Plus

De ene blote borst is de andere niet

De blote borst van Nicki Minaj bij de show van Haider Ackermann in Parijs liet weinigen schrikken. De Vanity Fair-foto van Emma Watson echter, waar een glimp van haar borsten op te zien is, kreeg ladingen kritiek. Waarom?

Nicky Minaj, front row in Parijs, in een jasje van Thierry Mugler Beeld Getty

Daar zat ze dan. Rapper ­Nicky Minaj, in een asymmetrisch jasje van Mugler, waaruit een borst hing. De tepel keurig bedekt met een nipple pasty van luxe lingerieketen Agent Provocateur, leren Givenchy­short en futuristische ­Veronique Leroybril op.

Ingeklemd tussen model, actrice en producer Caroline de Maigret en model, actrice, zangeres Lou Doillon (dochter van Jane Birkin en Serge Gainsbourg) oftewel Franse fashion royalty en de ultieme cool.

Belaagd door tientallen fotografen probeerde ze, net als Doillon, chic dromerig voor zich uit te kijken, zoals alleen Parisiennes dat kunnen. Alsof er niets aan de hand was.

Kort na de show postte ze een afbeelding van Picasso's La femme à l'éventail uit 1907 op Instagram, een schilderij van een vrouw met ontblote borst, waarbij de tepel met witte verf is bedekt. Met de geestige tekst: 'Mood of the day.'

Of Picasso werkelijk Minaj' inspiratiebron was, weet alleen zijzelf. Interessanter is de vraag: waarom gaat iemand er zo bij zitten? Guus Beumer, filosoof, directeur van Het Nieuwe Instituut en initiatiefnemer van het Tijdelijk Modemuseum in Rotterdam, weet het antwoord.

"Er is een permanente strijd tussen 'sterren' om die eerste rij; die is namelijk beperkt qua stoelen. De hiërarchie van het moment wordt daar uitgestreden. En Nicki Minaj vertegenwoordigt de ultieme actualiteit, dus krijgt ze die stoel. Vervolgens moet die arme schat die actualiteit nog wel claimen en rust er dus een verantwoordelijkheid op haar schouders. Wat kan ze dan doen? Niet slechts een zonnebril opzetten, want dat is een cliché. Bovendien is Nicki niet van het verhullen. Nicki is van het onthullen, net als Kim Kardashian."

Parodielooks
Een dag later werd Minaj - niet betrokken bij een officiële feministische beweging, maar een powerhouse op zich - gesignaleerd op een feest van V Magazine met beide borsten 'gelukkig' stevig ingebonden in een leren top.

Op internet dwarrelden nog wat parodielooks, maar verder was het rustig. Het gebeurde in Parijs, en ach daar zijn ze wel wat gewend.

Aan de preutse, andere kant van de oceaan liggen ze tegelijkertijd op apegapen van de nieuwste Vanity Fair, waarin een foto staat waarop een glimp van de contouren van actrice Emma Watsons borsten te zien is.

Watson, grondlegger van de HeForShe-beweging, trotse feminist die gelooft in gelijke betaling en kansen voor allen, werd bekritiseerd omdat ze tegen haar feministische waarden in zou gaan. Hypocriet, werd ze genoemd.

Emma Watson in een Burberrybolero voor Vanity Fair Beeld Tim Walker

Tijdens een interview voor de nieuwe Disneyfilm Beauty and the Beast sloeg Watson terug met de woorden: "Feminisme gaat over vrouwen een keuze geven, het is geen stok waarmee je andere vrouwen kunt slaan. Het gaat over vrijheid, over bevrijding, over gelijkheid. Ik begrijp niet wat mijn tieten daarmee te maken hebben."

Op Vrouwendag ging ze daarna opgewekt verder met haar 'boekverstopproject', waarbij ze dit keer met behulp van 'boekenfeeën' werken van haar favoriete feministische auteurs op metrostations, van Berlijn en Londen tot Buenos Aires, verstopte. Gloria Steinems My life on the road bijvoorbeeld, Maya Angelou's Mom & me & mom en Caitlin Morans How to be a woman.

Maar zo makkelijk komt Watson er niet vanaf, de discussie is nog in volle gang, waarbij de serieuze media het opnemen tegen de haatpredikers op Twitter. Waarom roept de Watsonfoto, in ­tegenstelling tot het veel provocerendere ­Minaj-beeld, zo'n woede op?

Kwetsbaar vs. anarchie
"Nicki Minaj is de radicale popster die geheel in de traditie van de punk haar lichaam inzet als een soort anarchistische daad. Emma is een ­ander verhaal. Ze was een kindsterretje dat met behulp van de media en modewereld op een gecodeerde manier van jong meisje tot volwassen vrouw is getransformeerd," zegt Beumer daarover.

"Na Hermelien uit Harry Potter kregen we eerst het beeld van het eigenzinnige meisje met spijkerbroek, moeilijk haar en een bril voorgeschoteld. Daarna werd ze opeens de zwaan en moest ze in avondjurk over de rode loper."

"Op een gegeven moment moest ze natuurlijk ook in een kasjmier truitje op een bank in een zonnige woonkamer vertellen dat ze zo gelukkig was met haar leven en zo volwassen is geworden."

"In de shoot door Tim Walker in Vanity Fair, foto's met verwijzingen naar Jean Cocteau, de eerste verfilmer van La Belle et la Bête, draagt ze een Burberrybolero zonder beha. Het lichaam wordt verkocht als sportief en onschuldig, heel anders dan de anarchie van Minaj. Hier wordt het idee van een sterk vrouwelijk lichaam geprojecteerd, maar het wordt gelezen als een kwetsbaar sexobject. Tja, dat is even pech."

De Engelse feminist Reni Eddo-Lodge wijst op vogue.com op Watsons sociale status. "Ze is blank, knap en opgeleid aan een Ivy League-universiteit. Denkend in kampen van maagd of hoer, behoort ze stellig tot het eerste. Het idee heerst dat naaktheid toebehoort aan vrouwen van een lagere klasse."

"Watson is blank en slank, Nicki donker en curvy. De eerste stelt de feministische zaak teleur, en de ander? Well, was she even considered to be on our side to begin with?"

Fiona Hering is modejournalist bij Vogue Nederland en RTL Boulevard. Wekelijks deelt ze haar visie op mode.

Cultbril

Niet meer uit eten, maar sparen, want Chitose Abe, creative director van cultlabel Sacai, heeft een zonnebrillenlijn met Linda Farrow gemaakt. Haar allereerste. Ze ging uit van vier bestaande modellen en maakte er door het mengen van industriële metalen frames met hooggepolijst acetaat uiteraard iets bijzonders van. Prijs: 388 euro.

Panda en boy

Nicola Formichetti, creative director van Diesel en voormalig stylist van Lady Gaga, heeft al een eigen lijn, ­Nicopanda, en nu heeft hij ook Nicoboy. “For girls who are boys who like boys to be girls,” volgens de ontwerper. Van de opbrengst van alle verkopen in maart gaat 20 procent naar ­vluchtelingenorganisatie arcrelief.org

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden