geworden.

#TimesUp, #TheFutureIsFemale en meer hashtags ten spijt, in het Hollywood vol strijdbare vrouwen die - in de hoop op een rol - nog steeds naar de spuit grijpen, lijkt een 60-jarige die de waarheid aandurft blijkbaar een wrak.

Jamie Lee Curtis Beeld AFP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden