Plus Dans

De drones en dansers zijn bij #minaret in dialoog

Tijdens #minaret van Omar Rajeh worden de dansers gefilmd door een drone en worden de beelden daarvan geprojecteerd. Het levert een fascinerend haperende dialoog op.

Omar Rajeh. De Libanese multikunstenaar wijst in zijn werk op de verwoestende kracht van technologie. Beeld Jean-Pierre Jans

Zou Omar Rajeh bekend zijn met het werk van David Middendorp? De raakvlakken tussen #minaret van de Libanese multikunstenaar, en de technoballetten van de Nederlandse choreograaf zijn te opvallend om onbesproken te laten. Net als Middendorp maakt Rajeh gebruik van luchtopnames van zijn dansers, die live worden geprojecteerd op de achterwand. En net als Middendorp geeft Rajeh een hoofdrol in zijn stuk aan een drone – al is het er bij hem maar één tegenover de zestien zoemende schotels in Middendorps stuk Airman.

Nog opvallender dan de overeenkomsten is het verschil. Middendorp omarmt de technologie, omdat hij oprecht gelooft dat die uiteindelijk de mensheid beter zal maken en vooruit zal helpen. In #minaret wijst Rajeh juist op de vernietigende kracht van technologie. De drone duikt in de voorstelling steeds weer op als een onheilspellend symbool voor oorlogstechnologie. Technologie die een einde maakt aan levens, aan menselijkheid en aan cultureel erfgoed.

De titel #minaret verwijst naar de toren van de Grote Moskee van Aleppo, die in 2013 vernield werd tijdens de oorlog in Syrië. Letterlijke verwijzingen naar het duizend jaar oude monument blijven in de voorstelling zelf echter achterwege. In plaats daarvan kijken we hoe zes dansers reageren op de chaos die inzet zodra die drone begint te vliegen.

Daarbij wordt vooral veel, met schokkende lijven, over de grond gekropen. De beelden van dit getergde geschuif over de vloer worden door de drone gefilmd en doorgegeven naar de projector met een kleine vertraging. Dat levert een fascinerend haperende dialoog op tussen dans en projectie.

Laptops en mengpanelen

Naast de dansers bewegen zich ook drie musici over het podium, terwijl enkele mannen plaatsnemen achter laptops en mengpanelen die in een halve cirkel rond de speelvloer staan opgesteld. De ene lijkt zich vooral bezig te houden met het besturen van de drone, terwijl een ander de beeld­regie lijkt te voeren. Een derde techneut vermengt op onnavolgbare wijze een tevoren opgenomen soundtrack met live uitgevoerde muziek.

Twee traditionele snaarinstrumentalisten en een slagwerker spelen ritmes en melodieën die zijn gebaseerd op de oude muziek van Aleppo. Daarmee belichamen zij de standvastigheid van tradities en cultuur. Want ook al kun je zo’n minaret wegvagen: de ziel van een stad heb je daarmee nog niet weggevaagd, lijkt Rajeh ons te willen tonen en te laten horen.

Die stellingname klinkt misschien als naïef wensdenken. Ware het niet dat Rajeh afkomstig is uit Beiroet. Die stad werd tijdens de Libanese Burgeroorlog (1975 – 1990) net zo ernstig toegetakeld als Aleppo, maar is uiteindelijk uit zijn as herrezen.

Niet alleen in de muziek, maar ook in de dans komt de veerkracht van cultuur en tradities tot uitdrukking. Omringd door de anderen geeft iedere danser een opzwepende solo ten beste. Eerder mag de drone hen meermalen naar de grond hebben gedwongen: nu staan ze er weer. Rechtop als een minaret. Als fiere individuen die zich niet gewonnen geven.

#minaret

Door Maqamat Dance Theatre
Gezien 26/6, Athene
Te zien 9-10/7, Julidans, Internationaal Theater Amsterdam (Julidans)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden