Plus Theater

De Drie Musketiers in het Amsterdams Bostheater: bij vlagen hilarisch

De Drie Musketiers door theatergroep De Warme Winkel. Beeld Sofie Knijff

De Drie Musketiers, gespeeld door theatercollectief De Warme Winkel en het Amsterdamse Bostheater, is een frisse opvoering van een klassiek theaterstuk. 

“Hebben we iets te knabbelen bij ons? Chocola? Nee, dat smaakt niet bij die wijn. Zit er eigenlijk een pauze in? Niet? Anderhalf uur? Dan is het straks al donker. Heb jij lampjes op je fiets?”

Het lijkt of mensen achter ons op de tribune van het Amsterdams Bostheater er de aandacht niet helemaal bij hebben, maar schijn bedriegt. De eenzijdige dialoog maakt deel uit van het geluidsontwerp van De Drie Musketiers van De Warme Winkel.

Eigentijdse lading

Het theatercollectief van Vincent Rietveld, Mara van Vlijmen en Ward Weemhoff nam de bekende avonturenroman van Alexandre Dumas uit 1844 als uitgangspunt, met de jonge d’Artagnan die zijn dorp verlaat en zich in Parijs bij het keurkorps van strijders voor de goede zaak voegt. Ze zijn vóór de jonge koning Lodewijk XIII, tegen de konkelende kardinaal Richelieu.

Met gastacteurs (Benjamin Moen, Marius Mensink, Marieke de Zwaan en Rob Smorenberg) en een grote groep dansstudenten zijn alle ingrediënten aanwezig voor een flitsende theateravond met veel spektakel, schermduels, briesende paarden, mannenbondjes (‘Eén voor allen, allen voor één!’), eergevoel en romantiek. Die krijg je ook. Maar zoals te verwachten heeft De Warme Winkel vrijpostig gemorreld aan het genre spektakelstuk en aan onze verwachtingspatronen en kreeg het werk een eigentijdse lading.

In hun opvatting hebben musketiers vandaag de dag ook nog een andere vijand, namelijk de afleiding: alles moet met een sausje van licht en luchtig worden overgoten, anders is onze aandacht weg. Die wijsheid halen ze volgens het programmaboekje bij Neil Postman, die die trivialisering al beschreef in We amuseren ons kapot in de jaren tachtig. Postman verwees toen alleen nog maar naar de invloed van tv.

Dan moet het nu helemaal erg zijn, lijkt de pessimistische gedachte, maar die wordt speels in de voorstelling verwerkt, zoals met zo’n stem vanaf de tribune die onze korte concentratiespanne verklankt. Op het brede bospodium, waar een immens houten kasteel inclusief ophaalbrug is verrezen (fraai decor van Juul Dekker), verschijnen te pas en te onpas allerlei kabouters. Aanvankelijk is het gissen naar hun rol, maar zij blijken de vleesgeworden afleiding. Ze duiken als een computervirus overal op om de drie musketiers en vooral de jonge d’Artagnan (een glansrol van Benjamin Moen) van hun missie af te leiden.

Subtiele verwijzingen

De musketiers moeten in Engeland een diamanten ketting terughalen die de Engelse minnaar van de Franse koningin heeft meegenomen. Zonder die ketting dreigt er een Frans-Engelse oorlog, maar die missie is slechts een vehikel om theatraal vol op het orgel te gaan.

De Drie Musketiers zit in een bij vlagen hilarische regie van Pieter Kramer vol met subtiele verwijzingen naar onze tijd, zoals een overvliegend vliegtuig op het geluidsontwerp. Ze waren er in het echt ook volop tijdens de première. Kardinaal Richelieu (Ward Weemhoff) gaf ze absolutie.

De Drie Musketiers, voor een heerlijk hedendaagse theateravond.

Theater

De Drie Musketiers
Door De Warme Winkel/Amsterdamse Bostheater
Gezien 6/7, Amsterdamse Bos
Te zien t/m eind augustus , aldaar

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden