Plus Muziekecensie

De gitaren van The Darkness gieren niet overal

Naast religieuze sciencefiction, bevat het album Easter is Cancelled van The Darkness nauwelijks nieuws. 

Rock The Darkness Easter is cancelled (V2 Records)

Een mondiale hit met glamrockparel I Believe in a Thing Called Love (2003), een collectie recensies waarin de groep als grap wordt weggezet, een kortstondige bandbreuk als gevolg van de drugsverslaving van de frontman én een collectie catsuits waarop Beyoncé jaloers zou zijn.

Kortom: het enige wat nog aan de carrière van The Darkness ontbrak was een conceptalbum over een wereld waarin Jezus Christus losbreekt van het kruis en de geschiedenis herschrijft. Dat dat er nu is, sluit uiteraard naadloos aan bij fabuleuze gekte die het Britse viertal als sinds hun debuut Permission to Land serveert.

Naast de religieuze sciencefiction op Easter is Cancelled bevat het zesde groepswerkstuk uiteraard – en gelukkig – nauwelijks nieuws. Zanger Justin Hawkins is nog steeds de koning van de strakkebroekenzang (zet die uithaal op minirockopera Rock and Roll Deserves to Die op vol volume en u kunt direct door naar de KNO-arts) en zijn formatie nog steeds de perfecte tributeband van alle theaterrockers van Queen via T-Rex tot Slade.

Niet overal gieren de gitaren alsof de bespeler ervan onder stroom is gezet. Op Deck Chair manisfesteert Hawkins zich zomaar als nachtclubcrooner, op papier het begin van een mop. En zo klinkt hij ook. Gelukkig komt alles op de slottrack helemaal goed: “We are the guitar men! Long live rock and rooooooooooll!”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden