Tips

De favoriete zomerboeken van de recensenten van Het Parool

Een speurtocht naar een wereld die niet meer bestaat? Naar bezette gebieden – of naar Nieuw-Zeeland met een blokfluitist? Op reis met de recensenten van Het Parool.

Beeld Merel Corduwener

Het rood en het zwart, Stendhal

Het ultieme zomerboek is niet te dun. Oorlog en vrede-dik. Het is ook weer niet ontmoedigend, het moet niet als een opgave voelen. Het dwingt je niet tot knarsende overpeinzingen vol mitsen en maren, is liever niet al te actueel, in elk geval niet expliciet gericht op gecompliceerde actuele vraagstukken. Die komen ons na de zomer vanzelf wel weer op de schouders drukken. Het ultieme zomerboek is toegankelijk en meeslepend, grappig, slim en broeierig, als het even kan een tikje schandelijk. Het is vaak licht, soms zwaar, opwindend en onvergetelijk. Het ultieme zomerboek is, kortom, als een ideale vakantieliefde. Het rood en het zwart van Stendhal voldoet met glans aan alle eisen.
Dries Muus

Liever dier dan mens, Pieter van Os

De bijna 95-jarige Mala Shlafer woont in Amstelveen. De herinneringen van deze blonde dochter van orthodoxe, chassidische joden uit Warschau zijn voor Pieter van Os het uitgangspunt van een speurtocht. Mala heeft de nazi’s overleefd, ternauwernood. Poolse boeren wilden haar ook vermoorden omdat ze dachten dat joden altijd op zoek zijn naar bloed van christenkinderen. Van Os luisterde naar Mala’s verhalen en reisde ook zelf naar Polen en Israël om mensen te vinden die Mala tijdens haar lange en tumultueuze leven heeft ontmoet. ‘Wat zoek je eigenlijk in die wereld die niet meer bestaat,’ vraagt ze aan Van Os. Wij als lezers weten het wel: een prachtig boek!
Hans Renders

Lichtjaren, James Salter

Bijna iedere zomer herlees ik James Salters roman Lichtjaren. Salter voert zijn lezers mee langs de levens van Nedra en Viri. Met hun twee kinderen wonen ze in een groot huis aan de Hudson, net buiten New York. Hun gezinsleven is idyllisch, maar Nedra wil meer. Het huwelijk voelt als een gevangenis. Zonder grote breuklijnen, poëtisch en dromerig, schetst Salter hoe het samenzijn van Nedra en Viri steeds minder vanzelfsprekend wordt: allebei zouden ze ook met iemand anders kunnen zijn, op een andere plek, in een ander land. Terwijl het verhaal zich ontvouwt, toont Salter ons wat het goede leven is. Eindeloze lunches, de glinstering van blaadjes in het zonlicht, ritjes naar het strand. Niemand beschrijft de seizoenen, ook die van het leven, zo mooi als Salter.
Marij de Wit

De Verduistering, Karin Fossum

De Noorse auteur Karin Fossum kreeg in 2017 de prijs voor ‘de beste Noorse misdaadschrijver aller tijden’. Nu zijn er een hoop Scandinaviërs die uitstekende thrillers schrijven, en als Fossum de beste van dat gezelschap is, zegt dat wel iets. De verduistering is ten eerste doodeng (hoe kukelde Elias, 15 maanden oud, van de hotelkamer van zijn ouders naar beneden?) en daarenboven akelig spannend. Fossum toont – voor wie daaraan zou twijfelen – hoe spannende boeken ook literair interessant kunnen zijn.
Hans Knegtmans

Een halve gele zon, Chimamanda Ngozi Adichie

Chimamanda Ngozi Adichie (1977) is een kind van twee werelden. Geboren in Nigeria, tot schrijver gevormd in Amerika, wortelt ze de verhalen over haar geboorteland in een westerse verteltraditie en ontsluit zo Afrika voor een breed publiek. De mozaïekroman Een halve gele zon speelt zich af ten tijde van de Biafraoorlog, eind jaren zestig. Ze vervlecht de verhalen van een eenvoudige huisknecht, de welgestelde vriendin van een universiteitsprofessor en een timide Engelsman tot een pulserende, epische vertelling. Gaandeweg wordt de lome Afrikaanse sfeer grimmiger, tot het verhaal onontkoombaar afwankelt op een humanitaire ramp. De oorlog vormt het decor, maar Adichie’s personages zorgen voor de hartslag van het boek.
Joukje Akveld

Bezette gebieden, Arnon Grunberg

Vakantie is puik om achterstanden in te halen. Het klinkt misschien raar maar nooit las ik Arnon Grunberg. Ik begon in Blauwe maandagen en dacht: wat een aanstellerij. In Tirza bleef ik steken. Maar dit voorjaar las mijn verloofde Bezette gebieden achter elkaar uit en lag in bed te schudden van het lachen. Daar moest ik het mijne van hebben. En wat een verrassing! Het gaat over een joodse psychiater die zich in een MeToo-achtige situatie brengt en naar Israël vlucht. Het wordt allengs absurder, maar juist die geleidelijkheid maakt dat het nooit ongeloofwaardig wordt. Al zal daarbij helpen dat ook ik ooit op zo’n heuveltop stond in een nederzetting waar de bewoners er heilig van overtuigd zijn dat koning David, al duizenden jaren dood, hun dit land gaf. Absurd, maar Grunberg maakt absurditeit haast realistisch.
John Jansen van Galen

Zomerboek, Tove Jansson

De Zweedstalige Finse schrijfster/tekenares Tove Jansson (1914-2001) werd vooral wereldberoemd dankzij de avonturen van de Moemins. Maar met haar eerste roman voor volwassenen uit 1972 schreef ze ook het gedroomde Zomerboek. In 22 episodes beleef je de lange zomers mee die Sophia met haar grootmoeder doorbrengt op een Fins eilandje. Hun landerige verveling en fantasievolle belevenissen (ze bouwen een klein Venetië in een moeraspoel, breken in in een zomerhuis, schrijven een verhandeling over wormen die doormidden gegaan zijn…). De natuur om hen heen, vol bomen en insecten. En vooral hun hartveroverende gesprekken over het leven en de dood: stekelig en liefdevol, lichtvoetig en diepzinnig tegelijk.
Dirk-Jan Arensman

Where Reasons End, Yiyun Li

Yiyun Li schreef dit literaire prachtstuk nadat haar zestienjarige zoon zijn eigen leven nam. Het autobiografische moederpersonage bedenkt hoe dialogen met haar zoon zouden kunnen zijn gegaan na zijn dood. Op deze wijze probeert ze zowel haar verdriet te verwerken als haar zoon te vereeuwigen op papier. Maar, de tragische setting van dit boek is secundair aan de poëzie in prozavorm waarin dit boek is geschreven. De pagina’s zijn gevuld met semantische spelingen, linguïstische discussies en elk hoofdstuk voelt als een sluitende cirkel. Dit kleine boekje met grote inhoud laat gegarandeerd het literaire hart op hol slaan.
Mojdeh Feili

De stilte van de Witte Stad, Eva Garcia Saenz de Urturi

Ik had erheen gewild, na lezing van de eerste delen van de trilogie De stilte van de Witte Stad van thrillerauteur Eva García Sáenz de Urturi. Het succes van haar boeken zette de Baskische hoofdstad Vittoria-Gasteiz op de kaart. Er ­kwamen literaire routes door de stad; hardlooproutes in het voetspoor van inspecteur Unai López de Ayala – beter bekend als ‘Kraken’ naar de mythische reuzenoctopus; gastronomische routes langs de restaurants waar je de pinchos kunt proeven die Kraken eet. Het zal er deze zomer een stuk rustiger zijn. Maar gelukkig heb ik deel 3 nog tegoed, De heren van de tijd.
Marjolijn de Cocq

Pocketatlas van afgelegen eilanden, Judith Schalansky

Dit voorjaar oogstte Judith Schalansky alom lof met haar Inventaris van enkele verliezen. Eerder, in 2014, verscheen De atlas van afgelegen eilanden. De Duitse tekende ook voor de fraaie vormgeving van beide boeken. Met de atlas, waarvan nog een pocketeditie verkrijgbaar is, voert ze ons mee naar vijftig afgelegen eilanden. Van Amsterdam tot Zuid-Thule. Veel eilanden zijn moeilijk bereikbaar, het aan wal gaan levensgevaarlijk tot onmogelijk. ‘Het paradijs is een eiland, de hel ook.’ Gevangenissen vaak, omsloten door de zee, zoals voor de naar het verre Sint Helena verbannen Napoleon. De Berlijnse tandarts dr. Ritter verkoos in 1929 bewust het kluizenaarschap op het Galapagoseiland Floreana om afstand te doen van alle overbodige zaken, kleding inbegrepen.
Peter de Brock

Sorry for Your Trouble, Richard Ford

Van de korte verhalen van Richard Ford heb ik altijd meer gehouden dan van zijn romans. Al bij de eerste zinnen wil je met zo’n verhaal alles te maken hebben. Zijn scherpe zachtmoedigheid is onweerstaanbaar. Zijn personages gaan je onmiddellijk aan, je bent meteen nieuwsgierig naar wat er op het spel staat. Met een paar woorden kan hij levens oproepen. En ook mededogen met die levens. In Sorry for Your Trouble bundelde hij negen verhalen waarover je graag lang doet. Zoals alle uitstekende verhalenschrijvers heeft hij veel geleerd van Tsjechov en het doet je goed dat telkens weer vast stellen. Ieder verhaal zorgt voor momenten waarvan je geen afscheid wilt nemen. Betoverende innigheid.
Thomas Verbogt

Simone de Beauvoir, een leven, Kate Kirkpatrick

Kate Kirkpatrick schreef een fantastische biografie over filosofe Simone de Beauvoir van wie iedereen minstens De tweede sekse zou moeten lezen. Kirkpatrick kreeg als eerste toegang tot niet eerder beschikbare dagboeken en correspondenties. In Simone de Beauvoir, een leven onderzoekt de biografe hoe De Beauvoir zichzelf werd. Jezelf worden houdt ook in dat je consistent moet zijn en steeds opnieuw de keuzes moet herhalen die bij je zelfgekozen levenshouding passen. Ook haalt Kirkpatrick de filosofe weg uit de schaduw van haar man Jean-Paul Sartre. Onmisbaar voor liefhebbers, maar ook geschikt als kennismaking.
Dieuwertje Mertens

Pleun, Detlev van Heest

Een man die blokfluit speelt, die kom je in de ­literatuur niet zo snel tegen. ‘Met mijn tenorfluit floot ik alleen toet, toet, toet, toet,’ zegt het personage Detlev van Heest in de autobiografische roman Pleun van de schrijver Detlev van Heest. Hij is er dan net mee gestopt, met blokfluiten. Heeft er ook een aanvaring over gehad, met Pleun. Zijn nieuwe leven in Nieuw-Zeeland, waar hij naartoe is verhuisd met vrouw en kat, raakt ernstig verstoord door deze dwingeland, de helft van het Nederlandse echtpaar met wie ze meer dan bevriend zijn geraakt. Pleun ontpopt zich tot een eersteklas splijtzwam en Van Heest beschrijft dat proces van de afbrokkelende vriendschap op meesterlijke wijze. En met dat fluiten komt het ook niet meer goed.
Maarten Moll 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden