PlusExpositie

De Corona-archives Passage: ruwe poetsbeurt op 1,5 meter hoogte

Nieuw Dakota riep kunstenaars op om deze rare tijd vast te leggen. De Corona-archives Passage is het resultaat. ‘Het mondkapje is met stip het meest afgebeelde attribuut, op de voet gevolgd door rollen wc-papier.’

De Corona-archives Passage in Nieuw Dakota op de NDSM-werf. Beeld Janiek Dam

Een man en vrouw zitten aan tafel. Beetje staren, rommelen met de telefoon, verveling alom. Totdat ze het meetlint dat tussen hen ligt oppakken en tussen hun tanden klemmen. Ze cirkelen om de tafel, half eroverheen. Het is een wervelwindballet van aantrekking, schrik als het besef indaalt dat zo dichtbij niet mag, en afstoting.

De 1,5 meter komt vaker voor in de Corona-archives Passage, het opvallendst in een wand­sculptuur van Maze de Boer. Dat bestaat uit vier bezems zonder steel, die op ooghoogte hangen. De kleurige constructie vraagt bijna om een gezicht dat onzacht langs de borstels wordt gehaald. Met die ruwe poetsbeurt wrijft De Boer ons in hoeveel 1,5 meter – de hoogte waarop het werk hangt – eigenlijk is.

Afstandsgebod

De stickers die ons herinneren aan het afstandsgebod zijn nu waarschijnlijk de zichtbaarste uiting van de coronacrisis, maar dat was in de eerste weken van de lockdown niet zo. En in die tijd zijn de meeste werken op de tentoonstelling gemaakt, na een oproep van Nieuw Dakota aan kunstenaars om deze rare tijd vast te leggen. Het mondkapje is met stip het meest afgebeelde attribuut, op de voet gevolgd door rollen wc-papier. Er is zelfs een Mona Lisa met beide, vlak bij een paar ingelijste velletjes waarop lekker dubbelzinnig het woord ‘hoop’ is geprint.

Veel deelnemers benadrukken het anonimiserende effect van de gezichtsbedekking. In sommige tekeningen bedekken ze zelfs het hele gelaat, dat zo verandert in een egale vlek. Suzanne Harkhoe laat in een sterk schilderij het tegendeel zien. Zes stedelingen dragen kapjes maar hun veelkleurigheid schijnt er dwars doorheen. Net als hun strijdvaardigheid.

Ook het virus duikt af en toe op – als cartoonesk icoon; of als dreigende blob op het plafond van de huiskamer, die Marieke van der Velden kopieerde van Richard Hamiltons beroemde popartcollage en volzette met Netflix, Irma Sluis en Uber Eats.

De interessantste bijdragen aan deze omvangrijke beeldexplosie zijn minder letterlijk en meer gericht op het vangen van sfeer. Zo is er de maquette van een kamertje met enkel een stoel en een tafel en in plaats van een raam een reproductie van Edward Hoppers melancholische Morning Sun: eenzame vrouw zit op bed voor het raam terwijl de stad buiten ontwaakt. Kunst troost, zelfs als het leven een gevangenis is.

Corona-archives Passage

Groepstentoonstelling

Waar Nieuw Dakota, Ms. Van Riemsdijkweg 41b

Te zien t/m 30/8

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden